Ја знаете онаа паметна и луцидна забелешка дека кога размислуваш како чекан, сè наоколу ти изгледа како шајка? Истото важи и за оние кои везден кмишат по кладилници, со ливчиња, билтени и резултати. Дури и кога се дојдени на погреб на баба која ја префрлиле од една капела во друга. Немате дојава од нас, ќе мора да одгледате до крај.

Деновиве замина Влатко Милев. Влатче, Циги, ептен редок минерал во испостената градска почва. Ведар, насмеан и љубопитен како дете. Вреден а акаше и едреше, возеше мотор а никаде не брзаше, беше врвен познавач на храна со фино непце за ракија од слива, читаше поезии и филозофии, преубаво свиреше гитара, уште со покоен Тефо. Не ја доби битката ама па ни битката не успеа да му ја симне онаа широка насмевка по која ќе го паметиме. 

На македонските социјални мрежи пронајден е револуционер. Се моли сопственикот/старателот да го прибере. Овој наш ТикТок Нео/Морфеус е убеден дека го хакнал Матриксот па има јаки совети за освестување (на пример, да не платиш казна), без да забележи дека и самиот е заглавен во трендовите, јазикот и логиката на алгоритмите. Мазно ќе го баталевме, ама кога рече „Се додека obey-аш...“

Анкета по бугарски сокаци за тоа колку луѓето таму се сметаат себе за расисти. Богами, искреност не им фали на комшиите. „Дедо ми беше расист, татко ми е расист, јас сум расист, тоа ми е во ДНК,“ објаснува еден. Другмуабет оди вака: - На скала од 1 до 10 колку си расист? - 11.

До пред само 350 години (17-ти век), луѓето биле високи 5 метри и ниту јаделе ниту пиеле туку - дишеле. Потоа ги спуштиле на три метри, па на два метра (со убацена цевка) и еве нè сега нас, ем пинцури, ем не ни е доволно само да дишеме, ем... не ни се верува со кого тоа воздухот го делиме.

Деновиве легендарната пејачка Тереза Кесовија (87) ги одржува последните четири концерти по што се повлекува од сцената. Гостуваше и кај Аца Станковиќ во „Недјељом у два“ а дел од тој разговор ги збесна хрватските патриоти бидејќи потсети на нешто што се сака да се заборави: Кога умре Тито, масовно и - поважно - искрено се плачеше.  

Си ветив дека повеќе нема да се мешам во „македонските работи“, но кога читам глупости што доаѓаат од Македонија, морам. Какви се сега тоа лудории околу Гоце Делчев? Зошто, господо политичари, сега и тој не ви е добар? Викате Бугарин и не се срамите од тоа? Срам да ви е!

Сцени од граничниот премин Евзони деновиве, за време на Првомајските празници. Срби, Црногорци (а гарант и по некој Македонец) заглавени со часови на грчката граница решаваат да не губат време во пасивно чекање туку прописно да се растресат со нивното таи - чо (колце) и да загуслаат по некоја епска песна. „Јао, дивно!“, главно гласат коментарите. Едно дивно, шта да вам причамо.