„Само вие вреѓајте ги па ќе ги добиете нивните гласови,“ иронизира Милан Миленковиќ, српски радио-водител со луцидни, остри и провокативни опсервации. Резимира како шарените го вратија Вучиќ во игра а сепак остануваат надмени кон небањатите ќаци, заборавајќи дека демократијата е еден човек - еден глас.. „Подеднакво ми е тежок триумфот и на власта и на опозицијата,“ вели Миленковиќ.

Ќе оставиме бакшиш на келнер што ни донел јадење на маса, ќе му дадеме бакшиш на дечко од деливери сервис што ни донел храна до дома.... а на пазар ќе се стегаме па и ќе гледаме на која тезга е поевтино за десет денари. Не зборуваме за прекупци/накупци. По пазари и по оние импровизирани тезги пред маркети уште има стари луѓе кои ни носат убави работи од бавча и од двор. Израдувајте ги тие скромни луѓе, заслужуваат.  

Пекара, детско игралиште со лулашки, слободни дечиња кои ведро и безгрижно го минат своето детство, слободни клупи... само што сето тоа изгледа како сцена во Мед Макс. Не е дојдено ние да им се ситиме, го имаме и ние истото тоа на ангро, ама „добро е што санкциите кон Русија даваат резулати и Бугарија цвета,“ сеират руски коментатори. 

Хрватскиот претседател стана регионален портпарол на сите фрустрирани од снисходливоста и безрбетноста на домашните политичари. Неговата битка со ЕУ бирократите и Израел, држава чија политика не можеш да ја критикуваш а да не те прогласат за антисемит и нацист, досега имаше неколку рунди. Милановиќ не само што уште е на нозе туку собира поени и овации од публика.  

Психотерапевт со брутална дијагноза за ситуацијата во која сè повеќе луѓе, главно млади, се жалат дека не можат да најдат сродна душа. Изобилството го комплицира изборот, социјалните медиуми ги тераат луѓето да споредуваат и да бидат несреќни со својот живот а треш психологијата ги убедила дека секој е посебен и му следува да биде среќен. Некои ќе бидат погодени од одговорот, но и тоа е дел од приказната, луѓето сè нешто да ги погодува.

„Луѓе, заглавени сме овде на Малдиви!“, инстаграмски драматично споделува едната од нив, барајќи емпатија од следачите заради состојбата во која се наоѓа поради војната во Иран и хаосот во авионскиот сообраќај. Другата се јавува од сосема поинаква локација, локација во која колку и нешто драматично да му се случи на човек, никој тоа сериозно не го сфаќа.