Дон МекЛин денес има 80 години. Пред 55 години, во 1971-ва, напиша една песна која стана голем хит а во меѓувреме влезе и во националениот регистер на американската Конгресна библиотека како дело со „особено историско, културно или естетско значење.“ И пазете сега ова, оваа песна ден-денес му носи пари од тантиеми меѓу 300.000 и 500.000 долари годишно!

Досега сме виделе како во бокс се губат заби, свест или машко достоиинство, ама ова што му се случи на кутриот Џарел „Биг Бејби“ Милер го гледаме првпат. Противникот  Кингсли Ибех така силно го ѕвекна по главурда што на овој му се одлепи - тупето. Ако е за утеха, Биг Бејби сепак го доби мечот а за следниот ќе знае дека треба да стави повеќе лепак или да се захефта поинаку. 

За наградата „Песна на годината“ на Греми која годинава ја собра Били Ајлиш за песната ‘Wildflower’, Тревор Ноа кажа дека тоа е награда што секој артист ја посакува скоро толку многу колку што Трамп го посакува Гренланд бидејќи по смртта на Епстин, што е логично бидејќи му треба нов остров каде што ќе се забавува со Бил Клинтон. И Трамп се узјогуни.

Ричмонд е еден од најзелените, најбогатите и најпожелните делови за живеење во Лондон. Се наоѓа на Темза, со многу паркови и отворен простор, старински улички, пабови, театар... Деновиве таму сред бел ден беше изведена спектакуларна пљачка на златарница. Како? Со препреден и до детал разработен план како во филмот „Единасеттемина на Оушн?“ Не. Со токмак.

По онаа урнебесна реклама со синхронизација како во турска серија, Халк банка продолжува со ист шарм. Врвно иронизирање на рекламната матрица за која пишувавме деновиве („лоши дијалози и уште полошо глумење“), маестрално изведено од Сашко и Горазд. Оние брендови кои вака се рекламираат мртви- озбилни, како не сфаќаат дека е тоа глупо до ежење? Или па стварно им звучи јако тоа нивно „а да ја повториме поентата уште неколку пати“? Браво за Халк банка, концептот и актерите.

Откако цела деценија прописно го исчашуваше вкусот на цела една генерација со симулирање егзотика, пари, коли и брендови, раперот и продуцент Слободан Вељковиќ Цоби („Тешко сељачиште и исто толку непретенциозен и врхунски талент“ - Адо) јако врти („Кажи кад окреќеш да се држимо, испопадасмо!“ - Ѕинго) накај реализмот на јужњачкото секојдневие. Наместо лажен гламур, реален живот. Во таквиот живот поразите не се бројат туку се подразбираат.