Фитнес е последната работа со која ќе се занимаваме на овој сајт (ок, најпоследна е „лајфкоучинг“) но Фитнес Стефко („Нагрувај се“) баш нè весели, нè разведрува и нè смее со неговите урнебесни а реалистични коментари и забелешки на онлајн видео рецепти, при што има улога на мит бастер за работи кои ни се продаваат како здрави. Го имавме и пак ќе го имаме. Цар, цар.     

Чат-пат регистриравме по нешто од екс надежниот српски политичар чиј живот и кариера последниве години се во слободен пад: живее во чудна врска со еден пријател, бракот му се растури, на врата му доаѓаа извршители, правеше тепачки по паркинзи и бутки... Некогаш за него се заложија ликови како Бора Тодоровиќ, Светислав Басара, Дерета, Великиќ, Пуриша Ѓорѓевиќ, Милојко Пантиќ... 

Ја знаете онаа паметна и луцидна забелешка дека кога размислуваш како чекан, сè наоколу ти изгледа како шајка? Истото важи и за оние кои везден кмишат по кладилници, со ливчиња, билтени и резултати. Дури и кога се дојдени на погреб на баба која ја префрлиле од една капела во друга. Немате дојава од нас, ќе мора да одгледате до крај.

Деновиве замина Влатко Милев. Влатче, Циги, ептен редок минерал во испостената градска почва. Ведар, насмеан и љубопитен како дете. Вреден а акаше и едреше, возеше мотор а никаде не брзаше, беше врвен познавач на храна со фино непце за ракија од слива, читаше поезии и филозофии, преубаво свиреше гитара, уште со покоен Тефо. Не ја доби битката ама па ни битката не успеа да му ја симне онаа широка насмевка по која ќе го паметиме.