Ги знаете оние ќеси, што стојат во мрежичката на авионското седиште пред вас, и кон кои посегнувате кога не-дај-боже ќе ви се слоши? Епа врз такви Кејв ги запишувал своите впечатоци од последната турнеја низ Америка, за сега да ги вкоричи во тврда корица и да ги наплаќа по 1,100 долари. Што би се рекло, „еве, не знам“...

Списокот на топ 100 книги на Амазон се менува од час во час, но две книги долго се држат на него. И двете се - боенки за возрасни.

Се сеќаваме на овој тивок човек, којшто во св. Софија, при примањето на Струшкиот венец на поезијата во 2003, свиреше клавирско дело за лева рака, напишано специјално за него, бидејќи само таа му беше подвижна. Истата таа внатрешна креативна сила зрачи и од неговата поезија.

Деби албумот на Дорс од 1967, OK Computer на Рејдиохед од 1997, историски снимки со музика од светскиот саем во Чикаго од 1893, се меѓу овогодинешниот избор на Конгресната библиотека, како нови архивски единици во нејзината голема звучна збирка.

Пред повеќе од еден век, експертите сметале дека Американците премногу работат, што претставувало закана не само по нивното лично здравје, туку и по она колективното. Оваа појава била опишана со еден денес подзаборавен израз. 

На ХТВ е во тек серија којашто зборува за загребската сцена од ’80-тите. Нивните медиуми се полни со главно негативни коментари на разни „експерти" и живи сведоци на тоа време, кои тврдат дека серијата не чини, дека ништо во неа не е „веродостојно".

Филмот којшто се смета за антологиски во жанрот романтични холивудски филмови, во првичната верзија не бил ни од далеку таков. Како дошло до тоа мрачен филм за зависничка-проститутка и богаташ-кретен да стане современа бајка?

Дали правите разлика меѓу постер од 10 евра кој се продава во Икеа и врвна уметност? Life Company, холандска продукциска компанија, ги мами посетителите на Музејот на современа уметност во Арнхем, сугерирајќи им дека постерот е всушност концептуално дело на уметник, чии дела вредат милиони.

Русија е баш чудна земја - додека светот жолчно се расправа за актуелни политички настани и ликови, тие се фаќаат за пиштол за филозофски дела, и за тоа дали прозата е подобра од поезијата. Најново е што некој го искажал своето мислење за големиот германски филозоф, на ѕид од неговата родна куќа, којашто се распаѓа.

Ако „интернет" вика дека Румена е лезбејка, кои сме ние да се противиме?

На оние коишто немале прилика да го запознаат Синан можеме само да им порачаме - не знаете што сте пропуштиле. Обдарен со редок раскажувачки талент, тој има способност да ги хипнотизира собраните околу кафанскиот астал. Оттаму, штета што овој текст ќе го читате, а нема да го слушате со гласот на „Овидиј од Граб", како што го нарекуваат овој писател и преведувач од српското село Граб.

Во животот е јасно - првата сцена е кога ќе се родиш, а во последната умираш. Барем во овој аспект уметноста не го имитира животот, туку се обидува да биде понепредвидлива од него. Често во тоа и успева.

„Би верувал само во Бог кој знае да танцува" е една од славните изреки на Ниче, којшто не само што бил голем љубител на музиката, туку и самиот ја создавал.

Потрагата по „најдобриот од сите можни светови" е сигурен начин како да се откажеш и од она малку животна среќа којашто ти следува. Многу подобро поминуваат оние коишто наместо многу да бираат, уживаат во она што е „сосема ок", исто како тоа да е совршено.

Иако сонетите на Шекспир главно се толкуваат како љубовни, и како такви се често цитирани на маици, плишани срциња и покани за свадби, има и такви кои се всушност остра критика на нехуманите времиња во кои владеат разорени морални и естетски вредности. Таков е 66-тиот, чија атмосфера можеби ќе ви се види позната.

Помала од нокт, оваа книга содржи сè за што би требало да бидеме благодарни што воопшто сме живи - балони, мирис на дожд, возење на колички во супермаркет, кога ќе го извадиш она што ти се заглавило меѓу забите...И да, јадење музли од черепот на твојот непријател.

Каде се границите на нашата природна потреба за потчинување на авторитет и припадност на група? Колкав е нашиот капацитет за нанесување зло во име на овие „повисоки добра"? Тоа се темите со коишто се занимава oвој филм, правен според реален социјален експеримент, чии резултати се применливи и сега и тука.

Албумот на Идоли беше објавен 1982 и до денес остана еден од антологиските кога се зборува за музиката на бившите југословенски простори. Со него се поврзани најмалку двајца писатели, едниот поочигледен, другиот малку затскриен. Андрија Шкаре на сајтот Букса зборува за Влада, „Русија" и книжевната петокрака на нејзиното чело.

Убав есеј на нобеловецот за, според него, практично и симболички најважниот градежен објект којшто го има измислено човештвото - мостот.

40-те книги од серијата Discworld, продадени во 85 милиони копии на 37 јазици, црната шапка со широк обод со која повеќе личеше на урбан каубој отколку на „сер" и неговото залагање за правото на еутаназија, се работите по кои ќе биде запамтен човекот во чии дела Смртта сака мачки, пилешко со кари и луди журки.

Необично електронско џиџе, кое личи на играчка, всушност е инструмент на којшто може да се свири на повеќе начини. Веќе го замисливме како распалува во некоја кафана, заменувајќи го целиот оркестар.

Кога го добиваше Оскарот за најдобар филм, режисерот Инариту му оддаде почит на Карвер, чиј расказ е дел од сценариото. Но дали начинот на којшто е употребено ова дело навистина го слави, или го дискредитира славниот автор?