Има ли поубав и поздрав мирис на оган, чад и пржени пиперки додека госпоѓата есен ги слика своите импресионистички платна по нашите дворови, а ние пиеме лути ракии и рујни вина, мезиме разни салати, се смееме, се кикотиме и се грголиме со нашите комшии, мајки, татковци, браќа и сестри, баби и дедовци, внучиња и спомени од нашето детство, а после јадеме кулинарски атомски бомби, затоа што е глупаво да умреш здрав.
