Статуата на голиот римски император Трајан кој во рацете држи волк, која неодамна е откриена пред Музејот на националната историја во Букурешт, предизвика лавина негативни реакции.

Не, не е некој Перо. и 'Д' не е кодно име за некој Дерек, Драгољуб или Дончо. Перото е она што пишува со мастило, а 'д' е онаа буквата, во случајов латиница.

Минатата недела Њујоркер ги повика своите читатели преку Твитер да ги наведат зборовите од кои радо би се отарасиле. Победникот (или повеќе, губитникот) е еден навидум сосема невин и прост збор - slacks, или вид широки пантолани.

За Корнел Вест прв пат чув во документарецот Examined Life, во кој неколку славни имиња (Џудит Батлер, Жижек), дискутираат филозофски прашања во секојдневен контекст - на улица, на отпад, шетајќи низ паркови.

Ново во серијата „образовни мачиња“ - реплики на познати сликарски дела. Нели се слатки?

Од Јужна Кореја до Непал, од Сингапур до Канада, мапата на светот во домот на Спирос Циунис во Сан Франциско е обележана со 70 знаменца, по едно за секој соработник во проектот - цртаниот филм „Тие, Грците“.

Сценаријата за „Бен Хур" и „Казабланка" се дел од серија која ќе почне да ја издава познатата продуцентска куќа.

Работата го создала човекот, ама и човекот не ѝ останал должен, па направил песни за неа. Зошто баш 9 песни, а не некоја заокружена бројка? Затоа што работата никогаш не завршува: турбините вртат, пресите штракаат, тастатурите горат. Или последново не се рачуна баш ко работа?

Во Хрватска веќе подолго време тече дискусијата околу статусот на писателската и издавачката фела. Особено драстични беа реакциите по објавувањето на намалените буџетски ставки за поддршка на културата за следната година. Оваа на Томиќ е сепак малку поинаква.

Тони Робинсон, нам попознат како Болдрик од серијата „Црна змија", веќе пишувал за старите Еѓипјани и Римјани, а планира да напише уште книги кои ќе бидат дел од серијата „Откачениот свет на чуда на Тони Робинсон".

Секогаш ми бил истовремено и меланхоличен и некако убав моментот кога некоја просторија, до скоро полна со луѓе кои се забавуваат, одеднаш се празни. Енергиите на исполнетите желби и изневерените очекувања сепак се сè уште тука, и кружат, како духови.

Уметност. Таа магична, мистична практика, која ви дозволува да правите сè во нејзино име. Пред публика може да се застрелате, да мастурбирате, да се пукнете со хероин. Сè може да мине.

Печатењето на хартија не е мртво, само има малку поинаква функција. Booksi е линија полначи за ајфон и ајпад, направени од стари книги.

На 14. јули 1930, славниот физичар во својот дом близу Берлин го примил индијскиот филoзоф Рабиндранат Тагоре. „Науката и индиската традиција" од Дејвид Л. Гослинг го пренесува разговорот кој притоа го воделе, а кој се однесува на постојаниот судир помеѓу науката и религијата. Веројатно очекувате дека Ајнштајн е оној кој ја велича науката. Епа ќе се изненадите...

Кога прв пат слушнавме (и објавивме) дека Том Џонс ќе го „препее“ Коен малку ни дојде шубе, да не испадне нешто „Секс бомб-секс бомб“. Но сега кога ја чувме песната велиме - алал вера.

Факултетскиот совет на престижниот Харвард издаде соопштение во кое ја објаснува ситуацијата со сопствениот библиотечен фонд. Го пренесуваме за да се види дека не само што е тешко да се објави научен текст во странско списание, туку дека во наши (а еве и во нивни) услови е невозможно тие воопшто и да се прелистаат.

Една од најжестоките битки помеѓу конзервативците и либералите се води на полето на репродуктивните права. А едно од најубиствените оружја кои притоа се користи е јазикот. 

Во Босна сè мора да е тројазично. Дури и предупредувањата за штетноста на цигарите. Дури и кога нема ама баш никаква разлика во преводот. Неколкумина граѓани на Босна решиле да протестираат против ваквата глупост, со ова писмо до надлежните органи.

Германскиот дневен весник Тагесцајтунг објави текст на српскиот писател Владимир Арсенијевиќ воочи претстојната Евровизија под наслов „Галаксија на еврокичот".

„Општеството има одговорност да истражува. Некогаш се возбудувавме од непознатото и ја користевме секоја можност да погледнеме подалеку. Зачекоревме по месечината, почнавме да користиме машини за да допреме до далечните точки во Универзумот. Има уште толку многу да се научи."

Задутре (петок) во рамките на „Панфиз" (Меѓународниот фестивал на пантомима и физички театар), на малата сцена на Универзална сала во 19 часот ќе се промовира ДВД со претстава која е посветена на трговијата со луѓе, работена исклучиво со телесни движења и без зборови.

Убавата страна на тоа што повеќето „големи" теми во уметноста а богами и во новинарството се исцрпени, е што почнуваат да добиваат внимание и такви кои се навидум банални, a всушност супер интересни. Како на пример оваа, за важноста на балетанките.

Црвенкапа ја посетува баба ѝ од 1697, кога приказната за неа и волкот била објавена прв пат во француска антологија на детски приказни. И во оваа, од 21. век, таа го прави истото. Ама не е баш исто.