„Случајно совпаѓање или поклопување, истовремено случување“. Вака гласи дефиницијата на „коинциденција“ во речникот на македонски јазик. Но таа не го отсликува очудувањето кое го чувствуваме кога ќе ни се случи таков настан за кој често се прашуваме - дали е навистина нешто што не е „местено“ да биде така?

Ја викале и „дрвен коњ“ или „шевалет“, а за ефикасната употреба на оваа справа не било потребно ништо друго освен - гравитација. 

Роберт Дауни Џуниор е во преговори да ја игра главната улога во нова верзија на психолошкиот трилер на славниот Хичкок, во кој играа Џејмс Стујард и Ким Новак. Бонус: сценарист ќе биде креаторот на „Пики блајндерс“, Стивен Најт.

Дремката после ручек не е само човечка потреба. Без барем малку одмор, вештачките невронски мрежи стануваат катастрофално заборавни. Исто како и на нашите мозоци, и ним им треба малку време офф-лајн.

Денес (сабота) во 20 часот во Кинотека во рамки на неделата на франкофонски филм ќе се прикаже белгискиот, „Последното искушение на Белгијците“. Тоа е трето и засега последно продолжение од автобиографијата на еден уметник и анархист. 

Се наоѓа во планините на јапонскиот регион Јаманаши, и работи цели 1300 години, пет пати подолго отколку што на пример постојат Соединетите Американски Држави.

„Ксенотрансфузија“ е пренесување крв од вените на еден вид во друг, најчесто помеѓу не-човечко животно и човек. Ова било мода во 1660-тите во Париз, кога најбарана крв била онаа од физиолошки и морални чистите козички и јагниња. 

Не знаеме за вас, ама ние секогаш сме во искушение да посегнеме барем по залак од јадењето на оној кој јаде со нас, без оглед дали е исто или различно од нашето. Ама не дека сме стрвни - науката вели дека „има нешто“ во овој порив.

Една од егоцентричните карактеристики на секоја историска епоха е да мисли дека токму нејзе ѝ се случуваат некои нешта, без оглед дали се тие добри или лоши. На пример, сте слушнале дека денешните мажи се префеминизирани, односно дека им фали „она нешто“ што ги прави „посилниот пол“? Епа истото за своите го мислеле и Шпанците од 17 век.

Поттик за оваа статија е десктоп позадина која ни се појави автоматски, со голема купола за која мислевме дека е некаква сценографија за научно-фантастичен филм. По малку истражување излезе дека тоа е центар на реален, иако експериментален град, основан во 1968 по име „Град на зората“ или Оревил. Поддржан од властите во Индија, како и од УНЕСКО, тој постои и денес.

Можете да ја прочитате шемата на фотографијата? Можеби изгледа како неуспешен обид за правење ограда, но за оние обучените паралелните линии и суптилните свиоци означуваат океански бранови и песочни плажи.

Додека се мислите во кој новинарски жанр да го сместите текстот кој го најавува насловот, да ви помогнеме - не е убавина и здравје, туку популарна математика. 

По своето прво појавување на Сицилија во 1870-тите, мафијата бргу се инфилтрирала во економските и политичките сфери на Италија и САД. Една од теориите за нејзината појава има врска со - цитрусно овошје.

Млад американски музичар, со хоби мушичарење. Британски музеј со скапоцена колекција птичји пердуви. И аматерски - но сепак успешен - обид таа да биде украдена и делумно продадена.

Пол Девлин денес е режисер и спортски новинар со пет награди Еми. Но во неговата биографија на Википедија има еден посебен пасус посветен на писмото што го испратил на Харвард уште како средношколец.

Од антиката, уметници од различни културни контексти претставувале сцена која многумина би ја оцениле како перверзна. Таа е поврзана со легенда, за ќерка која успева да го спаси татка си кога тој е во зандана без храна и вода, со тоа што го дои.

Кога американските ранчери почнале да пријавуваат инциденти во кои нивната стока била пронајдена мртва, со отсечени делови од телото, тоа поттикнало и теории на заговор и растечко незадоволство кон властите. 

Засега се само гласини, но она што самиот го има најавено како свој последен филм, Тарантино изгледа ќе и’ го посвети на Полин Кел, aмериканска филмска критичарка која пишувала за Њујоркер од 1968-1991. 

Нова книга од Пати МекКракен го истражува случајот на тн. „создавачки на ангели“ - неверојатната, вистинска приказна за намерно труење со арсен помеѓу унгарските селани од почетокот на 20 век.

Ирецот Мајкл Мини, за пријателите „Мик“, имал добра репутација во Лондон. Бил познат по својата физичка снага, што го правела пожелен градежен работник, но и по љубовта кон боксот и желбата да стане професионален борач. На патот кон остварување на своите амбиции тој одлучил да преземе радикален чекор.

Во оваа нова подрубрика нема да го следиме стандардниот совет „пишувај за она што го знаеш“, затоа што за светот на друштвените игри сме во процес на учење. Но ако советот е „пишувај за она што го сакаш“, тогаш сме на свое. 

Се вика „Хелтаун“, во моментов се развива од Амазон, а ќе се состои од 8 едночасовни епизоди во кои главната улога ќе ја игра дечкото кого почнавме да го почитуваме не толку од „Стар Ворс“ или од „Екс Макина“, колку од неправедно потценетиот филм на браќата Коен, „Во главата на Луин Дејвис“. 

На почетокот на 1960-тите Ворхол уметнички го коментираше масовното производство со тоа што „портретираше“ конзерви супа Кембелс и шишиња Кока-кола. Повеќе од пет децении подоцна, како возвратен потег, компанијата ќе ги користи неговите, и дела на други славни сликари, за сопствена реклама.

Не се само уметниците и професорите оние кои се загрижени во врска со напредокот на автоматизацијата и вештачката интелигенција. Роботите навлегуваат и во области каде навидум никогаш не би требало да се најдат. На пример во практикувањето на религијата.