На 23 јуни оваа година, пред парискиот Пантеон се собраа ученици, хорови и бројни угледни личности за да му оддадат почит на историчарот Марк Блох. Францускиот претседател Емануел Макрон го истакна неговиот исклучителен придонес и храброста што му обезбеди место во националното светилиште, каде што почиваат личности како Виктор Иго, Марија Кири и Симон Вејл. Со внесувањето на ковчезите на Блох и неговата сопруга Симон, тој стана првиот историчар погребан во Пантеонот.
Роден во 1886 година во семејство на секуларни еврејски интелектуалци од Алзас, Блох бил сведок на некои од најбурните децении на европската историја. Служел како пешадиски офицер во Првата светска војна, станал еден од најзначајните истражувачи на средновековието и коосновач на списанието „Анали на економската и социјална историја“, кое ќе ја промени историската наука. По германската окупација на Франција, се приклучил на Отпорот. Гестапо го заробил и го стрелал во јуни 1944 година.
Во 19 век, историчарите главно се занимавале со владетели, војни, дипломатија и создавањето национални држави. Минатото го реконструирале преку документи, стремејќи се кон објективност, но често ги занемарувале искуствата на обичните луѓе. Под влијание на социологијата, антропологијата и другите општествени науки, Блох понудил поинаков пристап: за да се разбере едно општество, не е доволно да се проучуваат неговите владетели и политички одлуки. Треба да се истражат и верувањата, секојдневните навики, работата, сопственоста врз земјата, економските односи и начинот на кој луѓето ја доживувале својата стварност.
Еден од највпечатливите примери е неговата книга „Кралевите чудотворци“, во која ја истражува средновековната верба дека француските и англиските кралеви можат да лекуваат болести со допир. Наместо да ја отфрли оваа практика како суеверие, Блох се прашувал што открива таа за општеството. Неговото истражување покажало дека кралската моќ не се темелела само врз војската и законите, туку и врз колективните верувања што им давале натприроден авторитет на владетелите.
Во 1929 година, заедно со историчарот Лисјен Февр, Блох го основал списанието „Анали“, кое станало темел на влијателна историска школа. Нејзината цел била да ги поврзе политичката, економската и социјалната историја, наместо да ги третира како одделни области. Историјата, според Блох, требало да ги открива „големите скриени текови на човечкиот живот“, а не само да ги бележи одлуките на моќните.
Речиси еден век подоцна, идеите на Блох се актуелни и поради кризата во која се наоѓа историската наука. Современите историчари создаваат огромно количество специјализирани истражувања, но сè поретко ги поврзуваат своите наоди во пошироки објаснувања за тоа како настанал светот во кој живееме. Во меѓувреме, празнината ја пополнуваат политички коментатори и популистички приказни што често нудат едноставни одговори на сложени прашања.
