Кeтлин Ени Паноника де Кенигсватер, позната како Ника, не била музичарка, но оставила длабока трага во историјата на џезот. Родена во 1913 година во британското семејство Ротшилд, едно од најбогатите во Европа, таа пораснала во свет на огромни имоти, лондонски палати, гувернанти и слуги. Се омажила за францускиот барон Жил де Кенигсватер, имала пет деца, управувала со авион и за време на Втората светска војна учествувала во активностите на француското движење на отпорот.
Но Ника не била создадена за да остане во рамките на таа привилегирана биографија. Според приказната што ја пренесуваат нејзините биографи, пресвртниот момент се случил кога ја слушнала „’Round Midnight“, композиција на Телониус Монк. Во една верзија на оваа приказна, џез-пијанистот Теди Вилсон ѝ ја пуштил снимката додека таа била на пат кон аеродромот во Њујорк. Ника била толку потресена од музиката што побарала да ја слуша повторно и повторно, го пропуштила летот и го продолжила престојот во градот.
Во следните години, Ника сè повеќе се оддалечувала од животот што се очекувал од неа. Се преселила во Њујорк и се впуштила во џез-сцената, која во тоа време ја обликувале музичари кои се соочувале со расна дискриминација и тешко успевале да обезбедат стабилни приходи. Таа можела да влезе во клубовите на Менхетен, да седи до музичарите и да ги слуша до доцна во ноќта. Но нејзината улога не се исцрпувала со тоа да биде необичен гостин во нивниот свет.
Ника им помагала да ја платат киријата и сметките, им купувала храна, ги откупувала инструментите што ги оставале во заложувалници, им позајмувала автомобили и инструменти, ги превезувала на настапи и им отворала врата кога немале каде да престојуваат. Нејзиниот стан и подоцна нејзината куќа станувале места за средби, разговори и спонтани музички сесии. Во свет во кој талентот не гарантирал ниту заработка ниту почит, таа нудела нешто што не можело лесно да се измери во пари: време, внимание и доверба.
Еден од музичарите со кои се зближила бил Телониус Монк - токму човекот чија музика го променила нејзиниот живот. Денес тој се смета за еден од најоригиналните композитори и пијанисти во историјата на џезот, но неговата музика не секогаш наидувала на разбирање. Неговиот необичен стил, со остри паузи, неочекувани хармонии и ритмички поместувања, често ги збунувал критичарите и публиката.
Ника му била пријателка, заштитничка и важна поддршка во периодите кога можностите за настап му биле ограничени. Помагала и на неговото семејство, а нејзината лојалност кон него не зависела од тоа дали светот во тој момент ја препознавал неговата генијалност. Монк ѝ се оддолжил на свој начин: ја компонирал „Паноника“, инструментална композиција именувана по неа. Низ годините, и други џез-музичари ѝ посветувале композиции, така што нејзиното име почнало да живее и во музиката што ја сакала.
Но Ника станала позната и по една трагична случка што ја претворила во насловна вест. На 12 март 1955 година, саксофонистот Чарли „Брд“ Паркер починал во нејзиниот хотелски апартман во Њујорк, каде што престојувал откако му се влошила здравствената состојба. Паркер, еден од клучните творци на бибопот, имал само 34 години. Неговата смрт во собата на богатата баронеса предизвикала сензационалистички наслови во таблоидите, кои ја претставувале Ника како скандалозна наследничка што се движи во опасното друштво на џез-музичарите.
Последиците биле сериозни. Нејзиниот брак се распаднал, а управата на хотелот побарала да се исели. Таа се преселила во хотелот „Боливар“, на западната страна од Централ парк, но не се повлекла од џез-сцената. Напротив, продолжила да им помага на музичарите и да им нуди простор во кој можеле да се соберат без да мораат да се грижат дали се добредојдени.
Во седумдесеттите години, кога Монк постепено се повлекол од јавниот живот, Ника продолжила да биде дел од неговиот свет. Тој последните години ги поминал во нејзината куќа во Вихаукен, Њу Џерси, каде што починал во 1982 година. Таа починала шест години подоцна, на 30 ноември 1988 година. Според нејзината желба, нејзините деца ја расфрлале нејзината пепел над реката Хадсон - навечер, околу полноќ.
