Понекогаш е доволен еден необичен говор за да нè потсети дека јазиците не се затворени светови, туку живи организми кои со векови се позајмуваат, се преплетуваат и се обликуваат меѓусебно. Токму таков е и легендарниот говор што во 1959 година го одржал грчкиот економист и гувернер на Банката на Грција, Ксенофон Золотас, на конференција на Меѓународната банка за обнова и развој. Добро, малку и се перчел, ама му се можело.
Ново аудио-издание на „Одисеја“ од Хомер предизвика големо внимание, а причината е необична: епот го раскажува глас што звучи како оној на славниот британски актер Мајкл Кејн. Сепак, зад овој проект не стои класична актерска снимка, туку вештачка интелигенција која го пресоздала неговиот глас со негова дозвола.
Современото земјоделство денес повеќе се потпира на технологија, машини и деловни вештини отколку на физичка сила. Сепак, интересно е што токму во периодот кога работата на нивите станувала сè помалку физички напорна, американските реклами почнале да ги прикажуваат земјоделците како силни, мускулести мажи.
Зборовите што денес ги сметаме за учтиви, неутрални и општествено прифатливи често по неколку децении добиваат поинакво значење и почнуваат да звучат навредливо, застарено или несоодветно. Затоа јазикот постојано создава нови изрази за истите појави. Лингвистите овој процес го нарекуваат „лента на еуфемизмите“ – бескрајно движење во кое старите зборови се заменуваат со нови, а потоа и тие со текот на времето го губат својот првичен ефект.
Речиси седум децении по нејзината смрт, мексиканската сликарка Фрида Кало не е само една од најпрепознатливите уметници во светот, туку и вистински културен феномен. Нејзиниот лик денес се наоѓа на маици, шољи, кукли, постери и безброј други производи. Токму оваа трансформација – од уметница во глобална икона и комерцијален бренд – е во фокусот на новата изложба „Фрида: Создавањето на една икона“ во лондонската Тејт Модерн.
Не е само збор, туку цел концепт, кој за чудо е познат и во други, подисциплинирани средини од нашата. Значи ескивирање од работни должности со неоправдани отсуства, рано напуштање на работното место или генерално забушавање. Има и книги на темата, кои се всушност прирачници како најдобро да го правите ова.
На 2. ноември се навршуваат 15 години од прераното заминување на музичарот кој се потпишуваше со псевдонимот Rex Ilusivii, или кралот на илузиите. И навистина, неговата продуцентска и композиторска работа беше и визионерска, и магионичарска.
Дали некогаш сте се почувствувале како ракче во врел зејтин или како парче скршен двопек? Тогаш ова клипче за егзистенцијализмот на Хајдегер е всушност за вас.
За што се раскажува во овој филм? За едно момче. И тоа не би било ама баш ништо посебно, доколку не сте сведок на неговото реално растење, и тоа за 12 години во текот на три часа.
Том Хенкс глуми, режира, продуцира, но сега и официјално се вклучува во еснафот на прозни пишувачи - негов расказ е објавен во најновиот број на престижно списание, каде би сакале да се најдат голем број негови филмско-книжевни колеги.
Oсновачот на Фејсбук оваа недела учествуваше на дискусија на Универзитетот Цигнуа во Пекинг, oдговарајќи на прашањата на - кинески. Медиумите паднаа во несвест, а и на прво слушање навистина звучи импресивно. Но што е тоа што толку изненадува?
Спојот на перото на Алесандро Барико и режисерскиот фат на Торнаторе не може да даде лош филм. Она што може да се случи е да се остане на површината на толкувањето на благо мелодраматичната приказна. И тука ептен да се утне.
„Соничен бум: како звукот го менува начинот на кој мислиме, чувствуваме и купуваме" е нова книга на автор кој смета дека живееме во златното доба на звукот, и дека на композиторите им стојат на располагање неверојатни можности да го одредат тонот на човечките искуства.
Во продолжение на нашата серија написи посветена на комбинирањето на механичките направи за пишување и нивните современи еквиваленти, еве уште две такви. Нивната цел: да направат додека пишувате да се забавувате, ама и да бидете ефикасни.
Во Букбокс сме испочитувале ред странски и домашни автори, ама никогаш сопствениот татко. Сега има и повод - утре (среда) во 20 часот во Магор ќе се одржи промоција на неговата нова книга „Мајсторот".
Имаме така статии што си ги чуваме „за некогаш", чувствувајќи дека ќе им дојде времето. Откако ја прочитавме дефиницијата на „лојален граѓанин" во овој наш учебник за тн. „Граѓанско образование" ни текна на оваа - серија фотографии која се подбива со оние кои слепо следат правила и прописи, плашејќи се да не бидат прогласени за девијантни.
Коцкаста насмевка, светло сино око и самобендисано презиме - сето тоа добро му стои на Били Ајдол, кој ја раскажува својата приказна во автобиографијата „Играјќи со себеси" која беше објавена на 7. октомври. Утре пак (21.10) излегува неговиот прв албум во последниве девет години, aко не го сметаме чудниот Божикен од 2006.
Дури и од боречки вештини да знаете само некого прекорно да го погледнете (па и тоа неефикасно), прави впечаток кога некој кој во Македонија се занимава со нив одлучил да напише и самиот да издаде книга од 250 страници на оваа тема.
Ампресанд како столна лампа? Ако сте по интерпункциските знаци и пишаниот јазик воопшто, или познавате таков и сакате да го израдувате, еве подароци на таа тема.
Гуџарати е јазик карактеристичен за западниот индиски регион под истото име, кој го зборуваат 55 милиони луѓе. Еден традиционален израз од него доживува глобална слава откако неговата суштина е илустрирана со емотикон, користен особено помеѓу големите индиските заедници низ светот.
Локалниот спортско-политички интерес за технологијата на дронови кој се појави деновиве нè инспирираше да прочепкаме околу нивната употреба во уметноста, и како на овој феномен реагираат општествените науки. Резултатот е поинтересен отколку што очекувавме.
За психологијата на коментирањето сме пишувале и претходно - онлајн, како што вели популарната изрека, можеби никој не знае дека не си куче, но може да познае дали си глуп човек. Од Њујоркер решиле малку да се спрдаат со оние на кои тоа им е суштинска дневна активност. Нивен предлог: печатено списание посветено на интернет коментарите, во кое коментирањето (од оправдани причини) е оневозможено
Вчера (14.10) во Лондон е објавено дека Ричард Фланаган е новиот добитник на престижната награда за белетристика, за романот „Тесниот пат до длабокиот север", кој опишува реален историски настан во текот на Втората светска војна - изградбата на тн. „пруга на смртта“ помеѓу Бурма и Тајланд.
Нашите Горан и Ацо во Словенско народно гледалишче поставуваат драма инспирирана од книга со интересен наслов - „Сексуална историја на Првата светска војна“, објавена 1931. А уште поинтересна биографија има нејзиниот автор.
Смоквино млеко, сок од лимун или кромид, плунка, сперма, крв, оцет, аспирин и лаксативи - од сето ова може да се направи невидливо мастило. Една книга ја трасира неговата долга историја, помешана со моменти на добра трилер-акција.
Утре се отвара големо шоу посветено на Донатиен Алфонс Франсоа де Сад, подобро познат како Маркиз де Сад. Ама, не брзајте со шиење платна за покривање на експонатите, не е во Скопје.
Не дека ни се пријатели, ама Скопскиот џез фестивал оваа година има навистина интересна програма. Меѓу другите, на 19. октомври во МОБ ќе настапи авангарден трубач и композитор, кој во 2012 беше финалист за музичкиот Пулицер. Една од неговите иновации - графички систем на пишување партитури, кои овозможуваат голема слобода на изведување.
Да речеме дека сте пораснале со неговата музика и го сметате за музички гениј - тогаш оваа книга е за вас. Да речеме дека никогаш не сте чуле за човекот, а вака по фаца ви изгледа како некој кого и никогаш не би сакале да го запознате - тогаш оваа книга е за вас.
Aко случајно еболата стигне до Македонија (тука сите можни ритуали за изгон на злото, поплукување, чукање во дрво, викање не-дај-Боже) знаеме дека ич нема да бидеме расположени за метафори и други стилски фигури. Ама до тогаш, да видиме како можеме јазичко-новинарски да се носиме со неа.
