Bookbox

Очилата одамна не се само помагало за подобар вид. Тие се дел од идентитетот, стереотипен симбол на интелигенција, ранливост, старост или авторитет, а понекогаш и предмет на предрасуди. Нова книга истражува како едно мало оптичко помагало успеало длабоко да влијае врз културата, книжевноста и начинот на кој се гледаме себеси и другите.

Во Франција избувна необичен академски скандал откако професор по филологија е ставен под истрага поради сомнеж дека сам си измислил престижна награда – а потоа и самиот си ја доделил.

Благцето со име на коњ

Малкумина знаат дека едно од најпознатите чоколатца во светот - Сникерс - всушност го добило името по коњ. Зад ова не стои маркетиншка измислица или некој митолошки симбол, туку вистинска приказна за семејство, страст кон коњите и американската историја на слаткарството.

„Тука лежи телото на Џонатан Свифт“ - најголемиот епитаф во историјата или порака до непријателот?

Во својот тестамент од 3 мај 1740, пет години пред да почине на возраст од 78 години, Свифт на латински си го напишал епитафот. Тој гласел: „Тука почива телото на Џонатан Свифт, каде дивјачката огорченост нема веќе да му го ранува срцето. Ајде патниче, имитирај го, ако можеш, овој силен бранител на слободата“. Денес текстот стои на натпис на мермерна плоча во катедралата Св. Патрик во Даблин. 

Во речиси сите филмови со Мет Дејмон тој се обидува да се врати дома

Фановите забележале една интересна и помалку комична шема во филмската кариера на Мет Дејмон - без разлика дали станува збор за војна, вселена или митологија, неговите ликови речиси секогаш се обидуваат да се вратат дома. Ќе се врати ли конечно со „Одисеја“?

„Величествениот" ги искривува историските факти

Серијата за Сулејман Величенствениот, десетиот султан на Отоманската империја, предизвика бранувања во српската јавност. Во прашање е епизодата во која се прикажува турската опсада на Белград летото 1521., во која султанот е прикажан како романтичен витез, кој не убил и не протерал ниту еден Србин.

Што сè мрази Франзен?

Еден од моментално најпопуларните светски писатели, Џонатан Франзен, навистина е страствен противник на сè што се состои од монитор и тастатура, има пристап до интернет, и работи со eдиници и нули. Подетално, тој се згрозува од: Твитер, смартфони, е-книги, и интернет воопшто. 

Кроација рекордс: „Џони живее во мрак"

Желимир Бабогредац, претседателот на управата на Кроација Рекордс, во своето интервју за Јутарњи лист остро реагира на најавата дека Џони ќе ја тужи оваа дискографска куќа и ќе бара отштета од 25 милиони евра, сума до која дошол преку следниов есап: ако денес една плоча чини 25 евра, а тој продал милион во бивша Југославија, тоа се 25 милиона.

Пет најубави неба во уметноста

Има денови, како овие, кога почесто погледнуваме нагоре, очекувајќи зрак сонце кој ќе го разбие сивилото. Но небото, и метеролошки, и теолошки, си има свои планови. Токму заради таа човечка неспособност да се контролира, тоа е честа инспирација на сликарите. Сигурно има повеќе, но еве избор од пет најпознати прикази на небото - испратете и ваши предлози.

72. роденден на писателот Норис

„Најопасниот човек на светот" е роден пред 72 години во Рајан, Окалхома. Прекарот го добил откако по придружувањето на американските воени сили заминал во Јужна Кореjа, каде почнал да се занимава со боречки вештини. Актер станал по наговор на Стив МекКвин, кој пак бил добар во карате.

Малку поинакви автобуски авантури

Езотурик е фирма која нуди туристички разгледувања на деловите од Лос Анџелес кои не се вклучени во вообичаените организирани прошетки низ градот. Турите се тематски, и нудат одлична мешавина на социјална историја, рокенрол, архитектура, литература и филм.

Статиите од Њузнет во книга

Ова сигурно им требаше! Познатиот сатиричен сајт - некаква српска верзија на Onion - кој е стар нешто повеќе од една година, во јануари се појави во печатено издание. Промоцијата на книгата со наслов „Ова можеби не ни требаше“ е денес, во Библиотеката на град Белград.

Пишоња и Жуга во театар

На големата сцена на „Атеље 212" во Белград завчера премиерно беше изведена претставата „Балада за Пишоња и Жуга", по текст на Владимир Ѓурѓевиќ, инспирирана од мотивите на славните песни за двајцата неразделни пајташи од осумдесетите на минатиот век.

„ГОДИНА ЌЕ МИНЕ, ДЕНОТ НИКАКО“ од Жарко Лаушевиќ

Што ако во Црна хроника прочитате дека лицето Н.Н., провоцирано од локални мангупи, среде сендвичара извадило пиштол, и со неколку куршуми усмртило две и ранило едно момче?

Љубов, по-љубов и нај-љубов

Пред да помислите дека е ова уште едно од оние квази-научни видеа, со снимки од магнетна резонанца кои прикажуваат флуоресцентни мозоци, дозволете да ви објасниме. Нема да зажалите.

Олимписка поезија

Поезијата ќе има свое место на годинашниве летни олимписки игри во Лондон. Целта на проектот е да го сврти вниманието кон поезијата преку поставување инсталации со стихови во Олимпискиот парк, и со нив да го поттикне спортскиот дух.

Писмо од омилениот писател

Румпус е онлајн списание посветено на културата, и тоа не онаа популарната, од типот „познати луѓе направени од врвки за чевли" или „ликови од Војна на ѕвездите во смешни перики". Најнова идеја на списанието е - испраќање писма (не електронски, туку во коверт, со марка и печат) на читателите од нивните омилени автори.

 

Вук Караџиќ: „Некој ми го мазна есцајгот“

Историскиот архив на Белград објавува серија книги „Да се живее во Белград", кои содржат оригинална граѓа од фондот на Управата на градот. Воодушевени од содржината на документите кои се однесуваат на 19. век, ви пренесуваме само дел нив. 

Медведев на Маркес за роденден

Рускиот претседател му го врачи престижното одликување Легија на честа на колумбијскиот книжевник, токму денес, кога Маркес го слави својот 85. роденден.

Вотерс: Фокландите се на Аргентина

Основачот на Пинк Флојд го навлече бесот на сонародниците осудувајќи ја политиката на Лондон кон Фокландските острови. „Мислам дека тие треба да бидат Аргентински. Загрижен сум заради тоа што островите се користат како аргумент за тесни политички цели, прво од страна на Тачер, а сега и од Камерон“, изјави тој во интервју за Гардијан.

Путин како Брнс од Симпсонови

Анимираното видео на рускиот уметник и активист Егор Жгун, во стилот на Симпсонови ги прикажува 12-те години на Путиновото владеење, кои според него (a и според најновите изборни резултати) лесно можат да се претворат во 120.

Сликарот во Линч

Денес во Њујорк се отвара изложба на Дејвид Линч, прва во овој град од 1989. Авторот на неодоливо бизарните „Син сомот“ и „Диви во срцето“, како и на серијата „Твин пикс“ која некогаш се гледаше како сега турските серии, всушност се занимавал со сликарство пред да почне да режира.

Парите од наградата ТЕД 2012 одат за..

Од 2005. наградата ТЕД се доделува на исклучителни поединци, чии  идеи и однесување можат да поттикнат некаква позитивна промена. Но во декември минатата година беше направен преседан: таа не замина во рацете на некој како Бил Клинтон или Џејми Оливер, туку стоте илјади долари ги доби една - идеја. Сега се знае и за што ќе се потрошат.

Ил’ е бозон, ил’ е зезон

Критикувајќи (или повеќе - исмевајќи) поетска творба на извесен Игор Шипиќ под наслов LHC ('Large Hardon Colider'), напишана во високопарен стил, уште познат и како „серење мермер“, критичарот на Booksa.hr реплицира, но овој пат во форма на народен еп.

„ДВЕ КУЛТУРИ“ од Ч.П.Сноу (и нејзиното интелектуално влијание)

Ајде да видиме – колкава е веројатноста некој микробиолог, астроном или геолог да го има прочитано, па уште и наизуст да го рецитира Волт Витман? Од друга страна, колкумина пијанисти или поети би можеле од збор до збор да го наведат Вториот закон на термодинамиката?

КОМПЛЕТНИТЕ КАЛВИН И ХОБС од Бил Вотерсон

Крајот на годината на политички потреси, економски колапси и умирачки (што на диктатори, што на битни уметници) сакавме да го одбележиме со нешто поведро, но никако преромантично или неангажирано.

TOM WAITS MEETS GOCE ARNAUDOV

Овој расказ се случува во воз, помеѓу двајца туѓинци, кои на преминот помеѓу 6. и 7. декември патуваат низ неодреденото, „ни-ваму-ни-таму" космичко пространство. Едниот во одреден момент мора да се симне. Другите остануваат да ја раскажат приказната.

„СÈ ИСПУСТЕНО, СÈ ЗАПАЛЕНО“ од Велс Тауер

За еден меланхоличен ум, наслов како овој на првата книга на Велс Тауер може да звучи како апокалиптична закана, но и како перверзна утеха – ако навистина сè е веќе уништено, прегазено и разрушено, во архитектонска, агрономска, етичка и естетска смисла, тоа остава расчистен простор, за врз стрништето на стариот да се изгради нов, храбар и доблесен свет.