Луда епизода од жанрот бескрајни комшиски кавги на Балканот. Си биле двајца комшии, селани од околината на Книн кои цел живот за нешто се карале, расправале и се заканувале „ќе ти направам ова, ќе ти направам она.“ Во една таква кавга, едниот комшија му рекол на другиот дека кога ќе умре, ќе му се посере на гроб! Другиот мислел, мислел.... и се сетил на - шпицасто - решение. 

Шетајќи во 2 саат по полноќ, ми дојде одлична оптимистичка идеја за да си ја скратам досадата: појдов на бурек и одлучив да го јадам истиот некаде во парк. Арно ама, немаше светла и беше речиси сè темно; снемав апетит, го оставив бурекот и се чукнав у гради кога видов како група на екстровертни готичарки дојдоа слушајќи хеви метал на нивниот звучник.

Наставник по математика од Смедерево кој лани беше финалист на Global Teacher Prize (еден од 50-те најдобри наставници во светот) и има Јутјуб канал на кој држи лекции по математика, не ги запоставува ни другите предмети кои децата ги интересираат. Озбилен како на Струшки вечери на поезијата, чита стихови од оглупувачките песни на кои се форматира светлата иднина на овие простори.

„Луѓе, какви 35 години!“, ќе каже Џамбазов на почетокот на спотот по повод 35 години од независноста на Македонија, како најава за караванот „Силно светнал ден“. Убаво му доаѓа на човек да се потсети на промоцијата на македонските пари, голот на Шаќири, кошаркарите во Литванија, Тоше... сето тоа со „Насмеј се и главата горе“, на Ана и Игор Дурловски. Само што, тие 35 години не беа скроз за смеење. А главата (главно) беше горе зашто ако беше поднаведната, ќе си го видевме џебот.