Царот на „гонзо новинарството“ во својата кариера направил разни глупости, со кои и денес се занимава неговото семејство. Најновото е дека на имотот на Хемингвеј се вратени рогови од елен, кои Хантер просто си ги собрал при неговата посета.

Можеби ова е доказ дека и најтврдокорниот тиранин има слаба точка. Во случајот со Сталин, тоа била класичната музика, и посебно една пијанистка.

Филм кој најпрвин делува лежерно и метафизички, за полека, како самиот да е направен од водата за којашто зборува, да се прелее во нешто сосема поинакво. 

Мајкл Хониг, некогашен доктор, во својата нова книга „Сенилноста на Владимир П.“ го замислува сегашниот претседател на Русија осум години по неговото пензионирање, во дача со бројна послуга, стар и дементен. За него се грижи Шереметев - руска верзија на Кандид, наивен негувател на еден тиранин.

Mини шпионска серија во продукција на Би-би-си, направена според роман на Џон Ле Каре, чии (само) шест епизоди ќе ве остават гладни за повеќе. 

Одамна не сме се насмеале од срце, ама низ магла се сеќаваме на моменти кога тоа сме го правеле до задушувачка. Некои отишле и чекор понатаму, па со насмевка на лице заминале на оној свет.

Од најраните денови на христијанството луѓето ги обвинуваат своите политички ривали за сојузништво со Ѓаволот, односно со разни зли сили. Дури и автори кои се инаку познати по својата крајна рационалност. 

Во книга под истоимениот наслов Маргарет Хефернан ги истражува менталните и емоционалните механизми преку кои одбираме, понекогаш свесно а понекогаш не, да замижиме во ситуации во кои „сме можеле да знаеме, и сме требале да знаеме, но не знаеме, затоа што тоа незнаење нè прави да се чувствуваме подобро“. Знаете за што зборуваме, нели?

Влегувате во Универзитетска библиотека, ви даваат бројче и клуч од посебна, речиси скришна просторија каде може да си пеете до мила волја. Си ја пуштате омилената од Силви бенд на караоке машината, и библиотеката одеднаш станува ваша сцена.

Еден онлајн тест кој  бара носење виртуелни одлуки кои реално никому не можат да му наштетат, всушност многу кажува за вистинските морални ставови на оние кои го решаваат.

Една од основните карактеристики на тн. „сапунски опери“ се неверојатните пресврти во заплетот. Неочекувана појава на некој одамна умрен лик, на таен (и често зол) близнак, изненадувачки напад на амнезија...Сите овие се стандардни наративи во ваквите серии. Евтина забава? Аристотел не мислел така.

„Глаголизирање“ (verbing) е процес преку кој именките почнуваат да се користат како глаголи на што, најблаго речено, не се гледа со симпатии од страна на оние кои се грижат за „чистотата“ на јазикот. Коментаторите на натпреварите на актуелната Олимпијада од англиското говорно подрачје масовно се обвинувани за ваквиот граматички грев. 

Петнаесетгодишно момче десет години живее како заробеник на диво племе од Новиот свет. Единствената причина зошто тие го поштедуваат е - да ни раскаже за она што го видел.

Нова книга ветува дека може да им помогне на сите родители „да ги пораснат најсреќните, најприлагодените деца на светот“, онакви какви што се малите Данчиња. Спојлер: успехот на потфатот подразбира и да се преселиш во Данска. 

Повеќе од еден век пред Хилари, Викторија Вудхол се обиделa да влезе во Белата куќа. Резултатот: била наречена „госпоѓа Сатана“ и испратена во затвор. 

Една од сериите за кои најмногу се зборува деновиве, чијшто успех се припишува на „факторот на носталгијата“. 

На Кикстартер во моментов е во тек кампања за донирање средства за една интересна книга, која за само дваесет дена собра четири пати повеќе пари од планираната сума.

Десеткратниот добитник на Греми, кој има педесетина албуми со над 200 негови композиции и почесен докторат, во Македонија за многумина стана познат дури откако се сликаше со претседателот, ден по поплавите. Така водата ја однесе и можноста подобро да се запознаеме со човекот, кој освен што одлично дува во труба, има и интересна биографија. Бонус: снимки од концертот.

Во Нов Зеланд е поставен терминал сличен на банкомат, но кој не е за вадење пари, туку за со него да ги споделите вашите чувства.

Oд 1912-1952, во склоп на Олимписките игри биле доделувани медали за сликарство, скулптура, архитектура, книжевност и музика, вели единствената книга објавена на оваа тема, „Заборавените олимписки уметнички игри“.

Разликата помеѓу катастрофи предизвикани од ентитети кои не можат да бидат одговорни за нивните последици, и такви за кои се виновни луѓето, е важна тема во историјата на филозофијата. Ваквата поделба претпоставува дека светот на „вишите сили“ и оној на човекот се независни, и дека постојат два типа зло, природно и морално. Kласично „иле“ кога треба некој да се оправда, од доцнење на работа, до жртви во земјотрес или поплава. 

Луѓето кои специјализираат во анализирање идеи најчесто се екстремно атипични во нивните општества. Во статистичка смисла тие се необични суштества, фрикови. Во ова помагаат и популистите, кои ги прогласуваат интелектуалците (особено оние кои нема да ги придобијат за нивните каузи) за арогантни и себични „изроди“, кои се вон овој свет. Aма можеби вториве, колку и да претеруваат, се всушност во право.

Древните Олимпијци немале такви хемикалии какви што им стојат располагање на денешните спортисти, но тоа не значи дека не мамеле.