Кога луѓето се навраќаат на својот живот, најголемите каења често не се поврзани со погрешните одлуки, туку со можностите што никогаш не ги искористиле. Патувањето што постојано го одложувале, работата за која не се пријавиле, разговорот што никогаш не го започнале. Со текот на годините, неуспесите избледуваат, но прашањето што би се случило доколку се обиделе понекогаш останува.

Сè повеќе луѓе го одложуваат родителството или воопшто не стануваат родители - тренд кој одамна не е ограничен на неколку богати земји, туку се забележува во различни општества, култури и економски услови. Нискиот наталитет најчесто се објаснува со финансиската несигурност, високите трошоци за живот и променетите приоритети, но се поставува уште едно интересно прашање: дали одлуките на луѓето околу нас влијаат врз нашата желба да имаме деца?

Во 2024 година, Економист објави анализа со провокативна теза дека приспособувањето на школите и работните места кон различните начини на функционирање понекогаш може да помогне повеќе од обидите сите да се вклопат во истите правила.

Некогаш прекинувањето пријателства доаѓаше после долги години труд, трпење, разговори и обиди нешто да се среди. Денес, барем според пораките што секојдневно ги среќаваме на социјалните мрежи, доволно е некој да ни го наруши мирот за да почнеме да размислуваме дали воопшто заслужува место во нашиот живот. Бива ли така?

Зголемената продуктивност е една од главните причини за брзото прифаќање на генеративната вештачка интелигенција - може за неколку секунди да сумира долги текстови, да состави електронски пораки и да предложи десетици идеи. Но како влијае врз активности што се суштински човечки, како соработката и креативноста?

Повеќе од половина век по убиството на седумнаесетгодишната Мелиса Ен Смит, американските истражители конечно потврдија кој стои зад нејзината смрт.

„Ужасно ми е напорно што постојано ме бараат за нови проекти“, „Толку ослабев што сега морам да купувам нова облека“ или „Не можам да поверувам колку комплименти добивам денес, навистина ми е непријатно“.

До скоро, да знаеш што сакаш од животот значеше и да бидеш зафатен до ниво на престиж. Бевме доволно глупи да мислиме дека преполн календар, одговарање на мејлови до полноќ, работа за викенди и постојано размислување за следниот професионален чекор се знаци дека сме прејаки.

Поради укинувањето на правото на абортус, сè повеќе млади Американки избираат трајна стерилизација.

Ако сакаш да знаеш што се случува зад затворените врати на еден бордел, не прашуваш обичен свет - прашуваш менаџерка како Кетрин де Ноар.

Ви текнува - десетина совршено усогласени модни парчиња, комбинации од нив и ветување дека никогаш нема безидејно да стоиш пред плакар со „немам што да облечам“.

Брошеви, бисери, свилени марами, плетени елеци и ташни - нови, но глумат дека биле чувани со децении. Ствари што сме ги наоѓале кај бабите во плакар се појавуваат на модни писти, во улична мода и на Инстаграм кај девојки што се премлади за да се сеќаваат на времето кога овие детали биле дел од секојдневното облекување.

Новиот Dove Original Fragrance е првиот парфем од овој тип на брендот, создаден како одговор на долгогодишните барања на потрошувачите. Од компанијата тврдат дека со години добивале писма од обожаватели и корисници со едно прашање: Зошто мирисот на сапунот да го нема во шише?

И тие со лажна самодоверба и тие што не глумат се забележува дека зборуваат сигурно, лесно носат одлуки и не се сомневаат во себе. Зад оние вистинските, често стојат карактеристики што не се веднаш видливи - способноста човек да се чувствува добро во сопствената кожа дури и кога греши, не знае нешто или не ги исполнува туѓите очекувања.

Повеќето луѓе што важат за иритантни всушност не се некои лошотилаци и најчесто немаат намера да бидат непријатни или себични. Понекогаш зад однесувањето што ги одбива другите стојат сосема човечки причини: несигурност, нервоза, потреба за контрола или навики што некогаш служеле како начин за справување со непријатни ситуации. Проблемот е што добрата намера не секогаш го менува впечатокот што го оставаме.

За волја на вистината, судбината од старт му беше запечатена, и немаше како да се извади.

„Ана Франк имала бела привилегија“ и други тешки глупоштини.

Не еднаш сме расправале каде е Јапонија, а каде сме ние. Јапонците толку се посветиле на олеснување на животот на жените, поточно нивниот месечен циклус, што можеме само да гледаме и да замислуваме дека нашиов дел од светот некогаш ќе дигне глава од глупите проблеми што си ги создава и ќе почне да се бави со вакви работи. Нема, ама добро.

Еден необичен совет за справување со негативните мисли неодамна стана вирален на социјалните мрежи: да му дадете име на сопствениот мозок.

Кајли Џенер ја доби врвната чест на модниот спектакл на Викторијас Сикрет: Да излезе на писта во Fantasy градникот за оваа година, вреден рекордни 50 милиони долари. Кај е проблемот?

Постои еден вид издржливост што општеството особено сака да го наградува: способноста да продолжиш без оглед на околностите. Да работиш и кога си исцрпен, да потиснеш и страв и сомнежи, да ги завршиш обврските и кога телото веќе ти сигнализира дека му е доста. Луѓето што успеваат во тоа ги нарекуваме силни, дисциплинирани, непоколебливи. Сепак, понекогаш она што го сметаме за отпорност е само вешто прикриено занемарување на сопствените потреби.

Во Јапонија постои израз за разводите што доаѓаат по две или три децении брак: „сребрен развод“ - термин зад кој стои прилично сурова статистика. Во денешно време, повеќе од една петтина од сите разводи во земјата се случуваат по најмалку 20 години брак, а во околу 70% од случаите, барањето го поднесува жената.

Замислете иднина во која менструацијата не доаѓа секој месец, туку само четири пати годишно. Звучи too good to be true, но токму ваква можност истражуваат научници кои се занимаваат со стареењето на јајниците и женското репродуктивно здравје. Засега станува збор за рана истражувачка идеја, а не за терапија што наскоро ќе биде достапна. За жал.

Во последно време, сè почесто се зборува за инфлуенсери кои се враќаат на корпоративни работни места, откако претходно ги напуштиле за да заработуваат од социјални мрежи. Им се чинеше идеално: наместо фиксно работно време, шефови и канцеларија, правиш „што сакаш“ и заработуваш од популарност. Но, голема публика не е исто што и стабилна кариера.