Нешто како мешавина на Матрикс, Трансформери и Којанискватци, филмов помеѓу сето тоа „пињау-пињау" и нишањето на колковите на Скарлет Јохансон има и една хумана порака - дека секој има обврска на човештвото по себе да му остави eдно УСБ, полно со знаење. Или барем ЦД со латино. 

Книга на антрополог и ботаничар кој патува низ светот и ги истражува билките кои се користат како психоактивни супстанци во различни култури. Со некои од нив и самиот експериментира - за некого тоа е контроверзно, за други токму тоа е основа да имаат доверба во она што го зборува. 

„Носени приказни" е блог на писателката и уметник Емили Спивак, која таа го уредува од 2010. Неодамна излезе и книга под истото име, која содржи текстови на познати личности, како Марина Абрамовиќ и Розен Кеш, за нивните омилени парчиња облека, кои раскажуваат интересни приказни. Ви нудиме и една наша.

Циничниот табор научници кои сметаат дека за експериментот во ЦЕРН се трошат премногу пари за нешто што не изгледа дека има непосредна практична примена, сега конечно можат да здивнат - Големиот хардонски колајдер може да создава музика. И така одеднаш сè добива смисла.

„Еди Ван Хален, да си јадеш ушите", наводно изјавил Џорџ Харисон кога налетал на еден од албумите на Шринивас. Музичкиот гениј и виртуозот на индијска мандолина, кој соработуваше со Меклафин и Мајкл Најман, почина на 45 години.

Овогодинешниот Фриз фестивал во Лондон, меѓу најпознатите светски саеми на современа уметност, ќе се одржи од 15-18 октомври. Еден од најавените експонати - супа од зеленчуци растени во Фукушима.

Сте донеле потенцијален партнер дома, атмосферата се загрева, ама таа (ајде да речеме и: тој) љубопитно се загледува по полиците со книги за да ја донесе својата конечна одлука. Ако немате репрезентативна библиотека, или читате електронски, еве едно решение, кое може да ве извади од незгодни ситуации. 

„Кралот на телесниот хорор“ или „Баронот на крвта“, како што со право го нарекуваат Кроненберг (71), на стари години одлучи да влезе во книжевните води. Неговиот прв роман кој излегува денес, 30.09, се вика „Конзумирани“, и за оние со слаб стомак е многу „бљак“ и „фуј“. Спојлер: дедо филозоф-човекојадец, чии сексуални помагала вклучуваат апаратче за слушање. 

Во 1960-тите едно списание решило да го менува културниот пејсаж во Америка, објавувајќи долги, тешки и бескомпромисни текстови, кои поттикнале и промовирале голем број денес култни автори. Документарец режиран од Скорсезе чија премиера се очекува следниов викенд (4-5.10) ја раскажува неговата 50-годишна историја. Сепак, не е исто да правиш филм за рок бенд и за книжевно списание. 

Брммм, пињау, трес, пау, мјау! Веројатно е тешко да се замисли дека во некои други јазици овие извици можат да звучат некако поинаку. Па сепак, тоа е така. Еден дизајнер ги собира и многу добро ги илустрира.

Напишана и режирана од Шон Пен по книга на писателот и планинар Џон Кракауер, ова е вистинска приказна за момче кое одлучува да се одметне, живеејќи во дивините на Аљаска. Филм за сите оние кои некогаш помислиле да ги „снема", ја читале „Валден" и ја сакаат музиката на Еди Ведер.

Пет шведски професори и истражувачи признаа дека го цитирале Дилан во стручни статии. И дека се натпреваруваат меѓу себе кој ќе успее да протурка повеќе од нив пред пензија.

Кога умееш со зборови, те бива и да кажеш „те сакам" на сто начини, но и да отераш на толку софистициран начин што некој може да помисли дека му дaваш комплимент. Шекспир бил махер за ова.

Комбинирајќи терапија, театар и забава, Поетесата за итни ситуации нуди консултации во нејзиното амбулантно возило и препишува стихови како лек. Истото го правиме и ние, нудејќи ви ја денешната доза, која се зема на гладно срце, со чај. 

Елиот Спелман на Кикстартер се обидува да потегне производство на многу интересни не-производи - буквални репрезентации на идиоми, стилски фигури и поговорки. Пример? Камен, хартија, ножички. Дрвја кои кога паѓаат во шума нема кој да ги чуе. Сендвич со сè. Предлог за наши дизајнери да пробаат со материјализирање на локални концепти како „промаја“ или етички дилеми познати како „змија/магаре“. 

Како покрај сите оние 3-Д сликовници кои се натпреваруваат во тоа која повеќе ќе блеска, свири и шушка да ги вратиш децата кон убавиот, смешен и интересен пишуван збор? Напиши книга за нив без слики. Ако функционира, продолжи со порно списанија за возрасни во кои ќе има само текст. И да пропаднеш, колку-толку ќе бидеш концептуален. 

Веројатно страдате од него, иако не знаете како се вика, и никогаш не сте застанале за да размислите во што се состои вашата секојдневна нервоза. FOМO или СОТНДП (страв од тоа нешто да пропуштиш) е форма на социјална анксиозност, предизвикана од модерните технологии. Знаете за што зборуваме, нели?

Нешто што денес е нов производ ќе дојде и ќе пројде, а после него на ѓубриштето на историјата ќе останат нему посветените критики и коментари. Најдобар начин да се овековечат - да се преточат во еротска поезија. Која на моменти се граничи со метафизика.

Во 1851 едно 14-годишно девојче било заробено и со години живеело со домородни Индијанци во денешна Аризона. За тоа се дознало многу подоцна, кога еден свештеник напишал книга за случајот, која во тоа време се продала во тираж од неверојатни 30.000 копии.

Чед Лосон (Chad Lawson), музичар со класично образование но и со јака џез биографија, објави нов албум. Насловот е „Варијации на Шопен" и содржи 10 дела кои звучат необично дури и ако само малку ја познавате музиката на славниот композитор.

Има некоја чудна врска помеѓу џезот и актерите. Клинт Иствуд, Вуди Ален, Хју Лори, се само некои од оние кои освен пред камера се добри и со инструмент. Она што не е многу познато е дека во тоа необично друштво спаѓа и Џеф Голдлбум.

Eден ден по неговиот 80-ти роденден, и два дена пред официјалното излегување на новиот албум кого веќе го излижавме од преслушување, рецензија за првиот албум на Коен, од далечната 1968. Не знаеме што прави во моментов извесниот г-дин Шмит, ама сигурно до сега неколку пати си гризнал тастатура.

Има така некои автори и книги кои ни шлајфуваат на дното на купчето, и покрај тоа што ни биле препорачувани, и често сме ги гледале на бестселер листите. Еден од нив, на кого до сега неоправдано не сме му посветиле внимание, е Дејвид Седарис.

Споредено со вечноста, пет години и не се некаков континуитет, за да можеш да легнеш на хронолошкото сенаменско брашно, и да прогласиш дека тоа што го правиш „прераснало во традиција". Од друга страна, тоа се повеќе од 1800 денови, од кои повеќето си ги поминал со една мисла - што ќе пишувам денес?