Во последно време сè поретко се читаат вести што најавуваат пресврт во војната меѓу Русија и Украина. Исто така, има и помалку објави на социјалните мрежи од Доналд Трамп со закани за неизбежно уништување на Иран. Сега, кога вревата стивна, вистинско време е да се слушне што се случува.

Политичките подароци, сеприсутните теории на заговор, обожувањето на лидерот, надзорот врз интелектуалниот живот... беа карактеристични за Блискиот Исток. Според тоа, американските војни по 11 септември не завршија без никаков резултат, како што вообичаено се верува. Тие ја преобразија Америка според ликот на Блискиот Исток.

Ако некој граѓанин каже дека не сака бескрајно финансирање на војна, тоа автоматски не го прави човек на Путин. Ако бара построги политики за миграција, тој не е автоматски нацист. Ако праша зошто неговата земја има пари за секоја геополитичка амбиција, а секогаш од него бара да го стегне каишот, тоа прашање не е екстремистичко.

Спорот околу Фолкландските Острови нема да исчезне. Фрагментацијата на Западот и слабоста на Британија им дадоа поголема тежина на географските и историските претензии на Аргентина кон оваа територија, на начин што Хавиер Милеи никогаш не би можел сам да го постигне. Милеи не се заканува со инвазија, но иднината на овие оддалечени острови ретко кога била толку неизвесна.

Во однос на војната во Украина, Кина има позиција на „активна неутралност“.  Тоа значи дека активно ги помага и двете страни. Украина врши мега набавки на делови за дронови од Кина (со европски пари) додека Пекинг купува огромни количини на руска нафта по ниски цени, што е огромна причина за одржување на кинескиот економски раст.

„Момент кој многу кажува. Малубројна пиопулација се соочи со витално важен избор помеѓу национален суверенитет и приклучување кон огромен блок  држави надгледувани од најстрашната бирократија во светот. И гласаше за национален суверенитет“, пишува екс премиерот на Исланд, оној кој совевремено ја повлече апликацијата за членство во ЕУ и ја објаснува суштината на големото НЕ. 

Германскиот естаблишмент, кој постојано им држи лекции на другите земји за владеењето на правото, покажува дека демократијата се толерира само додека дава резултати што се сметаат за прифатливи. Кога демократските процеси водат до непожелна влада се бараат начини таа да се обезвредни или да се неутрализира, се разбира, во име на „одбраната на демократијата“.

Оваа недела беше покрената голема нова иницијатива за спасување на Европа од економска пропаст. Се нарекува Рајнска група - и можеби е најзначајниот предизвик за статус квото на ЕУ после Брегзит. Мисија им е да ја разбудат Европа зашто се убедени дека во спротивно, нема да ја биде. Но, тешко да разбудиш некого кој се преправа дека спие.  

Историјата не е поларизирачка тема само на Балканот. И во една бивша империјална сила како што е Велика Британија, нејзината историја се предава како упростена приказна. Како што Бугарите си се лажат: дојде Тито и ги измисли Македонците. Или како што ние си се лажеме за некои епизоди од нашата историја. Но, ако учениците не можат да се справат со противречностите од минатото, како ќе се справат со противречностите од сегашноста?  

Москва нема за цел да ја тестира отпорноста на НАТО, туку да ѝ наметне трошоци на Европа, онака како што оваа прокси војна во Украина ја чини неа. Многумина во Европа гледаат на дијалогот со Москва како награда. Но, ниту Европа ниту Русија не можат да си дозволат повеќе војна во моментов.

Денес се зборува за демократијата на речиси ист начин како што средновековните теолози зборувале за природниот поредок на светот. Како отсекогаш да постоела и како да ќе постои засекогаш. Но, што Фукујама предвреме прогласи фајронт на историјата? Што ако либералната демократија е беше политички одговор на свет кој веќе не постои? 

Со капацитетот за нуклеарно одвраќање, Де Гол ѝ обезбеди на Франција достоинство за време на Студената војна. Помпиду со нуклеарните реактори ја заштити земјата од енергетски потреси. Макрон сака да влезе во историјата како претседател кој се спротивставил на дигиталната колонизација на Европа. Ако Французите не се побунат против валканите дата-центри.

Двотретинското мнозинство ѝ овозможи на владата на Маѓар да уништи сè што останало од стариот систем и да осигури дека Виктор Орбан и неговата партија никогаш повеќе нема да се вратат на власт. Иако чистката во Будимпешта има помалку допирни точки со владеењето на правото од режимот на Орбан, Брисел ја наградува со политичка и финансиска поддршка.

Протестите во Киев за поддршка на разрешениот министер за одбрана се само симптом на подлабока криза во државата. Војната ја наруши структурата на моќта, со последици за парламентот, судството и медиумите, па дури и за олигархиската хиерархија, како „четвртата власт“. Токму тоа сега претставува проблем за демократијата и слободата на изразување.

НАТО се соочува со ерозија на своите темели. Уште од основањето Алијансата била повеќе од обичен одбранбен сојуз - традиционално се доживувала и како заедница на вредности. Одбраната на демократијата, слободата и меѓународен поредок сè повеќе се потиснуваат од „империјалистичка“ амбиција да се обезбеди геополитичката хегемонија на Западот.

Воени стратези и теоретичари одамна предупредувале дека победите на бојните полиња всушност се пораз ако не е остварена јасна политичка цел. Уште пред повеќе од еден век се теоретизирало дека трошоците на војувањето по дефиниција ги надминуваат добивките. Операцијата Епски бес на Трамп во Иран е само дел од низата што ја потврдува тезата дека војните станале бесмислени.

Во редовни интервали од инвазијата на Путин, западниот политичко-медиумски комплекс работеше на убедување на јавноста дека победата за Украина е веднаш зад аголот и дека Русија е на работ на колапс. Така е и ова лето. Се слават успесите на украинските дронови а се заборава дека колку повеќе е притиснат, толку Путин повеќе ќе биде принуден да ја ескалира војната. 

Три фудбалски Светски првенства по ред Германија не успева да стигне до осминафиналето. Од 1954 до 2014 година редовно била во четвртфиналето. Идентично е и со економијата. Но, репрезентациите одвреме-навреме се реорганизираат и се обновуваат. Државата се чини не е способна за тоа. А, сега Германците го немаат ниту фудбалот за да си го одвлечат вниманието.

Војната во Украина влегува во исклучително опасна нова фаза. Во пресрет на самитот на НАТО во Анкара на 7-8 јули, европските сили го ескалираат конфликтот со Русија, трансформирајќи ја Украина во лансирна рампа за длабоки напади на руска територија, спремајќи политички, воен и индустриски терен за директна војна меѓу НАТО и Русија. Таквата војна нема да остане ограничена само на Украина.

Актуелната криза меѓу Европа и САД означува крај на една ера. Без оглед на тоа кој ќе го наследи Доналд Трамп, никој нема да дојде во Европа и да каже „Америка се врати!“. Врските изградени врз специфични глобални карактеристики се прекинати. Со трансатлантизмот е завршено како идеологија, но тоа не значи дека Европа и САД по бурниот развод не можат да останат пријатели.

Кога Америка и Европа ќе се соочат во дебата за БДП-то, исходот не е толку јасен како на фудбалски натпревар. Економистите знаат да исчекорат од економскиот терен во етнографијата. САД прашуваат: Ако Европа осиромашува, зошто се чувствува толку пријатно? Европа возвраќа: Американското предградие можеби нема шарм на средновековен град, но затоа е богато.

Западот ја доби Студената војна нудејќи подобар живот, полни супермаркети, рокенрол и нецензурирани книги, а не поради тоа што Русите им завидувале на цврстината на НАТО или на строго контролирање на мислите. Политичката елита сега нуди трајно обезбедувана ЕУ, отсечена од евтина руска енергија и суровини, пад на животниот стандард и бесконечни морални поуки.

Кир Стармер пред две години влезе во Даунинг стрит кога неговите медиумски навивачи ветуваа ера на можеби здодевна но блажена. А оставија немири, поделби и напад врз древните слободи на англиската. „Наравоучение од Стармер? Никогаш не му верувајте на технократ“, пишува Брендан О' Нил.

Трамп по потешкиот пат откри зошто никој претседател пред него не се осмелил да тргне во војна против Иран. Тие, за разлика од него, ги пресметале силите. Одбивајќи да го прифати поразот, Трамп вели дека САД ќе останат „чувари на Блискиот Исток“. Реалноста одговара дека ќе треба да направи уште нешто како ниту еден пред него: да ги повлече САД од Блискиот Исток.