Дистописки некако, ама ете - ќе се контролира употребата на неколку емоџиња, поточно праската, модриот патлиџан и капките. Да, преглупо звучи, ама светот сам си го бараше.
Во април 1997-на, жена облечена како медицинска сестра излегува од една болница во Кејп Таун со бебе старо три дена, украдено додека мајката спиела. И сосема случајно, 17 години подоцна, украденото бебе го открива својот вистински идентитет.
Њујорчанката Мери Мекарти во знак на протест на сите тие слики на социјални мрежи со раче, прстенче и „Кажав да!” си го слика рачето без прстенче кај стигне. Царица.
Реално, не е можно да се само овие, ама тоа не значи дека не треба да се имаат на список. Ама замислете, ако си направите мисија секаде каде што одите да барате винтиџ колку ќе ви биде добро.
„Јас сум соло авантурист, осаменик. Жена што ја гледаш сама во кафич, како пие чај и чита книга. Јас сум од тие што себеси се носат на дејтови и јадат во ресторани сами, без срам. Јас сум жената што оди на концерти без да ѝ биде незгодно што е дојдена сама. Пеам на цел глас и одлично си поминувам.”
Џек Лемон се бунеше во „Некои тоа го сакаат жешко” додека се шеташе (и се сопнуваше) на штикли, а Мерилин Монро отшета згодно - и, „како отелотворување на одредена верзија на женственоста - нежна, сексуализирана и во неудобна положба, а секако пријатна за (машки) очи.”
Always сега е во центар на внимание заради новата закачка меѓу феминисти и трансродови лица, откако им попушти на вториве и го отстрани „дискриминирачкиот” симбол на Венера од пакувањето.
На гости кај Џими Кимел, Џенифер Анистон зборува за профилот, за кршењето на Гинисовиот рекорд заради ненормалниот број на следачи што го доби за толку кратко време и плус, Џими ѝ го тестира познавањето на емоџиња.
Животниот пат на Ана Винтур не е ни трнлив ни патетично романтичен. Од романтичните, милион пати кажани филозофии, важи само една - треба да знаеш што сакаш.