Документарен филм чија премиера во САД се случи во март оваа година, а во Британија токму денес (18.7), зборува за ликот и делото на една таинствена жена, која за време на животот направила повеќе од 150,000 фотографии за кои до скоро никој не знаел. Сега тие се вбројуваат во врвот на уличната фотографија.

Веројатно веќе сте чуле за проектот кој собра скоро осум милиони фанови на ФБ и кој низ фотографии ги раскажува личните приказни на жителите на Големото јаболко. Како и сите добри идеи, и оваа е многу едноставна, но крајно ефектна. Имаме и наш претставник, a веќе почнуваат да се појавуваат и скопски варијанти. 

Славниот актер бил редовен читател на Scientific American, имал голем број креативни идеи, а некои од нив успеал и да ги патентира. На пример нов тип конги, кои лесно се затегнуваат. 

Мегуми Игараши, или Рокуденашико, е уапсена заради испраќање дигитален модел од нејзините гениталии на поддржувачите на нејзината уметност. Во истата онаа Јапонија која го измисли сексот со октоподи. 

Писател, дизајнер и уметник, како и илјадници твитерџии, се здружуваат во еден интересен проект - приказ на тоа како изгледа кога целиот свет гледа и емотивно доживува еден ист настан. Во овој случај финалето на Светското првенство во фудбал.

Повеќето критики за филмот велат дека тој има смисла само ако сте фан на Шефот. Но ако само малку го проширите визирот, тој е славење на музиката воопшто, на нејзината моќ да ви влезе под кожа и да влијае врз вашиот живот, онака како што музиката на Брус повлијаела врз неговите фанови, кои се вистинските автори на филмот.

Некои го мразат, а некои го обожаваат неговиот вечно размафтан и брзозборен стил со блага говорна маана. Но до сега никој го немаше обвинето за најголемиот грев во интелектуалните кругови - плагијаторство.

Кога некој како Памела Андерсон ќе се обиде на полето на поетското творештво, тоа по дефиниција се дочекува со доза сарказам. Со сите усилби да не го следиме овој очекуван терк, епскава поема која истовремено зборува за зеленчук, мобилни и загубената уметност на сексот ја оценуваме како благо збунувачка.

Посветен на проучување на животинските видови, тој очигледно добро го познавал и човекот. И не му била туѓа една од вечните дилеми на ова суштество - да се жени, или не. Аргументите на Дарвин се малку чудни, но сосема разбирливи. 

Реставрирањето на филм од 1916 било повод да се рекреира еден заборавен фонт, кој сега може да се користи и на телефони и таблети заради неговата читливост и ретро ефект. Плус потсетува на некои времиња кога без зборување било кажувано многу. 

Црквата Корпус Кристи на Менхетен, каде славниот комичар и писател одел на школо, а која беше честа мета на исмевање во неговите монолози, има нова адреса: улица Џорџ Карлин.

Интересен проект на Кристина де Мидл, британска фотографка, која врз основа на текстовите на оние спам пораки во кои некој бара од вас пари или согласност за некаква чудна трансакција, се обидела да замисли како навистина би изгледале тие луѓе - фиктивни карактери - кога навистина би постоеле. 

Филм на Ридли Скот со Мајкл Фасбендер, Пенелоп Круз, Камерон Дијаз, Бред Пит и Хавиер Бардем. Зарем може тука нешто да тргне наопаку? Епа може.

На сајтов многу сме ја хејтале, со добри причини. Замислете еднаш да ја пофалиме. А после замислете дека сите луѓе живеат во мир.

Хари, Рон и Хермиона имаат по триесетина години, основале свои семејства и напредувале во волшебничката кариера. Лоша вест: во косата на Хари има и по некое бело влакно. А и бракот нешто не му штима. 

По речиси 150 години, прв пат е преведен и објавен готвачот со рецепти за јадењата кои секојдневно биле служени на асталот на Толстоеви. Едно е сигурно - иако на фотографиите делува многу слаб, вегетаријанецот Лео баш фино се хранел. 

На снимањето на еден од најзначајните албуми во историјата на џезот, Џон Колтрејн ставил пред себе стихови од псалм кој го напишал самиот, и почнал да свири. Не ноти, туку самите зборови. 

Комедија базирана на бестселерот на Јонас Јонасон од 2009, сега претворен во еден од најскапите скандинавски филмови. Главен јунак: стогодишник кој на светот гледа не со сарказам, туку со благонаклона љубопитност и подготвеност за авантура. Звучи добро дури и за некој двојно помлад.

Кога деновиве им кажував што читам на моите пријатели, тоа кај нив предизвикуваше интересни, родово обоени реакции. 

Моќта на книжевноста не е ни во бројот на продадени примероци, ниту во добиените награди. Вистински големите автори прават читателите да си ги отворат душите, поистоветувајќи се со ликовите од нивните книги. Ова го сфатила Џоана Ракоф, која не ни знаела кој е Селинџер кога се вработила како читач на неговата пошта. 

„Уметноста е насекаде САД" (Art Everywhere US) е иницијатива која ќе ги трансформира билбордите, автобуските постојки и платформите на метро станиците во бесплатни уметнички галерии на отворено. Изборот на најзначајните претставници на американското сликарство е направен со гласање на граѓаните.

Веројатно има конзервативни љубители на стрипови кои ги признаваат само оние на хартија, без непотребни финти, ама овој навистина делува како да си влегол на пијачка во баров, со сите тие сомнителни ликови околу тебе. Топ: начинот на точење на пивото.

Раскинуваш со дечкото/девојката, лежиш во кревет, пиеш, пушиш и генерално страдаш, за во еден момент да ти текне - од ова се прави уметност, која потоа скапо се продава. И одма друго.

Можеби ви се случило да ги тегнете последните неколку страници, само за читањето подолго да ви трае. Крајот на некоја добра книга е како крај на пријателство, врска или годишен одмор - знаете дека ќе има и други, ама дали ќе биде исто толку добро?