На 18. мај по кратко боледување почина еден од основачите на белградско „Време". Од самиот почеток тој во него ја уредуваше редовната рубрика „Време на уживање", во која понекогаш објавуваше и свои текстови. Еве еден од нив, во кој тој, освен што се покажува како ерудит за прашањата на древниот Рим, зборува за едно од врвните човечки уживања - да се „олесниш" кога ти е најмногу потребно.

Ако после статијава ви се приспие не сме ние криви. Ако пак ви се присака да прилегнете, за нешто да прочитате, тогаш сме.

Свинга која личи на египетска но е целата направена од шеќер. И скулптури на црни момчиња од карамела со големи кошници во рацете. Звучи слатко, нели?

Вчера, 15. мај, во Осло е отворена човечка зоолошка. Онаква каква што на истиот ден, сто години претходно, отворил норвешкиот крал, а ја посетиле 1.5 милиони жители на тогашна Норвешка. Нивните потомци никогаш не чуле за ваквиот настан.

Како да го претставиш ремек-делото на Шенберг, кое се смета за една од најтешките опери и за слушање и за пеење, а салата да не се испразни во првите пет минути? Ќе го искористиш старозаветното либрето, и некаде на средина ќе ставиш оргија со хор со 80 души.

На сајтот на Дилан се појави нова песна - преработка на „Полна месечина и празна прегратка", чија најпозната верзија е онаа на Синатра од 1946. Но нејзината основа всушност е во класичната музика.

Кога едно исто визуелно решение се повторува тоа може да е резултат на мрзливост и некреативност. Но кога има најмалку 36 речиси исти корици за книги кои доаѓаат од Африка или зборуваат за неа, тоа е можеби сигнал дека тука станува збор и за нешто повеќе.

Не е некој високобуџетен документарец, туку повеќе трибјут од час и половина направен од почитувач на ликот и делото на Хиченс, кој не можејќи да најде асолен филм за неговиот херој, решил да си го направи самиот. 

Швајцарскиот надреалист почина на 74 години, по пад од скали. Беше претставник на таканаречениот „биомеханицистички" стил, и креатор на познатото чудовиште од филмот на Ридли Скот. Oна од кое некои од нас не можеа да спијат навечер.

Слично како и во „Уметникот е присутен“, и тука таа ќе биде затворена во галерија со денови, среќавајќи се со публиката. Но овој пат без предмети и електронски апарати, за комуникацијата да биде поинтимна. Ја замисливме во Музејот на националната борба, како се обидува да извлече солза од восочните фигури. 

Продуцентката е Македонка која неколку години живее во Франција. Режисерот е дечко од Тексас, и не е каубоец. Тие сакаат да снимат приказна која звучи баш фино, и да ја снимат во Скопје. Сега собираат пари за тоа да се случи.

Во муабетите околу ликот и делото на Кончита Вурст сигурно имаше елементи и на хомофобија и на трансфобија. Но кога сè ќе се сведе, неговата/нејзината сексуалната ориентација и „вистинска" полова припадност всушност беа второстепени. И претходно имаше трансвестит на Евровизија, па никој не крена толкава џева. Целата разлика овој пат ја направи - брадата.

Ако е точно дека мајмуни кои случајно типкаат на тастатура би можеле да го напишат целокупното творештво на Шекспир, доколку имате доволно банани за да ги храните додека не успеат во тоа, зошто луѓе на интернет не би можеле да состават сонет од 14 стихови за 14 недели? Едно списание покренува токму ваква акција.

При последното „Јадење книги" Трендо ни се закани дека догодина ќе ни направи контра-фестивал, „Читање храна", на кој луѓе ќе јадат и ќе споделуваат во кои приказни ги носи таа. Излегува дека тоа, колку и да звучи потешко изводливо, сепак се прави, а овој тренд си има и свое име - story food, или храна-приказна.

Oткако пишувавме за злоупотребата на зборот „порно" како опис на различни возбудливи човечки активности кои немаат директна врска со секс (од градинарство до храна), почнаа да ни пристигнуваат голем број други примери. Фосилно порно (не е тоа што мислите), гробно порно (исто така), фрактал порно...И меѓу нив - зборовно порно. 

Водич за потенцијални регрути во сојузничката војска од 1918, со речник на жаргон за различни видови оружја и ситуации во кои може да се најде еден војник. Некои од нив се навистина креативни. 

Сите оние кои мислат дека книгата како физички предмет е надмината работа, нека го погледнат ова - оваа не само што може да се чита и да пренесе важни информации кои можат да спасат нечиј живот, туку истовремено прочистува вода.

Ставови на Бренд за декриминализација на дрогата, твитови од славни личности, хип-хоп и контроверзни спортски мемоари се дел од предлог-пакетот реформи на завршниот испит по англиски јазик и литература за средношколци. Предложени од конзервативниот министер за образование. Што не е јасно тука?

На оваа социјална мрежа има премногу „вистиникавост“ - работи кои интуитивно делуваат како вистинити, но фактички не се. Толпата знае да те повлече и да се најдеш некаде каде не си мислел да појдеш. Плус те мразат ако пишуваш смешни стихови за Кардашијан. Со еден збор, на Ружди изгледа му досади од твитање.

Што ако имате добра идеја за уметнички проект, а не сакате, или не можете да добиете пари од институции? Одите на онлајн платформи и се обидувате да ја „продадете" вашата идеја за донација од неколку долари. Дали е ова дефиницијата на „културна демократија" која ја баравме? Една нова книга вели - не.

Во 1887 американската новинарка Нели Блај направила да ја затворат во озлогласен азил за ментално болни, со што станала првата „новинарка под прикритие". Но нејзините авантури не застанале тука. Следело рекордно брзо пропатување низ светот, на кое го сретнала и Жил Верн.

Музика од Флојд и Кеш, точаци, мотори и патишта, придружени од мудри зборови на некој кој посакува до крајот на животот да прави палачинки крај печка на дрва. 

Освежување на последниот Саем на книгата беше појавувањето на три графички романи на македонски - „Дон Кихот" и „Фауст" од германскиот цртач Фликс и „Боксерот" на Рајнхард Клајст. Првите два се интересни затоа што ги сместуваат славните класични ликови во современ контекст и со тоа ја акцентираат безвременската димензија на проблемите со кои тие се соочуваат.

Се сеќавате ли на оние статии за малите слободни библиотеки, во кои можете да оставите книга а да си земете друга? Епа сега за тоа нема да мора да одите до Њујорк, туку ќе можете да го сторите и во Скопје.