Не сите антиквитети носат возвишена и „чиста“ историја. Некои од нив во себе кријат попровокативно минато, полно со алузии на кадифени завеси, пригушена светлина од свеќи и на ноќен, таен живот. Во случајов станува збор за жетони со кои можеле да се добијат специфични услуги во „градот на светлината“.

Околу филмот на Кјубрик со Том Круз и Никол Кидман се плете цела теорија на заговор. Според неа, тој е всушност предупредување или разобличување на реален педофилски култ меѓу светската елита. Маскираната оргија не е метафора, туку директен приказ на реални настани, а Кјубрик не го довршил своето дело бидејќи бил убиен за филмот да биде скратен и „исчистен“ од најинкриминирачките делови. Некои тврдат дека недостасуваат цели 24 минути.

Навидум ова и не е некоја тема за Букбокс. Ама има врска со социјални мрежи, младинска култура и што е најважно - со чај.

Нуно Гомез Луреиро, нуклеарен научник и професор на ΜΙΤ од Португалија, неодамна беше смртно застрелан во својот дом во близина на Бостон. Додека надлежните се во потрага по можниот сторител, јавноста развива теории - човекот се занимавал со развој на технологии кои би им ги испразниле џебовите на многумина на кои сега им се преполни.

Зимата 1870–1871 година била длабоко трауматичен период за жителите на Париз. Во само неколку месеци градот претрпел повеќе разурнувања отколку во кој било друг конфликт дотогаш, а сепак овој настан речиси исчезнал од колективната меморија. Причините за тоа се разбирливи, особено ако се земе предвид до какви крајности биле доведени луѓето за да преживеат.

Футурологијата, односно практиката на предвидување на иднината, не се состои само во замислување можни сценарија, како што тоа го прават филозофите или писателите на научна фантастика. Футуристите често настапуваат со авторитет, со тврдење дека нивната визија е неизбежна и дека токму тие имаат увид, ресурси или моќ да ја реализираат. Затоа нивните предвидувања често се прифаќаат од влади и корпорации како основа за политики и економски стратегии. Историјата покажува дека оние што ја „поседувале“ иднината, всушност поседувале и значајна форма на моќ.

Нов филм на Џејмс Вандербилт под наслов „Нинберг“ ја раскажува малку познатата приказна за психијатарот кој добивајќи задача да ја процени менталната и душевна состојба на нацистичките водачи пред нивното судење за воени злосторства опсесивно се обидува да го разбере феноменот на злото, истовремено воспоставувајќи сомнително блиска врска со Херман Геринг. Човекот реално постоел и се викал Даглас Кели. 

Симболот 熊, што значи „мечка“, е избран за канџи на годината во Јапонија за 2025 година, по гласање на јавноста. Изборот ја одразува атмосферата на годината, која многумина ја доживеале како тешка и вознемирувачка, а честите вести за диви мечки што навлегуваат во населени места и напаѓаат луѓе исто така одиграле улога. 

Во последните децении се проширува таканаречениот „морален круг“ – идејата дека нашата емпатија и морални обврски постепено се протегаат и кон суштества што порано биле исклучени. Благодарение на тоа, денес повеќе се внимава на страдањето на животните, се инсистира на производи кои не вклучуваат суровост, а вегетаријанството и веганството стануваат сè поприсутни. Но сè уште не е јасно што точно значи „страдање“ и до каде треба да оди таа емпатија. Прашањето станува уште покомплексно во 21 век, со појавата на вештачката интелигенција, која ја отвора дилемата дали страдањето мора нужно да биде поврзано со биолошко тело.

Италијанска минисерија на Нетфликс е во седум епизоди се фокусира на пресвртен момент во историјата на еротско списание од крајот на 1960-тите, кога сопругата на неговиот сопственик го спасува од пропаѓање, но истовремено го менува и пристапот кон третирањето на „жешките“ теми.

Дело на генијална авторка, „Ѕвездениот мерач“ е истовремено и графичка поема и експериментален текст кој може да се чита во различни правци, со илјадници варијанти. Веројатно никогаш нема да дочекаме да биде преведена целосно - на англиски постојат само делумни обиди кои изгледаат како кодирани пораки од вселената. 

По вчерашното (11.12.) објавување на веста дека Државниот секретар на САД, Марко Рубио, наредил во дипломатска преписка повеќе да не се користи Калибри и да се применува традиционалниот Тајмс, oдеднаш типографијата стана „жешка“ тема, што покажува дека таа не само што се однесува на естетиката и техничките аспекти на комуникацијата, туку може, како во случајов, да има врска и со идеологијата и таборските препукувања. 

Во последниве 50 години, текстовите на популарните песни во САД станале поедноставни, понегативни и почесто содржат зборови поврзани со стрес, покажува анализа објавена во Сајентифик Рипортс. Авторите сметаат дека овие промени ја одразуваат сложената улога на музиката во справувањето со стресот.

Во Словенија речиси секој ден во мелници завршуваат по тон книги и списанија, претворени во безоблична каша. Едно здружение, вознемирено од ваквиот податок, во 1995 решава да стори нешто. 

Приказната е следна: Џејмс Франко во 2013 направил филм за Чарлс Буковски (наводно) врз основа на негова автобиографска книга. Но поради тужба за авторските права врз делото, излегувањето на филмот е запрено, иако Франко подоцна добил на суд.

Терминот се користи за да опише личност која изгледа помладо од својата вистинска возраст. Потекнува од комбинација на два старогрчки корени: „неос“ што значи млад и „морфe“ што значи форма или облик. Во суштина, се однесува на физички изглед што остава младешки впечаток, дури и кога личноста може да биде значително постара. Ама кога ќе го прашате Четџипити за дефиниција на терминот, тој почнува да „халуцинира“ на многу интересен начин.

Во 1945 година Ото Хан (на фотографијата десно) ја добил Нобеловата награда за хемија за откривањето на нуклеарната фисија. Неговата долгогодишна соработничка, физичарката Лиза Мајтнер (лево), не добила никакво признание, иако нејзиното знаење и нејзината работа биле клучни за ова откритие. Овој пример не е осамен случај. Низ историјата, бројни жени научници биле маргинализирани, заборавени или целосно изоставени од официјалната историја на науката. Оваа појава е толку честа што има и свое име – Матилдин ефект.

Историчарот Роб Бодис ве поканува да замислите средновековен дрводелец кој во својата работилница прави маса. Во еден момент ја промашува шајката и си го удира палецот. Прашањето, вели Бодис, не е само дали ова го здоболело (сигурно да), туку што всушност значело тоа чувство за човекот од тоа време. Со други зборови - што значело за него тоа искуство?

Не е прв пат земјоделците во Грција да протестираат, да поставуваат блокади по патиштата и да ги затвораат дури и меѓународните граници. Овој пат нештата како да ескалираат, и изгледа дека оние кои го планираа традиционално новогодишно пазарување во Солун истото да го одложат, на неодредено. Покрај истурањето млеко и фрлањето слама по патиштата, земјоделците користат и еден необичен детал, знаме со лик од јапонска манга. 

Новогодишните празници се веројатно најдоброто време да се гледа овој филм. Упатени на традицијата да се соберат околу софрата, семејствата го прават тоа дури и кога таквите изнасилени средби само ја подгреваат тензијата и ја ладат сармата. Ако вашето не е помеѓу таквите, блазе си ви - тогаш ќе можете со интелектуална дистанца (можеби дури и доза на здодевност) да ги проследите напнатите тишини и невербалните сигнали со кои изобилуваат трите приказни во најновиот филм на Џармуш, чија европска кино премиера се одржа вчера, 7.12. во склоп на Синедејс, во преполнетата сала на кино Фросина. 

На 96 години почина архитектот кој беше еден од најславните на своето време. Добитник на „Нобелот“ за архитектура - Прицкеровата награда во 1989, тој зад себе остави куп високопрофилни објекти, како концертната сала „Волт Дизни“ во Лос Анѓелес или зградата на фондацијата „Луј Витон“ во Париз. Сепак, еден музеј во Шпанија го има предизвикано најголемиот глобален ефект. 

Убиство во село во кое има нелегална кланица. Звучи како одличен вовед во речиси исто толку добар филм - грчка семејна драма, во која еден од главните ликови е момче-работник од Албанија. 

Некои луѓе се секогаш подготвени да направат повеќе од потребното, додека други е тешко да се натераат на каков било напор. Вториве често ги сметаме за мрзливи. Обично тоа го објаснуваме со карактер, околности, воспитување или вредности. Но истражувањата во невронауката и клиничките случаи покажуваат дека мотивацијата е длабоко поврзана со конкретни мозочни механизми. Кога овие системи ќе се нарушат, луѓето кои порано биле ангажирани, љубопитни и продуктивни можат одеднаш да станат рамнодушни и апатични. До тоа ни е!

Ретко сме мотивирани да пишеме текст што почнува со „значи вака“, затоа што ни е смачено од расправии и објаснувања, на која и да е тема. Ама ова видео од белосветски патник кој влегува во НУБ исто толку брзо колку што излегува, за експертски да заклучи дека таму има „само една соба“ со нула книги, нè раздразни вака посабајлечки.