Ако историјата е учителка на животот, Владo Матиjeвиќ Јаран е дилер кој учителката ја снабдува со супстанци од кои нејзината мисла почнува далеку послободно да се движи. Лекцијата за Први мај почнува со Јосип и Марија кои, како една целина, почнале да работат (?!). Малнар, Брацо Циган и Тарзан уживаат во оваа халуцинација на нивниот другар кој е спремен и со тупаници да ја брани историската вистина.

Така е насловено одбележувањето на роденденот на големиот дијагностичар на македонската болка, хумор, трауми и заблуди. Во светлост на изјавата која ќе ја слушнете во продолжение, не треба да веруваме дека „Горан е тука“ ни е дадено за секогаш. Треба да се запне и да се работи за неговите мисли да останат живи и „тука“. А самата изјава три пати на ден да им се повторува на оние кои мислат дека завршиле работа со тоа што ќе кажат „Јас сум Македонец.“