Луѓе чиј фетиш е знаме, или такви кои сакаат да си се пипкаат во магла дур некој им д’тка - за некого само откачени, за други болни и опасни типови. Една книга се обидува да дефинира што е тоа „перверзно“ и врз што би требало да се базира нашиот морален став кон она што ни изгледа како такво. 

Се сеќавате на збирката фотографии на некогашно Скопје на ВББ, која содржи и голем број продавници кои веќе ги нема? Еден грчки фотограф почнал да ги слика оние во неговата земја кои или се веќе затворени, или едвај преживуваат. Наскоро тие ќе бидат интересни само за историчарите и археолозите.

Еден автор се најде во чудо, откако негова самоиздадена книга со стотина позитивни критики беше повлечена од продажба од најголемиот трговец со книги на светот. Причина: „голем број зборови во книгата се напишани со цртичка". Ма-немој-молим-те.

Иако можеби звучи како њу ејџ мантра, ние реално го дишеме истиот воздух како и остатокот од планетата. И не само тоа, туку вдишуваме и атоми на Шекспир или на Да Винчи, како и парчиња од нашиот сопствен здив, оној првиот којшто сме го испуштиле кога сме се родиле. 

Тоа за многумина е едно од оние животно тешки прашања или камен на сопнување во дискусија, како избор помеѓу пастрмајлија со или без јајце. Ама кога треба да се одлучите помеѓу двајца екстремно талентирани и славни музичари кои патем свиреле во иста група, работата е уште покомплицирана.

Научно-фантастична серија стрипови која според зборовите на критиката „им во вади сексистичкото срце на експлоатативните дискурси во врска со жените, а потоа нивните трупови ги лансира во друга галаксија".Доволно да го заскокотка феминистот во секој од нас.

„Обидувајќи се да не се обидуваш: уметноста и науката на спонтаноста" е нова книга на Едвард Слингерленд, професор по азијски студии која се обидува да го надмине парадоксот на на наредбите како: Олабави се! Однесувај се природно! Биди спонтан!

Ако го пребарувате на нашиов сајт ќе ви се појават 23 статии, меѓу кои преведени текстови, интервјуа или осврти за негови книги. И до сега, значи, сме користеле секакви прилики да го спомнеме и да го испочитуваме, но овој пат за тоа има и посебен повод - човекот ни е тука.

Нобеловецот и автор на „Источно од рајот", „Глувци и луѓе" и „Плодови на гневот" постхумно стана познат и по огромниот број писма кои ги испраќал на семејството, пријателите и на влијателни јавни личности. Едно од нив зборува за љубовта.

Жешка тема деновиве беше извештајот на Комитетот за разузнавање при Сенатот на САД во врска со контроверзната програма на ЦИА за притвор и испрашување на затвореници. Истрагата траела 5 години, а документот содржи над 500 страници. Сега тој ќе биде објавен и во форма на книга.

Нешто помеѓу помен и трибјут, во њујоршкиот Челси Хотел се отвори изложба на слики на еден од основачите и според многумина ’рбетот на славниот панк бенд. Тоа што таа е организирана токму во овој хотел има и посебна симболика.

Имаше и добри книги, музика, графички дизајн, претстави. Ама изгледа изминатата година ќе биде запамтена најмногу по одличните филмови.

Една книжарница во главниот град на Тајван стана туристичка атракција и омилено место за излегување на локалците откако почна да работи 24 часа, и да дозволува луѓето да читаат, без да мора да купат.

„Ако ја видите оваа книга прескокнете ја, избегнете ја по секоја цена, не си го трошете своето скапоцено време на бесмислено нижење зборови“ - вака гласи препораката на еден критичар од Србија за современ роман на локална писателка. Остро? Отровно? Или е така, или едноставно не сме навикнати на таков дискурс, попознат како „кого удрам, не жалам“.

Познатиот пајтоновец, помеѓу сите негови таленти, го има и оној убаво да раскажува за деца. Една негова книга од 1985 сега се поставува во Лондон, во форма на музичка претстава.

Иако на моменти балансира на фината граница на мелодрамата, филмов не може а да не ве освои. Причина: во него игра Бил Мареј, и тоа во тандем со едно преслатко дете.

Во рубрикава ретко имаме прилика да објавуваме писма од читатели, но еве една таква. После писмото следи и нашиот коментар. 

Оние кои го следат Букбокс знаат за нашата желба за промовирање на измислени, но и подзаборавени а прекрасни зборови од нашите дијалекти. Затоа уште на невидено го поздравивме излегувањето на лексиконот-збирка зборови од гевгелискиот, кој нам од „северот" ни звучи токму како странски.

Звучи ко наслов на порно филм. Но тоа е всушност една загрозена практика, која треба да ја заштитиме како да е историски значаен објект, занает во изумирање или уметничко дело.

Секој којшто се обидел да напише вест знае дека најтешкиот дел може да биде насловот. Тој не само што треба да биде верен на содржината, туку треба и лукаво да привлече. Притоа јазикот толку се извитоперува, што тој веќе не личи на новинарски туку на некој паралелен - насловски. Имаме неколку примери од земјата и странство. 

Иако личи на репортажа или патепис, оваа приказна на Димса, кој во неа е во улога на шофер и придружник на Фолтин на нивен концерт одржан овој Илинден во Mинхен, е нешто многу повеќе од тоа. 

Има луѓе кои мислат дека и лош секс е добар, сè додека го има. Но жирито за наградата која се доделува од 1993 за најлош опис на сексуален чин во проза напишана на англиски не мисли така. Оваа година со неа се закити поранешен добитник на Букер. 

Двајцата ќе бидат продуценти на нова серија на HBO, засега насловена како „Ненасловен рокенрол проект". Темата барем на еден од нив му е добро позната: музичките 1970-ти. И музичарите од тоа време, кои сега почнаа да заминуваат од старост.