Андреј Кончаловски (75), славниот руски сценарист и режисер („Полудениот воз", „Танго и Кеш" и ко-сценарист со Тарковски на „Рубљов"), брат на Сергеј Михалков, неодамна објави текст под наслов „Во каков Бог верува рускиот човек?" и влезе во интересна полемика со Руската православна црква. 

Има книги кои без оглед на содржината, се убави. Мат пластифицираната корица некако лизга под дланка, хартијата е благо рељефна и ги дразни јаготките на прстите, мириса на печатарска боја, на складишта во предградијата и на оние кои ја читале пред тебе. Ама има книги кои се намерно правени да бидат сетилни.

Звуци на громови, сини китови, клукајдрвци, и многу технологија, употребена за сето тоа да се регистрира и да се истражи врската помеѓу науката и музиката. Водители: кој друг ако не визионерката од Исланд и четириесет години постариот природонаучник?

Како да се разбере реалноста на геолошки активниот свет, и да се живее со тоа сознание, без истото да се поврзува само со катастрофи и страв? Уметноста, таа универзална терапевтска алатка, помага. Особено ако е споена со релеватно научно знаење. 

Скарата е многу сериозна работа. И не случајно е прогласена за машка. Ако баш сакате да ги тестирате нејзините родови аспекти, обидете се како женско да се замешате во која било фаза од нејзината подготовка. 

Полицијата во внатрешноста на Јапонија гони 63-годишен маж за кого се сомнева дека убил пет лица, потпалил две куќи и зад себе оставил трага во вид на хаику песна.

Eден навидум приглуп локален полицаец, еден агент на FBI, тројца криумчари на дрога навлечени на Ниче, две симпатични проститутки, многу кокаин и брутален хумор кој ги разбива сите можни стереотипи. Супер филмче од Џон Мајкл МекДона, братот на Мартин МекДона („Во Бриж“).

Помеѓу активното присуство на колење свињи во Чешка, преку јадењето животински ануси во околината на Виена, до труења од сомнителна храна во некоја од африканските земји, Бордејн очигледно има време и да чита. Ова се неговите 10 омилени книги.

Некои мајки сакаат не само добро да ги запомнат, туку и да ги архивираат и најситните детали од растењето на нивните малечки - стратегија која во некои случаи се покажува како корисна за историјата на книжевноста. Како во случајов, со „Радосницата“ на мајка му на Хемингвеј.

И порано сме нуделе класификации на читачи, од мазохисти, хронолошки, книготерминатори, инфантилни, фетишисти. Врз основа на повеќе вакви предлог-поделби, Лаура Е. Кели направила детален инфографик, во кој можеби ќе се пронајдете.

Во интересен текст во Њујорк Тајмс, Бен Јагода анализира три вообичаени совети за пишување. Еден од нив е најзафркнат.

Една необична работилница за поправка на хармоники на Тајмс Сквер, и Либертанго на Галијано, кој утре настапува во Охрид, во предворјето на Св. Софија. Двајца маjстори, за и на хармоника.

На Rеddit деновиве се појави интересна дискусија за тоа како изгледа муабет на социјални мрежи на не-англиски јазици. Да, има локални варијанти за изразување различни чувства кои се повеќе од обични емотикони. И некако сме среќни што голем број од нив се однесуваат на - смеење.

Во склоп на нашите традиционални напори за приближување на грчката култура во пакет со летните туристичките аранжмани и шопинг турите кај нашиот јужен сосед, еден стрип посветен на ребетико, која не е само музика, туку начин на живот.

Пред неколку дена почина Лори Фринк, трубач(ка) која свирела со големи џез имиња кога речиси и да немало жени во оваа професија.

Кога со блага иронија пишував за „50 нијанси сиво", и за парадоксот на нејзиниот успех да се продаде во 40 милиони примероци без ни „с" од скандалозноста која би требало да го мотивира ваквиот интерес, текстот заврши со тоа дека од сите нијанси сиво сепак ја бирам Саша Греј.

Пред неколку дена по социјалните мрежи и во медиумите, па и во нашите, масовно се прошири говор кој (наводно) го одржала професорка на Филолошкиот факултет во Белград на апсолвентската вечер на нејзините студенти. Што е, а што не е во ред со него?

Откако постојат филмови, во нив има и онакви „мета" моменти, кои зборуваат токму за снимањето/гледањето филмови. Еве една убава компилација на ова искуство, кое се уште е магично, и без 7Д.

Вечерта на Нова година 1995, Бил Вотерсон го објави последниот, 3,150-ти стрип Калвин и Хобс. Од тогаш русокосото момче и неговото замислено другарче со лик на тигар влегоа во легендите.

Во Котор пред неколку дена се одбележаа 200 години од раѓањето на Петар Петровиќ Његош. И тоа (ни) е важно заради неколку работи.

„Лошото дете" на француската литература, кого многумина го нарекуваат еден од најголемите живи романсиери, во 2011 не се појави на планирана промотивна турнеја во Белгија и Холандија. Се зборуваше дека е киднапиран. Па, бил ли?

Хаи-Тинг Чин (Hai-Ting Chinn) , мецосопран од Њујорк, е позната по проекти кои истовремено ја промовираат класичната музика и науката. Еден од нив е пеење цитати од познати научници.

Eдна читателка ни прати клипче во кое Џорџ Карлин анализира секојдневни изреки од англискиот, кои според него баш и немаат некоја смисла. А што е со слични такви во македонскиот, кои извадени од контекст звучат не само неразбирливо, туку и смешно?