Има луѓе (како мене) кои пред да почнат да работат нешто сериозно мора да си ја средат масата, шифоњерот или да си го наместат креветот, како вовед во средувањето на мислите. Но „раскревањето" - организацијата на предметите низ дома - изгледа е толку сериозна работа што заслужува совети од вистински мајстор, преточени во книга-бестселер.

Во рубрикава веќе пишувавме за Фалолошкиот музеј (или музејот на пениси) во Исланд, кој вклучува 290 фалуси на цицачи, меѓу кои и петнаесет модели од овој скапоцен орган на членовите на нивната национална ракометна репрезентација. Но во светот има уште најмалку една голема збирка на уметност инспирирана од него.

Архитектонското ремек-дело Саграда Фамилија во Барселона се гради веќе 130 години. Има такви кои се надеваат дека по завршувањето, 20 години од сега, нејзиниот креатор ќе биде св. Гауди.

Како што научната фантастика всушност зборува за постоечки светови и луѓе само „преоблечени" во вонземјани, така и детската литература знае да содржи големи вистини, за кои малите луѓе почнуваат да стануваат свесни дури кога ќе пораснат. Еве една таква приказна, за кристално чистиот Џакомо и мрачниот тиранин.

Што да пише човек во рубрика за култура во моментов, а да не звучи лигаво или само формално ангажирано? Посегнувам во третиот ред одозгора во домашната библиотека, по некој кој поминал низ „скудни времиња" и од нив извлекол мудрост. Мирко Ковач за политичката тврдина и дрзниците коишто ја запоседнуваат.

Има за најдобри филмови, за најлоши филмови, за телевизиски серии, за порно, за документарци. Ама не знаевме дека има и за трејлери. Кратка историја на овој жанр, и приказната околу неговото име.

Еден текст во форма на петиција, којшто се однесува на актуелните состојби во европската наука, ни се виде многу интересен, и заради тоа што излегува дека уништувањето на науката е заедничка мака на сите земји членки, и затоа што Македонија излегува слична, и полоша од нив. Зошто тогаш побогу не сме во Европа?

До сега преку чудото на холографската технологија „во живо" можеа да се видат починатите музички величини како Тупак или Мајкл Џексон. Но сега таква можност ќе добијат и фановите на добрата комедија.

Вчера, 6.5, на стогодишнината од раѓањето на Орсон Велс, почна онлајн кампања за собирање средства за завршување на неговиот последен филм, „Другата страна на ветрот". Сниман 12 години, тој има многу интересна, автореферентна приказна, со пророчки моменти.

Еден од инцидентите на вчерашните протести се случил во читалната на библиотеката „Браќа Миладиновци", во која специјалци упаднале со зборовите - „не лажете, никој не учи во 11 ноќе". Логично - кој чита, тој крева револуции.

Истражувачи на Универзитетот Калифорнија, Беркли, откриле и ја потврдиле автентичноста на збирка текстови напишани од Твен кога имал 29 години и работел како новинар во Сан Франциско.

Навидум малата нијанса во тоа како вербално се смеете онлајн може да произведе различни толкувања - од арогантни до лажно егзалтирани. Помислете на ова следниот пат кога на вашиот виц некој ќе одговори со „хехе“.

Утре (5.5) започнува 27-то издание на Саемот на книгата, којшто некои го викаат и меѓународен. Знаејќи го главно традиционално здодевниот формат на манифестацијата, се радуваме што оваа година на него ќе се случува и нешто интересно, поврзано со пишување трилери и со Шведска.

Една од најголемите балерини на 20 век, Плисецкаја, која почина на 2 мај на 89 години, беше меѓународна ѕвезда и руски културен емисар. Меѓу нејзините бројни пријателства со познати уметници, овековечено во слики останува она со Марк Шагал.

По повод излегување на нов, обемен избор од нејзината поезија на англиски, кој ги вклучува и сите постхумно објавени песни, интервју со Шимборска од 1996, непосредно по добивањето на Нобеловата. 

Научната фантастика е полна со имиња на непостоечки планети и вонземски видови. Но такви има и во поп-културата, често пати со сатирична конотација, доволно слични за да асоцираат на земјите и местата на коишто вистински се однесуваат, или барем неодоливо потсетуваат.

Букбокс деновиве учествуваше во жирирање на еден литературен конкурс. Ова се победничките и нивната баш фина поезија.

Во напливот на наслови-копии на „50 нијанси сиво", полни квази-безобразлуци и кинки секс, популарноста на наивни и невини љубовни романчиња е збунувачка. Ама тие не само што се продаваат како алва, туку имаат дури и жанровска ниша - "bonnet rippers", или „распорувачи на капчиња".

Не заминав за Нов Зеланд. Не се преселив ниту во некое зафрлено село. Моето петнаесето, јубилејно (и кој знае, можеби последно) селење се случуваше на растојание од неколку стотина метри. Па сепак, некои лекции се научени, и можеби некому ќе му послужат.

Руските книжарници, во пресрет на одбележувањето на 70-годишнината од победата над фашизмот, од своите рафтови и сајтови отстрануваат антологиски графички роман кој зборува за ужасите на холокаустот. Причина: имало кукаст крст на насловната.

Денот ни почна со тажна фото-репортажа за зеленилото во Скопје некогаш и сега, а некако кармички продолжи со овој текст на Дежуловиќ. За шесте хектари рекреативен простор среде Гетеборг, и необичниот концепт кој им овозможува на граѓаните да попиздат кога некој им го одзема заедничкиот простор и го продава на најдобриот понудувач. Тој се вика - „јавност".

Сеќавање на ќерката на Фјодор Михајлович, за тоа како изгледал неговиот погреб во 1881, кога таа имала 12 години. Тоа е интересно и како документ, но и како опис на целата атмосфера во Русија при крајот на 19. век, кога писателите биле пославни од царевите.