фото: Epa Images
- Дајан Китон, холивидската актерка и оскаровка, продуцентка и режисерка почина денес, 11.10., на 79 години во Калифорнија. Засега не се објавени причините за смртта.
- Таа имаше богата кариера, меѓу кои и нејзината најпозната улога во „Ени Хол“ на Вуди Ален, за која доби Оскар. Со Ален беа во врска во 1970-тите кога работеа заедно и на други негови филмови („Сем“, „Спијачот“ и др.)
- Китон имаше и повеќе номинации за Оскар, за филмовите „Црвените“ и „Нешто мора да попушти“ (со Џек Николсон). Значајни се и нејзините улоги во филмовите „Кум“, „Таткото на невестата“ и „Бејби Бум“ . Нејзините последни настапи се во филмовите „Книжевен клуб“, како и „Летен камп“ во 2024 заедно со Кејти Бејтс.
- Овогодинешните Златни глобуси беа доделени на церемонија одржана на 11 јануари во хотелот „Беверли Хилтон“ во Лос Анѓелес, која повторно ја водеше комичарката Ники Глејзер.
- „Една битка по друга“ беше ѕвездата на вечерта, освојувајќи ја престижната категорија за најдобар филм – мјузикл или комедија. Филмот „Хамнет“ го освои Златниот глобус за најдобра драма.
- „Адолесценција“ е најдобра мини-серија, а доби и три награди за глума, меѓу нив и за Овен Купер, кој на 16-годишна возраст стана најмладиот добитник на Златен глобус за најдобар спореден актер.
- Најдобар странски филм: Тајниот агент
Најдобра оригинална музика: Лудвиг Герансон – Грешници
Најдобра ТВ серија – Драма: The Pitt
Најдобра ТВ серија – Мјузикл или комедија: The Studio
- Оваа година за прв пат беше доделена наградата Најдобар подкаст: Good Hang With Amy Poehler.
фото: EpaImages
- Бела Тар, унгарскиот култен режисер и еден од највлијателните европски филмски режисери од неговата генерација, почина на 70 години. Веста за неговата смрт ја потврди Европската филмска академија, чиј долгогодишен член беше Тар, наведувајќи дека починал „по долго и тешко боледување“.
- Тар беше основач на движењето познато како „бавен филм“, кое се карактеризира со црно-бела естетика, екстремно долги, непрекинати кадри, минимален дијалог и отфрлање на традиционалниот наративен заплет. Неговите филмови честопати нудеа мрачен, но длабоко човечки приказ на секојдневниот живот во Источна Европа.
- Ова можеби најдобро е отелотворено во неговиот монументален филм од 1994 година „Сатантанго“ (направен врз основа на истиомениот роман на Нобеловецот Ласло Краснахоркаи), во траење од седум и пол часа, приказ за борбите на жителите на едно мало унгарско село по падот на комунизмот. И покрај својата должина, филмот стана едно од критички најпофалените дела на Тар и редовно се појавува на листите на најдобри филмови на сите времиња.
