Постои еден тип приказна што историјата на уметноста обожава да ја раскажува: осамен машки гениј, затворен во студио, задолжително во борба со бои, смисла и самиот себе, сè нешто неразбран, додека светот се обидува да го стигне. Фина е таа приказна, филмска, ама тесничка - особено за жените кои биле еднакво амбициозни, често и подисциплинирани, а исто иновативни. Ли Краснер речиси цел живот го поминува во сенката на ваков наратив, но успева однатре да го смени.