Со генерации, заедничката адреса на живеење на еден пар се сметаше за сериозен и логичен чекор во напредокот на врската. Не дека престанало да биде така, само што, сè повеќе парови денес ја преиспитуваат таа формула.

Пред десетина години, girlboss беше еден од најпопуларните термини во поп-културата - амбициозната жена што гради кариера, води бизнис, заработува сопствени пари и одбива да се вклопи во традиционалните очекувања. За многумина, тоа беше симбол и инспирација за нова генерација жени - јаки, економски независни, професионално успешни. Денес, истиот термин сè почесто се користи со доза на иронија.

До скоро, жена што патува сама беше исклучок и реткост. Фала богу, не е веќе феномен, туку сè повидлив дел од туризмот.

Прво, од што е туѓо и глупо, само го имаме позајмено како термин - hustle culture е културата на работење што почна полека да ни се вовлекува затоа што основните работни места и примања не ни дозволуваат да живееме нормално, па ни треба дополнителен ангажман за дополнителни сметки. Така завршуваш со едно работно време преку ден, за викенд разнесуваш пици, навечер возиш такси, сабајле пред работа преведуваш од некој јазик што го знаеш... И на крај од тебе останува сенка.

На капитализмот му светнаа очите кога виде дека не мора да се плаќаат ни фотографи, ни модели за да се рекламира производ, па и покрај негодувањето, некои списанија без осет си користат ВИ место фотографии со и од човек, а мислат дека се „фер“ со тоа што со ситни букви ќе напишат дека се работи за промпт.

Најкласични измамници што бескрајно потсетуваат на нешто што би се нашло кај нас, лажат млади, надежни актери дека добиваат улоги - ама прво да уплатат некои пари.

Споделуваат жени.

Макартни, чиј последен албум The Boys of Dungeon Lane излезе во мај, сега зборува за односот со Ленон и околу тоа дали чувствува одговорност да им направи чест и нему и на Џорџ Харисон за време на пишувањето на албумот.

„Ако си извонредно талентирана жена, вратата ти е отворена. Она за што жените се борат за правото да бидат просечни како мажите.“

Виздом Кеј е многу влијателен, Вог го прогласи за најдобро облечен на ТикТок, а го има и на Форбс 30 под 30. Толку јаки работи му текнуваат, што луѓето го закачаат со неочекувани барања: Ај стилизирај ФОНТ? Многу нè интересира како би изгледал MAC C Swiss, ама нема. Ама и овие што ги има, ептен имаат смисла.

Звучи невозможно, а е многу едноставно: Девет парчиња. Три типа. Дваесет и седум комбинации.

Да ги земеме за пример Круела Девил во (филмот) „101 далматинец“ и Урсула од „Малата сирена“. Едната советува да не се отфрла талентот. Другата да не се откажуваш од гласот. 

Пак е топло. Бев на италијанска плажа неодамна и не видов ниедна жена - ни ЕДНА, што изгледаше како оние бикини-инфлуенсерки што ги гледам онлајн.

Имам 64 и без деца сум - моите пријатели мислат дека нивните животи се поважни од мојот. Пријателството е доживотен пакт, сè додека не се појави количка со бебе. Или, настинато, 25-годишно „бебе“.

Хотели веќе има. Ама темата за ресторани каде што ќе бидат забранети деца под одредена возраст за да нема опасност да ти се наруши искуството поради плачки, врескања и брканици меѓу маси е сè поактуелна и попоздравена.

Во основа, поставуваш две прашања: Дали можеш да испиеш две пијачки со некого, да уживаш во негово друштво и во разговорот со тој човек во тоа време? и Дали би му оставил твое кутре на чување и доверба?

Точно е тоа што мислите дека е. Течност во која ги киснеш стапалата, ја продаваш - и има кој да ја купи. Можеби не баш твојата, ама нечија - да.

Имаме нов љубовен проблем: Теорија на пластична кеса е шема на романтичен однос каде што едниот партнер е божем опуштен и „не се замара“, а всушност нема особено силно чувство за сопствениот идентитет и ангажман околу врската.

Современото запознавање е исполнето со нови термини што опишуваат различни емоционални и комуникациски модели: banksying (бенксирање), breadcrumbing (фрлање трошки), love bombing (љубовно бомбардирање), orbiting (орбитирање). И еве, како да немавме доволно проблеми - што па да не уште еден? Да видиме што е floodlighting.

Постои една провокативна теза што сè почесто се појавува во дискусии: дека маркетингот во моментов се ребрендира на начин што го прави „поприфатлив за мажи“ - или, попрецизно, на начин што прави да звучи технички, системски и инженерски. Машки, демек.

Во 2021 година, оваа глупа несреќа ѝ се случи на 27-годишната Карли Белмер кога голтна една Епл бежична слушалка, мислејќи дека зема таблетa ибупрофен во темница.

Ако малку повнимателно се следат бјути-трендовите, лесно се забележува една повторувачка шема: во ист период повеќе брендови лансираат речиси идентични производи. Една сезона тоа се масла за уста (на колку стотици места прочитавте lip oil?), следната серуми со пептиди, па ќе „воведат“ формули за руменило со иста кремаста текстура и речиси идентичен сјаен финиш. Однадвор изгледа како целата индустрија одеднаш колективно да дошла до истата креативна идеја. Во реалноста, процесот е многу помалку спонтан - и многу поиндустриски.

Сигурно имате барем еден омилен козметички производ што одеднаш исчезнал од продажба и тоа без објаснување, без најава, често и без да има замена за него. Иако на потрошувачите тоа им изгледа како мистерија или лоша одлука на брендот, реалноста зад укинувањето на производите за нега и убавина е многу поповрзана со логистика, пазарна динамика и со брзината на современите трендови отколку со самиот квалитет на производот.

Сè поголем број жени денес купуваат свои домови сами, без партнер и без да чекаат некаков голем чекор во „задолжителните“ животни етапи. Но, наместо ова да се гледа како знак на економски напредок, некои од нив се соочуваат со незгодна реакција во љубовниот живот: отпор од мажите со кои излегуваат.