Иранската стратегија отсекогаш го почитувала фактот дека на чисто воено поле, не можат да ги победат САД и Израел. Но, на Техеран му беше јасно дека негов адут е способноста да ја запалат чергата и да нанесат сериозна економска главоболка во врска со цените на нафтата, гасот и другите суровини. Како ли Трамп поверува дека Иран е само уште една Венецуела?

Папата во последно време е сè поексплицитен во осудата на конфликтот во Иран. На последната миса пред Велиген, ги осуди оние кои тврдат дека може да се води војна во името на Исус.„Браќа и сестри, ова е нашиот Бог. Исус, Крал на мирот, кој ја отфрла војната, кого никој не може да го користи за да ја оправда војната“.

Постојат многу причини поради кои Германија ја изгуби Првата светсака војна но историчари се согласуваат дека една од најважните е што планот, иако брилијантно осмислен, немал резервна варијанта. План Б нема ни Доналд Трамп во Иран. Ако воопшто некогаш имал и план А.

Јанис Варуфакис пишува дека тоа што е и против режимот во Иран и против бомбардирањето на Иран не е седење на две столчиња. Теократскиот режим во Техеран е брутален ама е резултат на  70 години западна ароганција и агресија. Кога се осудуваат две страни во една беља, поштено е прво да се осудат „своите“, оние кои ти ги плаќаш. Жените во Иран сигурно нема да бидат ослободени од бомбите што  им паѓаат врз глава. 

Се уште нема истрага за сомнителните тргувања со нафта во минутите пред ненадејната изјава на Трамп дека се преговара со Иран. Таа информација не ја знаел никој освен луѓето од најтесниот круг околу Трамп. За нобеловецот Пол Кругман, ова не се обично инсајдерско профитирање, кое е казниво со закон. Тргувањето со најстрого доверливи информации е национално предавство.

Почнува со голем тресок, напредувате, а потоа се испречуваат непредвидени настани и влегувате во војна што не можете да ја контролирате. Наполеон и Хитлер не сакаа да ги водат војните што на крајот ги загубија, но тие подлегнаа на логиката на војната. Виетнам, Авганистан, Украина... Иста е и војната на Трамп против Иран, која се покажа потешка отколку што замислуваше.

Британската влада на Кир Стармер сè повеќе се одвојува од реалноста. Додека во Британија за само една недела се случија низ инциденти со слична мотивација (4 мажи уапсени за шпионирање лондонски Евреи, напад на ирански дисиденти пред исламски центар во центарот на Лондон, извикување „Смрт за Израел!“ во Вајтхол...), владата работела на - нова дефиниција. 

Зошто ја почна војната? Која е целта? Како ќе заврши? Една недела откако ја почна операцијата Епски бес, Доналд Трамп сè уште нема кохерентен одговор на кое било од трите клучни прашања за војувањето. Но, сите разузнавачки информации сугерираат дека САД не можат да наметнат една од проектираните цели: промена на режимот во Иран.

САД и Израел го следат либискиот модел со Иран: уништување и обезглавување на нацијата, а потоа оставање народот да ги собира парчињата и да се справи со целиот хаос, беззаконие и секташки конфликти. Имаат намера да турнат нација од 90 милиони луѓе во масовни судири и потенцијален колапс и балканизација, а потоа лежерно да се оддалечат од урнатините во ладна рамнодушност.

Молчењето на Пекинг за Иран е најтрпеливиот и најразорниот потег на шаховската табла; Кина ја гледа Америка како ја демонтира сопствената хегемонија во реално време, додека тивко го наследува секој сојуз што Вашингтон го гори. Наполеон викаше никогаш да не го прекинуваш непријателот кога прави грешка.

Ајатолахот Хамнеи со својата смрт можеби постигна повеќе за Исламската Република отколку со 40-години сурово владеење. Подмолното убиство со бомби од САД и Израел додека постел за Рамазан и го бранел Иран го воздигна во маченик – статус кој во шиитската теологија претвора политички порази во морални победи и го засилува отпорот. 

Како член на комисии со пристап до доверливи информации, сенаторот Тим Кејн тврди дека немало непосредна закана од Иран за Америка што би оправдала САД да му се приклучат на Израел во офанзивна војна против Иран, и тоа додека се водат дипломатски преговори со Техеран. Одлуката е донесена без дебата и гласање во Конгресот, како што налага Уставот.

Научникот за животна средина Бјорн Ломборг неодамна пресмета дека владите низ целиот свет потрошиле најмалку 16.000 милијарди долари за поддршка на индустрискиот комплекс за климатските промени. Тоа збогати многу луѓе, но веројатно не бил или нема да биде спасен ниту еден живот од оваа колосална погрешна распределба на човечките ресурси. 

Европејците го мразеа говорот на Венс. Сепак, го сакаа говорот на Рубио. Разликата беше во тонот. Рубио ја заслади пораката: САД можеби ќе останат дел од НАТО, но Европа ќе остане сама. Наместо да ја прифатат новата реалност, Европејците се убедени дека ќе се вратат на старо. Трамп без сомнение ќе го нема за три години. Но, неговата безбедносна доктрина ќе опстои.

Десетте жртви во масовно пукање во училиште во Канада беше голема вест, меѓу другото и затоа што за разлика од нивните комшии, во таа земја во овој век досега се нема случено масовно убиство во школи. Но уште на почетокот случајов беше чуден заради воочливото избегнување да се проговори за идентитетот на убиецот. Полицијата претпазливо го нарекуваше „лицето со пиштолот“ а медиуми пишуваа „за жена во фустан“. Ама, сè што носи фустан не е жена.      

Како што се таложат гнасотиите од дебелото досие за Џефри Епстин, се наметнува прашањето како е можно толку многу луѓе од елитата: естрадни ѕвезди, бизнисмени, министри, принцови, поранешни и идни претседатели... да паднале во мрежата на сомнителен финансиер и осуден педофил? Освен ако зад него не биле некои многу појаки играчи. 

Во најновата транша документи поврзани со сексуалниот предатор и педофил Џефри Епстин има многу гадни работи кои потврдуваат колку забеган знае да биде светот на моќните и богатите. Но засега сето тоа се сведува на масовен сеир и надеж дека некој од фајловите ќе закопа некој политички противник. Инсинуациите нема да донесат никаква корист ако не се најдат докази.    

Многумина од белите американски прогресивци кои протестираат против единиците за имиграција, едвај да прозбореле со некој од нив, дури и со оние кои работат за нив како чистачи и градинари. Но, бидејќи од мали нозе сите ние сме учени дека против фашизмот вреди и да се жртвува, треба само попат да те убедат дека „тие“ или „оние“ се фашисти. И ете така се гине. Го пренесуваме ставот на Мајкл Шеленбергер.

Овогодинешниот самит во Давос имаше наслов „Дух на дијалог.“ Можеби и заликуваше на дијалог додека не дојде Доналд Трамп и го претвори настанот во монолог и толкување на пораките од тој монолог во стил на библиска херменевтика. Европјани се јачаат дека победиле бидејќи го натерале Трамп да ги де-ескалира заканите кон нив, но британскиот историчар Најал Фергусон мисли обратно. Европа не сфаќа дека пола од она што го кажува Трамп е покерски блеф. 

Кога Илон Маск го презеде Твитер во 2022 година, се откри увид во повеќекратните тајни владини напори за масовна цензура. Мејнстрим новинари барале цензура. Ниеден вистински новинар не бара цензура од своите колеги. Она што произлезе беше „Индустриски комплекс за цензура“, кој директно произлезе од воено-индустрискиот комплекс.

Трамп ќе ја добие битката за Гренланд. Европејците нема да го сопрат, бидејќи се слаби и поделени. Иронијата е што Европа ја избра оваа воена и геостратешка слабост. Дозволи Гренланд да се отцепи  од ЕУ. Избра да ги остави своите војски без потребните ресурси во корист на социјална помош и поддршка за невладини организации. И не може да се договори за ништо.

Конрад Аденауер и неговото управување со Германија станува сè полегендарно, не затоа што се пронајдени некои нови историски извори или вистини, туку затоа што таа Германија на луѓето им изгледа речиси идилично во однос на денешна Германија и сите нејзини непознаници и предизвици. А и не за чудење што во споредба со политички и државнички кепеци како Мерц или Шолц, Аденауер изгледа како џин.   

Постојат околу 300 меѓувладини организации и околу 45.000 меѓународно активни невладини организации. Неодамнешното повлекување на САД од шеесетина ентитети и договори - кои се фокусираат главно на климата, миграцијата и работната сила - е огромен и битен чекор. Во сите нив Американците имаа клучна улога. Без главниот штеп, кројката на мултилатеризмот ќе се распара.

Немам ништо против апсење на криминален лидер, но тоа апсење мора да се базира на јасна меѓународна правна рамка. Во идеален свет, треба да почнеме со апсење на Путин, Нетанјаху и самиот Трамп. Заедно со Мадуро, сите тие треба да делат иста ќелија во Меѓународниот кривичен суд во Хаг. Затоа, одговорот на прашањето „Кој е полош, Трамп или Мадуро?“ гласи: „И двајцата се полоши“.