Во секој муабет околу некакви „правила" за добро пишување ќе се најде некој кој ќе потсети дека најголемите книжевни дела ги напишале автори кои токму таквите правила ги кршеле. Искуството покажува дека некои совети околу раскажувањето сепак би требало да се послушаат. 

Aко не сте го гледале „Бразил" на Гилијам („Страв и омраза во ЛА", „Имагинариумот на д-р Парнасус") веројатно е време тоа да го направите. Мешавина на научна фантастика и сатира, тоа е приказна за еден тоталитарен свет, сличен на оној во Орвеловата 1984-та, но со многу црн хумор.

Она што во Македонија сè уште не сме го усовршиле како маркетинг aлатка се оние кратки „осврти" на кориците (таканаречени blurbs), кои често ја продаваат книгата, особено ако таа е од автор за кого слушате прв пат.

Балканските народи можеби негуваат меѓусебна омраза, ама околу едно се согласни: модерните државни системи се најголемиот душман на „нашиот“ човек, митолошкиот бог на измамата. Целата историја на таканаречениот напредок, е завера како тој да се заебе. Избор на антологиски примери во кои тој - јунакот - го возвраќа ударот.

Со замената на хартиеното издаваштво со електронско се губи една цела култура на читање и живеење - кукаат конзервативците и носталгичарите. Ајде да ги преброиме книжарниците кои постоеле во тоа ваше „златно време", велат прагматичарите.

Сценаристот Лучијано Секи и цртачот Роберт Равиола, попознати под псевдонимите Макс Бункер и Магнус, во мај 1969. во Италија го покренаа стрипот „Алан Форд". Во бивша Југославија во 1972. загребски „Вјесник" го објави првиот број на српскохрватски јазик.

Не дека во книгите на хартија нема грешки (во некои и повеќе од една), ама ваква ни е тешко да замислиме.

Две нивоа под бучните улици во близина на Тајмс Сквер, откако ќе поминете покрај цевки кои протекуваат, по ходници осветлени со јаки неонки и низ блиндирана врата, ќе влезете во чуден магацин.

Што се случува кога еден бодибилдер ќе се сретне со острата поезија на Дамир Авдиќ? Прво ќе се разгневи, а потоа ќе му се присака ракија и ќе му дојде да пцуе. Чаре: фикциотерапевт и забрана за поезија.

Кога пристигна првиот твит за смртта на Реј Бредбери, бев во недоумица дали е вистина. Мојата потреба да се консултирам околу прашањето пред да ја објавам веста беше благо исмеана - зошто некој би имал потреба да кривотвори умирачка на дедо од 91 година?

Квинтус Цицерон е првиот политички консултант - неговите совети за водење кампања, кои ги напишал за брат му Марко, до скоро им беа познати само на класичарите. Неодамна се објавени во нов превод на англиски, под наслов „Како се добиваат избори".

Луѓето не се разликуваат од животните по исправениот ôд, или по тоа што користат симболи. Ние, во основа, сме сонувачи. 

На 6. јуни 2006 Том Вејтс му напишал писмо на 15-годишниот Колин, од градот Палестајн, Илиноис. Секогаш ми доаѓа фино кога ќе видам писмо пишувано на рака, а не е од предминатиот век. Денес момчето има 21, и се надевам ги послушал добрите совети на чичко Том.

Историски се познати случаи кога економската криза во некое општество поттикнува културен подем. Нешто слично последниве години се случува со грчкиот филм.

Некогашната зграда на БИГЗ (Београдски графички издавачки завод), едно од најпознатите архитектонски остварувања на модерната на Балканот, е изградена во форма на буквата П, како имитација на машина за куцање. Најновите настани кои се случија во оваа зграда повеќе ѝ даваат облик на безбол палка.

Жената која го инспирирала Хемингвеј за еден од главните ликови во „За кого бијат камбаните" почина на 91 година.

На денешен ден, 5. јуни, е роден Федерико дел Саградо Корасон де Хесус Гарсија Лорка, нам најпознат како поет. Покрај сите интересни факти од неговиот бурен живот, еден изгледа неоправдано занемарен - дека бил страствен пијанист.

Eбигејл Вашбрн завршила источно-азиски студии, живеела некое време во Кина, и планирала да стане правник и да ги подобрува односите меѓу оваа земја и Америка, преку спроведување „системски реформи во кинеското судство". Ама...

Како би ви било да имате 10 години, и музичкото парче кое сте го компонирале да го свири Њујоршката, или, зошто да не, Македонската филхармонија?

Пред неколку дена во Музејот Смитсонијан во Вашингтон заврши изложбата „Аџилак" на Ени Либовиц, за веднаш потоа да се пресели на фестивалот Чарлстон во Британија. Жената која стана славна со нејзините портрети на славните, кои беа објавувани во престижните Ролинг Стон, Вог или Венити Фер, престанала да фотографира луѓе.

Иако не е плава, не сака да мислат дека е глупава. Еве ги работите кои Ким Кардашијан (наводно) ги направила во последно време за да биде ко читателките на Букбокс.

Ајфеловата кула р'ѓосува, а лондонскиот Тауер бриџ наскоро ќе падне. Добро, не вистинските.

Деновиве наидовме на две вести кои ако светот се третира ко глобално село, подложно на горе-долу истите трендови, се контрадикторни. Библиотека во Лондон се затвора, а една во Сараево не може да постигне да ги зачлени сите заинтересирани.

Ми се чини дека ниту една друга смрт во современата култура не била толку будно следена, и на некој бизарен начин очекувана, од онаа на Кристофер Хиченс.