За Маванг знаеме само дека е од Индонезија. За песната пак, немаме идеја како е настаната, што е мотивот и слично. Да замислиме едно можно сценарио: Маванг изел нешто бајато тоест расипано. Почнало да му се гади, да му се бурботи во мешето. Сакал да го овековечи тоа чувство, иако немал баш готов текст. Нема врска, еве го чувството. 

„Храбриот“ Трамп уште нема сила да признае и да изрази жалење за оние кутри 165 (сто шеесет и пет!) ирански девојчиња на возраст од 7 до 12 години што загинаа во ракетен напад на нивното училиште. Подмолно, не еднаш туку двапати, за да се дотепаат оние кои преживеале и оние кои дошле да им помогнат. Ќе го прогонуваат ли тие нивни лица до крајот на животот? Не веруваме ама многу сакаме да е така.

Рамин Џавади (татко Иранец, мајка Германка) е роден во Дуизбург, Германија, со summa cum laude завршува музика на Беркли во Бостон, под менторство на Ханс Зимер. Ја потпишува музиката на Iron Man, Westworld, Pacific Rim и House of the Dragon, но најпозната му е онаа од Игра на троновите. Овојпат, со дополнително локализиран аранжман на Реза Саџади, изведен од девојки на удирачкиот инструмент даф. 

Да немавме и по дома вакви, ќе се чудевме. Во надеж дека ќе ја охрабри јавноста да застане зад војната на САД и Израел против неговата земја која треба да да му го расчисти патот до тронот на кој седеше татко му, Реза Пахлави ветува мед и млеко: за 10 до 15 години иранската економија ќе генерирала трилиони долари приходи за САД.

Психотерапевт со брутална дијагноза за ситуацијата во која сè повеќе луѓе, главно млади, се жалат дека не можат да најдат сродна душа. Изобилството го комплицира изборот, социјалните медиуми ги тераат луѓето да споредуваат и да бидат несреќни со својот живот а треш психологијата ги убедила дека секој е посебен и му следува да биде среќен. Некои ќе бидат погодени од одговорот, но и тоа е дел од приказната, луѓето сè нешто да ги погодува.

„Луѓе, заглавени сме овде на Малдиви!“, инстаграмски драматично споделува едната од нив, барајќи емпатија од следачите заради состојбата во која се наоѓа поради војната во Иран и хаосот во авионскиот сообраќај. Другата се јавува од сосема поинаква локација, локација во која колку и нешто драматично да му се случи на човек, никој тоа сериозно не го сфаќа.