- Сусуму Китагава од Универзитетот во Кјото, Ричард Робсон од Универзитетот во Мелбурн и Омар М. Јаги од Универзитетот Беркли се добитници на овогодинешната награда за хемија за нивното „развивање на метало-органски мрежи“.
- Метал-органски мрежи (MOFs) се кристални материјали составени од метални јони или кластери поврзани со органски молекули, кои создаваат порозна структура слична на молекуларен сунѓер. Тие се дел од технологии за пречистување на воздух и задржување на јаглерод диоксид, во клима-уреди или за употреба во пустински области, за извлекување влага од воздухот и нејзино претворање во питка вода. Се користат, меѓу другото, и во апарати-сензори за безбедност, откривање на штетни гасови или расипана храна.
- Омар Јаги пионерски ги разви MOF-структурите во 1990-тите, создавајќи стабилни верзии со голема површинска област за складирање и раздвојување на гасови. Ричард Робсон ја постави основата со своите истражувања на координациските полимери, овозможувајќи развој на тродимензионални мрежи. Сусуму Китагава разви „мека“ верзија на MOF кои можат да се свиткуваат и реагираат на надворешни стимули, проширувајќи ги нивните примени во сензори и катализатори.
- Овогодинешните Златни глобуси беа доделени на церемонија одржана на 11 јануари во хотелот „Беверли Хилтон“ во Лос Анѓелес, која повторно ја водеше комичарката Ники Глејзер.
- „Една битка по друга“ беше ѕвездата на вечерта, освојувајќи ја престижната категорија за најдобар филм – мјузикл или комедија. Филмот „Хамнет“ го освои Златниот глобус за најдобра драма.
- „Адолесценција“ е најдобра мини-серија, а доби и три награди за глума, меѓу нив и за Овен Купер, кој на 16-годишна возраст стана најмладиот добитник на Златен глобус за најдобар спореден актер.
- Најдобар странски филм: Тајниот агент
Најдобра оригинална музика: Лудвиг Герансон – Грешници
Најдобра ТВ серија – Драма: The Pitt
Најдобра ТВ серија – Мјузикл или комедија: The Studio
- Оваа година за прв пат беше доделена наградата Најдобар подкаст: Good Hang With Amy Poehler.
фото: EpaImages
- Бела Тар, унгарскиот култен режисер и еден од највлијателните европски филмски режисери од неговата генерација, почина на 70 години. Веста за неговата смрт ја потврди Европската филмска академија, чиј долгогодишен член беше Тар, наведувајќи дека починал „по долго и тешко боледување“.
- Тар беше основач на движењето познато како „бавен филм“, кое се карактеризира со црно-бела естетика, екстремно долги, непрекинати кадри, минимален дијалог и отфрлање на традиционалниот наративен заплет. Неговите филмови честопати нудеа мрачен, но длабоко човечки приказ на секојдневниот живот во Источна Европа.
- Ова можеби најдобро е отелотворено во неговиот монументален филм од 1994 година „Сатантанго“ (направен врз основа на истиомениот роман на Нобеловецот Ласло Краснахоркаи), во траење од седум и пол часа, приказ за борбите на жителите на едно мало унгарско село по падот на комунизмот. И покрај својата должина, филмот стана едно од критички најпофалените дела на Тар и редовно се појавува на листите на најдобри филмови на сите времиња.
