Антидепресивен филм кој зборува за депресивноста на урбаниот живот. Фил-гуд атмосфера врз мрачната позадина на тука и сега. Како против отровот на омразата, криминалот, глупоста? Па со љубов, луѓенца. 

Во 1850-тите бебињата во Њујорк добивале мистериозно труење. Речиси 8000 новороденчиња умирале годишно од неконтролирана дијареа. Во јавноста кружеле разни теории, додека еден новинар не ја открил вистинската причина.

Тие не се само списоци на храна и пијалоци, информативни помагала и ценовници. Менијата знаат да бидат реклами сами по себе, алатки за заведување, да будат интимни спомени и, понекогаш, да станат скапоцени колекционерски предмети.

„Предвидувачот на бури“ е изум од 19 век кој функционирал со помош на пијавици чувани во шишенца. Кога тие ќе се вознемиреле поради надоаѓачко невреме, мало чеканче удирало во ѕвонче. Колку повеќе врева и ѕвонење, толку појака бура. 

Денес секојдневниот контакт помеѓу човекот и машината - преку притискање прекинувачи - во доцниот 19 век предизвикувал социјална анксиозност од невидени размери.

Веројатно никој не ја знае историјата на оваа алатка подобро од колекционерот Дејв Пал, кој пред дваесет години отворил храм на своите омилени чекани во Хејнс, Аљаска. Минатиот месец излегла и негова книга посветена на еволуцијата на овој алат употребуван од предисторија.

Во 16 век во Јапонија почетокот и крајот на денот секогаш се случувал на шестиот час - акемитсу (шест во зори, кога разденува) и куремутсу (шест на самрак, кога се смрачува). Ова раководење според сонцето подразбирало варијабилност на тоа „шест“ во зависност од годишното време. Иако првите механички часовници донесени од Европа им правеле впечаток како уметнички предмети, на Јапонците тие не им вршеле работа, бидејќи не ја овозможувале таа флексибилност.

Збирката најавена оваа зима конечно на 11 октомври. Таа ќе вклучува раскази, радио драма и роман, два пати одбиван од издавачи, за кого Коен сметал дека е „веројатно подобар“ од неговата прва и славна проза, „Омилената игра“ од 1963. 

Годишнината од своето постоење Централната агенција за разузнавање ќе ја одбележи со нешто што е прилично ретко: привлекувајќи го вниманието на јавноста. Меѓу другото има нов подкаст, а ќе организира и натпревар во бргу решавање на реални шпионски кодови.

Кулата „Капсула Ин“ во Осака била отворена во 1979 како првиот хотел во кој можело да се спие во навистина тесни станови, нешто по што Јапонија од тогаш стана позната. Авторот на градбата бил Курокава Кишо, претставник на архитектонско движење под името Метаболизам и ученик на авторот на нашиот ГТЦ, Кензо Танге. Иако тој предвидел обнова на градбата на секои 25 години, сложеноста на операцијата не го овозможило тоа. За жал, кулата пред неколку месеци е демолирана. 

Предложени законски измени предвидуваат владините документи да бидат јасни и концизни. Опозицијата вели дека нивната контрола и прилагодување ќе додадат на бирократијата.

Неуспешната кампања за лејди Арбела Стујард да влезе прекутрупа во наследната линија започнала со проводаџиска шема воспоставена од нејзините две баби. Трагичноста на нејзината понатамошна судбина сепак не е во тоа што не станала кралица.

Пред денес вообичаената употреба на царскиот рез кога имало пречки за природно породување, била изведувана операција наречена „симфизиотомија“, кога се отстранувал дел од коската на карлицата за таа да може полесно да се прошири. И ова се правело со нешто од што подоцна настанала - моторната пила!

По повод смртта и погребот на кралицата Елизабета Втора, медиумите во Европа беа преплавени со текстови на оваа тема. Но во некои земји каде кралските имиња се уште се преведуваат на локалниот јазик беше тешко да се сфати кои се тие „Карлос“ и „Литера“.

По смртта на Рид, двајца архивисти и неговата вдовица, Лори Андерсон, откриле мистериозен запечатен пакет од 1965. Во него - богатство.

Неисцрпно инспиративна, „Ромео и Јулија“ сега е основа за нова јапонска претстава која наскоро ќе гостува во Британија. Се вика „Ноќ во кабуки“ и комбинира забранета љубовна приказна која се одвива во 12 век со музика од „Квин“. 

Се викала Франсис Глеснер Ли, била пионер на форензиката во САД, а нешто во што го вложила и својот креативен и својот занаетчиски талент, бил проект кој се состоел од 20 диорами со сцени од вистински убиства.

За да ја поттикне грижата за менталното здравје, една од најголемите болници во Брисел тестира програма која вклучува бесплатни посети на музеи. 

Се води како најдолгата книга во еден том, а од неодамна е во продажба, со ограничен број примероци. Станува збор за дел од манга серија, која е намерно направена за да биде физички нечитлива, со што е повеќе како скулптура. Еден примерок е 2000 евра.

Патриша Хајсмит е најпозната по своите романи преточени во филмови, како „Туѓинци во возот“, „Талентираниот господин Рипли“ и „Керол“, иако нејзината биографија открива многу поинтересна личност отколку „обична“ авторка на бестеселери. Меѓу другото, таа имала и необични домашни миленичиња.

Филибастеринг е обид да се спречи гласање преку пролонгирана дебата, кај нас познатo и како деловничка блокада, кога „дебатата“ се состои од читање поезија или од просто молчење. Зборот потекнува од францускиот и најпрвин се однесувал на пирати кои ги пљачкале шпанските колонии. Растегнувањето на носењето на некој закон или одлука знае да биде забавно, ризично но и напорно, доколку оној што се нафатил на тоа е сосема сам.

Сатиричните награди од областа на науката, кои се доделуваат пред оној вистинскиот Нобел, секоја година успеваат да нè насмеат. 

Можеби сте го забележале тоа во книги кои претендираат на комерцијален успех, па дури и како бавна но сигурна промена на стилот кај автори кои не почнале со таква намера. Романите кај нив се поделени на подпоглавја, кои повеќе личат на раскази, а речениците се кратки и „ту д поинт“. Колку идеи умираат ако речениците се сведат на само шест зборови? 

Одамна ни се немаше случено нешто да нè помрдне до толку да помислиме дека раскажувањето приказни има уште што да понуди во смисла на мултимедијалност и шареноликост. Покрај сите дигитални технологии, анимации, вакви и онакви ефекти,  излезе дека е доволно да сакаш само малку да си поиграш, излегувајќи од удобната зона на она што го познаваш.