Кога пишувавме (тука) за „Адамовите јаболка" на Андерс Томас Јенсен се воодушевивме од неговото толкување на библиската приказна за Јов, низ апсурден монтипајтоновски хумор, но и со филозофска задлабоченост. Новиот филм е чекор напред во откаченоста и задлабоченоста, иако не и во гледливоста.

На денешен ден, 21 мај 2005, познатиот писател Дејвид Фостер Волас зборуваше пред дипломците на колеџот Кенион. По неговото самоубиство, три години подоцна, тој говор е постојано вклучуван во антологиите на најдобрите на сите времиња. Но малку фалело тој да не се одржи.

Во богатата програма на овогодишниот офф.фест кој започнува на 27 мај, еден настап очекуваме да се издвои, не само заради музиката, туку пред сè заради стиховите - оној на американскиот рапер, поет и актер Сол Вилијамс.

Во баварски замок во Минхен постои библиотека со висок таван и специфичен книшки мирис, каде е сместена една од најголемите збирки латински текстови на светот. Група истражувачи тука пишуваат нешто што би требало да биде најдеталниот речник на овој јазик до сега. 

Ејми Херман е историчарка на уметност, но таа држи курсеви за визуелно „описменување" на голем број професии кои немаат директна врска со уметноста - полицајци, бизнисмени, болничари. Сега има и нова книга.

„Голем дел од убавината и моќта на уметноста е во деталите" - вака почнува соопштението за јавноста издадено од Институтот за култура на Гугл, со кое се промовира нивниот уметничко-архивистички проект.

Славниот француски економист на прес-конференција во Кан, соопшти дека во август ќе почне да се снима документарец според неговото најпознато дело.

Претходник на минимализмот, надреализмот и театарот на апсурдот, Сати себеси не сакал да се нарекува композитор, туку човек кој создава амбиентална музика што се вклопува во просторот како дел од мебел. Ова е само една од неговите ексцентрични идеи, кои и по век и половина од неговoто раѓање само покажуваат колку бил пред своето време.

Што останува откако веќе сè е кажано во врска со актуелната политичка ситуација, изборите, немањето правда и немањето мир? Тогаш од зборување треба да се премине на - делување. Токму она што се случува во ова видео.

Суетни и елоквентни какви што обично се, познатите писатели знаеле да напишат отровни писма до нивни колеги, критикувајќи ги за сè и сешто. Кога пак нивните читатели доволно се описмениле, и тие почнале да им испраќаат пофални, но понекогаш и гневни писма на домашна адреса. Денес сè е на ачик. 

Базиран врз научно-фантастичниот роман на Џ. Г. Балард од 1975, овој филм е критика на модерноста, како изневерено ветување за прогрес и похуман свет. Главен лик и симбол на класно поставеното општество, во кое елитата ги зазема високите катови, а сиромаштијата живее поблиску до дното, е една висококатница, дизајнирана во бруталистички стил.

На 20 мај официјално ќе излезе 37-миот албум на Дилан. Четири дена подоцна тој ќе го прослави 75-тиот роденден. Деновиве на повеќе странски сајтови имаше привремен стриминг на песните, со порака дека се „недостапни во нашиот регион". Божем нема да се снајдеме...

Со менувањето на начинот на којшто генерираме содржини, се менува и дефиницијата на она што би можел да биде „артефакт“ за археолозите од иднината. Но како воопшто да им оставиме нешто, од кое ќе дознаат за начинот на којшто сме живееле, мислеле и чувствувале? 

Вчера, 11.05, почна 69-тото издание на традиционалниот филмски фестивал. За жал не сме таму за да уживаме во програмата, но можеме да се подготвиме кога овие филмови ќе дојдат поблиску до нас.

Мет Баси (Matt Bucy) во 2001 дошол до откачена идеја - да го разложи неговиот омилен филм на зборови, да ги подреди по англиската абецеда, а потоа по истата логика да ги измонтира сцените во кои се појавуваат зборовите. Резултатот го обелоденил на интернет дури оваа година.

Ретко помислуваме на тоа, но мрдањето на очите додека читаме некој текст е едно од најчестите движења кои ги прави човечкото тело. Како и секое движење, и ова може да се тренира и да се подобри.

Рич Коен, кој пишува за Венити Фер и за Ролинг Стоун, заедно со Скорсезе, Џегер и Теренс Винтер е ко-автор на серијата „Винил". Неговата најнова книга која излезе вчера, 10. мај, „Сонцето, месечината и Ролинг Стоунс", е опишана како наративна историја на бендот со чии членови тој се дружел од средината на 1990-тите.

Мислите дека ваков тип на мачење не би бил соодветен за визуелно претставување? Се лажете - еве го тука во супер-монтажа составена од куп филмови, од Бартон Финк до Заљубениот Шекспир.

Три портали се отворени како влезови во непознати светови. Земјаните имаат испратено тимови да ги истражат, но по некаква несреќа ти си единствениот преживеан. Мисијата сепак останува иста: да се опстане, и да се раскаже.

Нов филм со Мерил Стрип и Хју Грант зборува за една посебна фигура во (не)музичката историја - богаташка, која иако воопшто немала слух, одлучила да стане оперски сопран. Филмот е комедија, но вистинскиот живот на Флоренс Фостер Џенкинс е малку посложена приказна.

Млад Ирец присуствува на говор на Хитлер многу години пред овој да стане фирер. „Лудак, со одлични говорнички вештини“, била неговата дијагноза. Но уште тогаш го фатило шубе од ваквата комбинација. 

Алкохолот и поезијата кај Буковски одат (или подобро - се тетерават) рака под рака како патлиџан и босилек, варено јајце и к'цана сол, колбаси и пивце. A кога сме веќе кај пивце.

Кога бил дете, Калеб постојано правел бељи на школо. Не можел да седи мирен, измислувал работи и зборувал со непостоечки луѓе. Откако неговата учителка не успеала со опомени и казни, одлучила дека најдоброто решение е - да го запише во библиотека.