Википедија е место каде што одиме да провериме нечија биографија, да дознаеме нешто за некој настан или да се увериме дека некоја информација навистина постои. Но, што се случува кога еднаш ќе се најдеш на Википедија и тоа ќе го доживееш како признание, а потоа твојата страница ќе биде избришана?
На Википедија на англиски (а сигурно и на сите други јазици) секојдневно се водат расправи за тоа кои биографии заслужуваат да останат, а кои треба да бидат отстранети. Енциклопедијата има повеќе од седум милиони статии, а нејзината содржина ја создаваат и ја уредуваат волонтери. Тие проценуваат дали постојат доволно независни, веродостојни извори што докажуваат дека одредена личност е доволно значајна за да има сопствена енциклопедиска одредница.
Тука се појавува една важна разлика: Википедија не утврдува нужно дали некој е важен, успешен или талентиран, туку дали неговата важност може да се поткрепи со објавени извори. Но, за луѓето чии биографии се предмет на расправа, разликата не е секогаш утешна.
На оваа интересна тема се однесува нов текст објавен во Wired (со претплата). Директорка на непрофитна организација во Невада, ја изгубила својата страница откако уредниците заклучиле дека нема доволно докази за нејзината енциклопедиска значајност. Случајот отворил пошироко прашање: дали раководењето со организација, дури и кога таа има општествена улога, е доволно за некој да добие сопствена биографија? Еден од аргументите во дебатата бил дека Википедија не е награда што им се доделува на успешните луѓе.
Лекар од Мичиген ја изгубил својата биографија, иако таа, според него, имала практична вредност за адвокатите со кои соработувал. Меѓународната советничка, пак, сметала дека присуството на Википедија им влева доверба на потенцијалните клиенти. Нејзината страница била избришана, а подоцна повторно се појавила во преработена форма, со дополнителни извори.
И самиот процес може да биде конфликтен. Во случајот наведен во статијата, на македонската научничка Мартина Димоска, чија страница на Википедија на англиски била предложена за бришење, дебатата завршила без јасен консензус. Нејзината биографија до денес постои, но со забелешка дека „текстот содржи промотивна содржина“. Случајот покажува дека Википедија не е автоматски систем со едноставни правила, туку заедница во која луѓето преговараат за тоа што заслужува да биде забележано и како треба да биде претставено.
Проблемот е што одлуките на уредниците имаат последици и надвор од енциклопедијата. Денес, кога првото нешто што го правиме за да провериме некого е да го пребараме неговото име на интернет, постоењето на страница на Википедија може да се доживее како потврда за професионалниот статус. Нејзиното исчезнување, пак, може да изгледа како јавна дисквалификација, дури и кога причината е едноставно недостигот од независни извори.
Сепак, Википедија не е регистар на сите луѓе што направиле нешто вредно, ниту нејзините страници се официјални признанија за успех. Нејзините правила се обид да се спречат самопромоцијата, рекламите и биографиите што не можат да се поткрепат со независни извори. Но, примената на тие правила неизбежно отвора прашања за тоа кој добива јавна видливост, чии достигнувања се документирани и кој има пристап до медиумите што ја создаваат таа документација.
