Со години Нетфликс важеше за платформата што целосно ги промени навиките на телевизиската публика, нудејќи цели сезони одеднаш и поттикнувајќи „бинџање“. Но, според сè повеќе аналитичари, токму тој модел денес почнува да му се враќа како бумеранг. Во текст на Слејт се тврди дека стриминг-гигантот ја нарушил една од најважните особини на телевизијата – чувството дека гледачите со текот на времето градат трајна врска со ликовите и сериите што ги следат.
Во продолжение пренесуваме делови од есеј на Славој Жижек, во кој наместо класична филмска рецензија тој нуди филозофски и културолошки осврт во кој филмот го чита како приказна за крајот на едно историско време и раѓањето на нова цивилизација. И наместо холивудски спектакл, го смета за - камерен филм!
Познавачите велат дека туниската литература од втората половина на 20 век се обидува да одговори на едно суштинско прашање: како изгледа едно општество што штотуку ја стекнало својата слобода, но сè уште живее со товарот на колонијалното минато? Едно од делата што на впечатлив начин го отвора токму тоа прашање е новелата „Црна молња“ од 1961 година, напишана од тунискиот писател Башир Храјеф, еден од најзначајните автори во современата арапска книжевност на Магребот.
Куќата во австрискиот град Браунау на Ин, во која во 1889 година е роден Адолф Хитлер, од 22 јули официјално стана полициска станица. Одлуката, донесена по долгогодишни расправи и обемна реконструкција, повторно ја отвори дебатата за тоа како треба да се постапува со местата поврзани со нацистичкото минато и како тие да се зачуваат од злоупотреба.
Пред да ги напише своите најпознати романи и да стане еден од најконтроверзните гласови на бит-генерацијата, Вилијам С. Бероуз имал уште една опсесија - древната цивилизација на Маите. Според нови истражувања, писателот драстично ја преобликувал нивната култура за сопствени книжевни цели, но неговите приказни сепак биле вкоренети во академските сфаќања за оваа цивилизација што биле актуелни во времето кога студирал во Мексико.
Францускиот сликар Едгар Дега не само што е еден од најславните импресионисти, туку бил и најкреативниот дизајнер на рамки за сопствените слики. Збеснувал кога купувачот ја менувал рамката и давал детални упатства каде и како треба да се закачaт.
„Вечерва би можел да ги напишам најтажните стихови./Да помислам дека ја немам./Да почувствувам дека ја загубив./Да ја слушам бесконечната ноќ/уште понеизмерна без неа.“ Џабе везеш, би рекле чилеанските феминистки, за кои авторот на некои од најубавите љубовни стихови на светот е шовинист и сексуален предатор.
Замислете македонски писатели како се начекуваат на скали на Друштво на писатели и наместо со тупаници и боксирачи меѓусебно си фрлаат клетви како од македонски народни приказни. Нешто слично се случило во Англија на самиот почеток на 20 век.
„Порака од Украина“ вклучува 16 говори одбрани од претседателот на Украина, како и вовед во кој се прави преглед на сето она што го доживеал тој и неговата земја од почетокот на војната со Русија.
Пред да ја напише „Господар на прстените“ Толкин создал збор - „еукатастрофа“ - за којшто неговите проучувачи пишуваат и 70 години подоцна. Што сакал да каже со него и зошто денес ни е потребен феноменот што го опишува?
Вчера, 14.10, во знак на протест, две членки на движењето „Сопрете ја нафтата“ влегоа во Националната галерија во Лондон и истурија супа од домати врз ремек-дело на Ван Гог. Наводно, знаеле дека е заштитена со стакло. Галеријата објави дека освен рамката, сликата вредна 84 милиони долари не е оштетена. Повод за потсетување на приказната зад оваа и другите слики на Холанѓанецот со истиот мотив.
Синтетичката партија во Данска е посветена на спроведување платформа која е подготвена од машина, а нивниот портпарол е четбот под име Водачот Ларс. Сè нешто мислиме дека ние со ваква партија би просперирале камо-каде подобро отколку со постоечкиве.
На прв поглед, одговорот е едноставен и е содржан во самото име - книга што најдобро се продава. Но еден подлабок поглед кон методологијата на прогласување на некоја книга за почесен член на листата на бестселери укажува на комплицираноста и необјективноста на истата.
Историјата на анимацијата обично се поврзува со 20-тиот век. Но цртежи на иранска вазна стара 5200 години можат да се сметаат за многу поран обид да се постигне истиот ефект на подвижна слика.
Двајца славни драматурзи се заглавени во некаков изолиран универзум и можат да комуницираат само преку пораки. Заедносе обидуваат да ја промислат ваквата ситуација, мачејќи се со медиум кој не е баш најзгодниот за длабокоумни муабети.
Денес е незамисливо еден таков цивилизациски споменик како Стоунхенџ, кој датира околу 3000 години п.н.е., да биде во приватни раце. Па сепак, еден човек и не така одамна, во 20-тиот век, имал законско право врз него, а го купил на јавна лицитација.
Тазе лауретот на високото признание за литература за 2022 на повеќе наврати има поддржувано анти-израелско движење. Дали ова може да се смета за антисемитизам, или едноставно за критика на израелските политики?
Во текот на Втората светска војна, млади американски мажи кои не сакале да носат оружје поради верски причини биле повикани да волонтираат за медицинско истражување. Чувствувајќи дека на тој начин сепак ќе го вратат својот долг кон нацијата, тие се пријавиле во нешто кое ќе ги доведе до работ на преживувањето и ќе поттикне дискусии околу тоа дали експериментирањето врз луѓе е секогаш неетично.
Филм во кој многу нешта умираат, а не се раѓаат нови. Минатото како тег влече кон дното, а иднината изгледа како приватизиран имот ограден со висок ѕид, во кој нема место за ендемични примероци на животни и луѓе - оние кои всушност би требало да бидат заштитено национално богатство.
Нова книга тврди дека сфаќањето на еволуцијата на индустријата за производство на чипови, и разликите помеѓу неа и останатите кои до сега предизвикувале глобални судири, е клучна за предвидување на геополитиката во иднина. Денес воената, економската и геополитичката моќ се темелат на компјутерски чипови. Кој ќе ги има нив, тој ќе ја има и моќта.
Звучи парадоксално - креаторот на најголемиот логичар и дедуктивец помеѓу книжевните ликови, славниот детектив Шерлок Холмс, самиот бил убеден дека може да се комуницира со мртвите и дека постојат духови. За да ја промовира оваа идеја отворил и репозиториум на литература и предмети од оваа област, во срцето на Лондон.
Прилагодувањето на иконографијата на Велика Британија по смртта на Елизабета Втора ќе потрае со години. Чарлс Трети, велат, е по екологијата, па замената на сите предмети со ознаките на претходниот монарх веројатно ќе оди бавно за да се одбегнат непотребни трошоци.
Рогатите тексашки жаби вообичаено живеат само неколку години. Оваа била пронајдена во мермерна кутија 30 години откако била ставена таму и откако малку дошла на себе - оживеала. Станала толку популарна што ја посетила дури и Белата куќа, се појавувала во филмови, а луѓето масовно купувале сувенири со нејзиниот лик како симбол на долговечност. На денешен ден - 6 октомври - се организира традиционален Рипфест.
Сè започнало кога Луси Ајрленд Греј, студентка по археологија, стоела пред локалното гранапче и забележала парче хартија на тротоарот - коверт кој бил реупотребен за некој да си напише список за купување. Набргу почнала да ги забележува насекаде.
162 години стара слика на австриски aвтор деновиве го разбранува интернет затоа што девојката прикажана на неа наводно држи - смартфон. Koj знае како ќе ги толкуваат денешните слики луѓето од иднината.
Пред 50 години, во ноември 1972, славниот италијански музичар Адријано Челентано имаше број 1 хит во својата земја, и покрај тоа што песната не беше испеана на италијански. Не беше ни на англиски. Всушност не беше испеана на ниту еден постоечки јазик.
Ќе биде малку апла ако признанието му се додели токму сега, во светлина на неодамнешниот напад врз него од кој едвај остана жив. Од друга страна, можеби токму во тоа и би била поентата.
Има малку дејство, дијалогот е речиси неразбирлив а менаџерот на Кобејн го игра лик кој повеќе личи на продавач на стари автомобили. Кралската оперска куќа има нова претстава која ги прикажува последните денови на Курт Кобејн.
На 15 октомври 1910, еден портокалов мачор по име Кидо станал прв од неговиот животински вид кој се обидел да го премине Атлантикот со воздушен балон. Искуството ич не му се бендисало. Сепак, по големата авантура, тој станал маскота и сакано милениче на посадата.
