Bookbox

Во центарот на Љубљана неодамна е отворен необичен музеј посветен на хуморот на поранешна Југославија. Наместо големи историски експонати, посетителите ги пречекуваат манекени со необични реквизити, карикатури и шеги за секојдневниот живот, јазикот, љубовта, политиката и балканскиот менталитет. Зад привидно едноставната идеја стои обид да се покаже дека хуморот со децении бил еден од ретките заеднички јазици на луѓето од просторот на поранешната држава.

Понекогаш нешто што сме го виделе или направиле безброј пати одеднаш може да ни изгледа необично и сосема непознато. Еден едноставен експеримент тоа добро го покажува: земете лист хартија и напишете го своето име триесетина пати едно по друго. По извесно време, буквите може да почнат да изгледаат чудно, а самото име накратко да го изгуби своето значење. Овој необичен психолошки феномен е познат како „жаме ву“ и претставува своевидна спротивност на многу попознатото „дежа ву“.

Индустријалец, политичар, визионер: кој бил Емерик Блум?

Постојат личности чие значење не може да се смести во една професија или во една област. Таков бил Емерик Блум, инженер, индустријалец, визионер и општествено ангажиран интелектуалец, човек кој верувал дека еден град се гради не само со фабрики, патишта и електрични мрежи, туку и со култура, знаење и јавен живот. Денес најчесто се памети како човекот кој од мал инженерски колектив создал огромен стопански систем, но неговата приказна започнува многу порано, во кругот на млади сараевски уметници и интелектуалци кои во пресрет на Втората светска војна го основале Колегиум Артистикум.

Нова видео игра - „Докажи дека си човек“

Студиото Сансет визитор, познато по тоа што во своите видеоигри обработува општествени и современи проблеми, со новата игра „Докажи дека си човек“ (Prove You’re Human) повторно навлегува во теми поврзани со технологијата, работата и вештачката интелигенција. По наградуваната 1000XResist, која беше инспирирана и од искуствата на тимот за време на пандемијата, овојпат студиото создава психолошки хорор во кој играчот треба да се соочи со вештачка интелигенција која е убедена дека е жива.

Јанис Варуфакис: Наследниците на Агамемнон се во Силициумската Долина

Во текст објавен на сајтот АнХрд, Варуфакис објаснува зошто не сака да го оценува самиот филм, туку преку некои од темите кај Хомер и Нолан ги разгледува современите прашања за вештачката интелигенција, капитализмот, технологијата, слободата и моќта. Пренесуваме дел од него.

Клетвата на Хемингвееви

Да си потомок на познат автор и да го носиш неговото презиме сигурно некогаш во животот се исплати. Но генетското наследство понекогаш знае да биде и товар. Мериел Хемингвеј, внуката на Ернест, раскажува за ова во документарец кој е дел од овогодинешната програма на Санденс.

Безделничари од сите земји - забушавајте!

Ако денов ви тргна мрзоволно, до толку што дури не ви се чита ни овој текст, ич не се секирајте. Копнежот по безделничење е сосема здрав, исправен, и да видиш чудо - дури и ефикасен. Не, во моментов не зјаете во мониторов одложувајќи ги побитните работи. Вие само умно ги проценувате приоритетите, и без непотребна хистерија ги извршувате. 

„ЗИМСКИ ДНЕВНИК“ ОД ПОЛ ОСТЕР

Твоите боси стопала на студениот под додека се симнуваш од креветот и му приоѓаш на прозорецот. Сега имаш шеесет и четири години. Воздухот надвор е сив, речиси бел,сонцето не се гледа. Се прашуваш: уште колку утра остануваат? Една врата се затвори. Друга е отворена. Влегуваш во зимата на твојот живот. (Пол Остер, Зимски дневник)

Визитки на познатите

Имав еден другар, Стефан, чија визит карта гласеше „Штеф - мајстор за убави работи“. Таа, и уште една чиј сопственик под името има допишано „хомо сапиенс?“ се најинтересните кои ми паднале в рака. Еве неколку на неколку славни личности, кои зборуваат колку за ликот, толку и за нивното дело.

Колку многу е премногу?

Вообичаено слушаме бунење заради политичка некоректност на извесна изјава, текст или книга. Овој пат некој критикува прекумерно „дотерување" на детската литература, така за да не звучи навредливо.

Менталните мапи на Брн

Дејвид Брн си го сакаме заради музиката и точаците, но човекот е талентиран за повеќе работи. На пример за цртање со молив, и за дијаграмско, едноставно претставување на сложени концепти.

Рамната снага на Каренина

На Русите не им се бендиса најновата филмувана верзија на „Ана Каренина". Една од причините - Кира Најтли била преслаба.

Книжевен жанр: канцелариски ѕидни преписки

Има една форма на човечка комуникација за која ќе биде потребно уште долго време пред да стане целосно дигитална - оставање ѕидни пораки по канцеларии и тоалети.

Што е полошо од хипохондрија?

Урнебесен, нов текст на Вуди Ален од Њујорк Тајмс, за стапиците но и добрите страни на хипохондријата. Фино е да разликуваш шљифка од меланом, но и подобро е да внимаваш со антибиотиците, отколку тие да ти ги убијат сексуалните дразби во полн лифт.

Библиотека без книги

Ако вашата идеја за библиотека е онаква голема сала со полици фино наредени со томови книги по азбучен ред и по жанрови, тогаш наскоро ќе треба да си го преиспитате концептот. Наскоро - за едно сто години.

Долгорочното планирање на нашите баби

„Облека за умирачка" е истражувачки проект на Маргарета Керн, уметник од Лондон, базиран врз визуелно документирање и интервјуа со жени од Хрватска и Босна и Херцеговина кои, исто како и нашите баби и прабаби, уште додека се на нозе и во добро здравје си ја подготвуваат облеката во којашто сакаат да бидат погребани.

Дон Жижек

Кралската оперска куќа од Лондон, пред заминувањето на нејзиниот извршен директор Тони Хол за директор на Би-би-си, најавува храбар потег. Меѓу другото дури четири опери инспирирани од ликот и делото на - Славој Жижек!

Јапонскиот режисер кој ги мразеше јапонските филмови

Нагиса Ошима, најпознат по контроверзниот „Во царството на сетилата" и „Среќен Божиќ г-дине Лоренс", почина на 80-годишна возраст.

Историја на вревата

Хилел Шварц, 64-годишен поет, историчар на културата и писател,е автор на обемната студија „Правење врева: од Вавилон преку Биг Бенг и понатаму". Во неа потсетува на едно интересно Здружение, формирано во Њујорк 1903. Претседател на еден од ограноците бил Марк Твен.

Така ми изгледаш мене

Бротиган сме го испочитувале и претходно - растроениот а толку лиричен американски писател, кој заслужува да биде познат исто колку Керуак или Буковски, а не е. Краток расказ за неговата љубена, од која е воодушевен исто колку и селанецот кога прв пат му вовеле струја. 

Филмска тема на денот

„Срам" е драма на Британецот Стив МекКвин за еден по малку чуден, навидум сосема зен лик, и неговата опседнатост со секс. Среде целата таа атмосфера на излегување на крај со сопствените демони, има една сцена која наводно е снимена без повторувања.

Снагатори со цицки

Една наша соработничка замери дека на сајтов нема доволно женски теми и ист таков сензибилитет. За да ја исправиме работата, Букбокс отвара посебна рубрика - женско ќоше - со такви типични, нежни, домаќински и женски теми. Првата: снагаторство.

Џони и неговото право

До сега се тужеше и судеше за неговата музика, и само беше прашање на време кога ќе изјави дека е злоупотребен и неговиот книжевен опус. Еве го - Штулиќ ја тужи белградската издавачка куќа „Плато" заради наводно кршење на авторските права.

2013: Oдисеја во дневната

Го запознавме во романот на Кларк, го гледавме кај Кјубрик, а сега може за 499 долари да си го имаме и дома. Кого? Па, Хал.

„Седум психопати" (Мартин МекДона, 2012)

Добро, знам дека сте гледале многу филмови со вооружени лудаци чиј „пеколен план" до крајот на филмот завршува трагично, а нивните антихеројски ликови ви се лепат за срце. Добро, знам дека сте гледале и подобри од овој - Тарантино, Гај Ричи, дури и самиот МекДона со „Во Бруж". Ама ако ништо друго, овој ќе го сакате заради актерската екипа од соништата.

Антидот на културата на Гугл

Марија Попова и нејзиниот блог BrainPickings се фино освежување од доминантните содржини на интернет. Книги, уметност, наука, фино дизајнирано и читливо. Така мислат и 1,2 милиони читатели месечно. Еве што мисли таа.

Вистинскиот пијанист во „Љубов"

На моменти тешкиот филм на Ханеке го разбива убавата музика изведена од Александар Таро, кој во него се појавува во споредна улога на она што навистина и е - пијанист.