Базиран на сатиричен расказ на Едгар Алан По, филмов пука од потенцијал за истражување на тенката граница помеѓу она што е (наводно) нормално и она што е (исто така наводно) ненормално и лудо. И покрај блескавата актерска екипа, тој е сепак повеќе љубовно филмче отколку филозофски трактат или ироничен коментар на современата култура. 

Соочен со зголемувањето на стапката на убиства во 1990-тите, американскиот уметник Брајан Борело добил идеја. Откако посведочил убиство на дете од заталкан куршум во улична престрелка, побарал од локалната полиција да му отстапи дел од конфискуваното оружје, за предметите кои се користат за уништување да ги трансформира во уметнички дела.

Вчера (недела) на сцената на Гластонбери 2015 продефилира неверојатна комбинација изведувачи - од Лајонел Ричи, Пати Смит, Далај Лама кој пред 100,000 луѓе ги дуваше неговите роденденски свеќички, па до старите добри Ху. Меѓу нив и Пол Велер, исто така и стар и добар, ама и нов, затоа што има тазе албум под наслов Saturn's Pattern.

„Книга за бракот: векови совети, инспирација и поучни приказни од Адам и Ева до антидепресиви" е опишана како антологија на мудрости за институцијата, која од времето на нејзиното формирање ги тера оние кои влегле во неа по некое време да се прашаат - што ми требаше?

Овој месец една изложба на Пјеро ди Козимо, ренесансната верзија на Хиеронимус Бош, патува од Националната галерија на уметност во Вашингтон во Уфици во Фиренца. Тоа е само еден од бројните сликари на ренесансата кој во боите обилно користел жолчки од јајца. Њузвик поставува логично прашање - што ли правеле со толку преостанати белки?

Несоница, хроничен стрес, осаменост во хотелски соби - ова се само дел од психолошките опасности со кои се соочуваат истите оние музичари за кои додека ги гледаме на сцена мислиме дека сè им е потаман.

Вчера на социјалните мрежи забележавме фотографија на долг ред, којшто наводно ги претставува луѓето кои во Белград со часови чекале за потпис од нобеловецот Марио Варгас Љоса. „Нема шанси", си рековме, мислејќи дека тоа е уште една од оние сатирични вести. 

400 години од неговата смрт, Шпанија ќе организира официјален погреб на Сервантес, откако во јануари археолозите потврдија дека остатоците погребани под Манастирот на босоногите Тринитаријанки во Мадрид се на славниот шпански писател. Тоа било неговата последна желба, да биде во близина на калуѓерките кои му го спасиле животот. 

Комбинација на рокенрол ѕвезда и поетски бард, Гребеншиков бил еден од оние кои во времето на СССР свирел „западна" музика со откачени стихови полни сатира и мистицизам. Деновиве има концерти во САД, по повод новиот албум кој зборува за современа Русија и конфликтот во Украина.

На 61 година во авионска несреќа почина Џејмс Хорнер, еден од елитните холивудски композитори. Работел и по 16 часа дневно, а во една година знаел да направи музика и за повеќе од десет филмови. И сите тие не би биле она што се без неговите композиции.

Кога заврши првата сезона True Detective, и сфативме дека во следната ќе ги нема Меконахи и Харелсон, однапред одлучивме дека таа нема да ни се допадне. Според насловите кои вчера, ден по премиерата на втората сезона, го преплавија интернет - „Сите тонат во разочарување", „31 најглупи моменти од Вистински детектив" - имало и други како нас. 

Што се случува со генерацијата Икс носена од бранот на „Миленумците"? Дали амбициозната младост навистина не знае, а резигнираната старост и да сака, не може? Ова е едно од прашањата кои ги поставува филмот, којшто би бил сосема во ред, доколку не би се трудел од петни жили да биде два филма - едниот благо комичен, другиот крајно сериозен.

Пред некој ден ве повикавме да испраќате ваши дела инспирирани од реплики од филмовите на Милчо. Еве избор од пристигнатото, и добитниците. Ви благодариме на сите.

Обемно и богато дело неодамна објавено во Србија, кое во форма на речник на скоро шестотини страници обработува цел низ поими и имиња кои се на различни начини поврзани со стравот. А со него може да биде поврзано сè, затоа што најголемиот страв е всушност оној од - стравот.

Психолошки трилер за едно од најбизарните истражувања на човечкото поведение на професорот од Универзитетот Станфорд, Филип Зимбардо. Иако спроведен пред повеќе од четири децении, тој и денес се цитира секогаш кога се зборува за леснотијата со која се внесуваме во улога која ни е доделена, без оглед дали е на жртва или е на мачител.

Своевидна антологија текстови пишувани последниве 20 години, оваа книга со претенциозен наслов е всушност поттик за сите жени кои би сакале да се занимаваат со музичка критика - да го пронајдат сопствениот бескомпромисен тон, но и да го вклучат моралниот филтер кога оценуваат нечија музика. 

Што се добива кога ќе се спојат современ композитор и невролог? Музика којашто го истражува начинот на којшто искусуваме звуци во различни состојби на свеста - на пример дур спиеме среде концертна сала, додека оркестарот со часови ни свири приспивна. 

Сигурно ви се случило да појдете на доктор заради симптоми кои варираат од обично чешање до јаки вртоглавици, а од таму луѓето во бело да ве испратат не со рецепт за конкретен лек, туку со баналното „опуштете се".

Да можевме, овој текст ќе ви го напишевме на старата добра црна (или зелена) школска табла, со сунѓер во левата и креда во десната рака. Не само заради некаква носталгија, туку како протест против сите тие Power Point презентации, лаптопи, таблети, кои го претворија образованието во куп шарени сличиња. Плус, никаков дигитален аудио ефект не може да го замени звукот на чкрипење со креда на табла.

Перуанскиот нобеловец има нова збирка есеи, опишана како „провокативна" иако зборува за една ноторна вистина - опаѓањето на интелектуалниот живот. Не нашиот, општо.

Три години по објавувањето на еден текст на Дежуловиќ, судот одлучи дека Слободна Далмација треба да им плати отштета на навредените. И наместо уредникот кој го одобрил текстот зад застане зад новинарот, тој одлучи да ја прекине соработката со добитникот на највисоката европска награда за новинарство. Колегите се солидаризираат, а тој повторно во случајов гледа нешто добро -  се чувствува како да е 1990, а тој млад и полетен. 

За да покажеме дека џез публиката во Скопје има не само историско минато и плодна сегашност, туку и сигурна иднина, поканивме еден млад човек, студент од прва година по етнологија, да напише неколку редови за една од неговите музички љубови. 

Можеби не е баш соодветно да се каже дека Бенедикта е „бенд“, затоа што се состои од 18 монаси, од манастирот Св. Бенедикт во централна Италија. Нивниот нов албум „Напеви од Норча" веќе е хит, а најдобро легнува доколку се слуша пиејќи го пивото коешто самите го произведуваат.