До пред само 350 години (17-ти век), луѓето биле високи 5 метри и ниту јаделе ниту пиеле туку - дишеле. Потоа ги спуштиле на три метри, па на два метра (со убацена цевка) и еве нè сега нас, ем пинцури, ем не ни е доволно само да дишеме, ем... не ни се верува со кого тоа воздухот го делиме.

Си ветив дека повеќе нема да се мешам во „македонските работи“, но кога читам глупости што доаѓаат од Македонија, морам. Какви се сега тоа лудории околу Гоце Делчев? Зошто, господо политичари, сега и тој не ви е добар? Викате Бугарин и не се срамите од тоа? Срам да ви е!

Деновиве легендарната пејачка Тереза Кесовија (87) ги одржува последните четири концерти по што се повлекува од сцената. Гостуваше и кај Аца Станковиќ во „Недјељом у два“ а дел од тој разговор ги збесна хрватските патриоти бидејќи потсети на нешто што се сака да се заборави: Кога умре Тито, масовно и - поважно - искрено се плачеше.  

Познати ви се сите оние непријатни автомобилски ситуации кога некој ви се лепи од позади, кога нагазува свирка зашто се запалило зелено на семафор, кога друга кола ќе ве пресече или нема да ви дозволи да се вклучите во лента. Реакциите на таквите ситуации ни се чинат оправдани и органски, но како би изгледале истите тие реакции кога не сме во кола? 

Сцени од граничниот премин Евзони деновиве, за време на Првомајските празници. Срби, Црногорци (а гарант и по некој Македонец) заглавени со часови на грчката граница решаваат да не губат време во пасивно чекање туку прописно да се растресат со нивното таи - чо (колце) и да загуслаат по некоја епска песна. „Јао, дивно!“, главно гласат коментарите. Едно дивно, шта да вам причамо.

Без да влегуваме во лизгавиот терен на дебатата за тоа што е уметност а што само вештина, сакаме да ви покажеме две работи: како црта и што од тоа излегува кај прочуениот Пабло Пикасо и како слика и што од тоа излегува кај еден сенегалски дечко со име Боубоу Нианг.