Луѓето често размислуваат за незнаењето како за нешто кое треба да се искорени или да се надмине. Но всушност токму тоа го поттикнува развојот на науката.

The Atlantic, списание со според нас едни од најдобрите текстови од областа на културата и уметноста, во моментов сопственост на вдовицата на Стив Џобс, слави 160 години од излегувањето на првиот број. Повод за потсетување како изгледал медиумскиот свет пред повеќе од век и пол.

Вчера, 31.10, се одбележаа 500 години откако еден опскурен саксонски монах ја трансформираше Европа. Но протестантската реформација на Мартин Лутер сепак не го промени само начинот на кој голем број луѓе го слават Бога, туку и начинот на којшто дотогаш се пиело. 

Савитири Деви, обожавателка на Хитлер и на ариевскиот мит, од нејзината смрт пред 25 години беше ретко спомнувана. Но благодарение на подемот на екстремната десница, нејзиното име и слики почнаа сè почесто да се појавуваат онлајн.

Има еден момент во овој тежок но убав документарец, снимен откако Кејв го загуби синот Артур, во кој тој зборува за „еластичноста“ на времето по доживеана траума. Како да си врзан со гумена лента за трауматичното искуство, ја влечеш како што Сизиф го туркал каменот, но колку и да успеваш да се оддалечиш од него, во еден миг снеможуваш и лентата те катапултира назад. И потоа, од почеток. Филмот, и албумот на чиешто снимање е посветен, е такво ризично играње со катапултот на емоциите, при што секој си ја влече својата лента.

Во 2014 пишувавме за почеток на необичен проект - собирање 100 специјално напишани дела (едно годишно) и нивно објавување во 2114 година. Првата одбрана авторка беше Маргарет Атвуд. Сега се обелодени и четвртата, познатата турска писателка Елиф Шафак.

Познатиот словенечки филозоф, дојден во Скопје како поддршка на неговата сопруга Јела Кречич, која го промовираше македонското издание на својот роман „Нема друга“ во рамки на фестивалот Букстар а во издание на Антолог, на настанот беше запоседнат од луѓе кои сакаа да поразговараат и да се сликаат со него.

Нов документарец за човекот кого го памтиме од „Големото синило“ на Бесон - нуркачот Жак Мајол, кој наскоро ќе биде прикажан во рамки на Македокс и во Македонија. 

Како е да знаеш дека официјално си најдобриот копач на гробови? Не се опишува со зборови, велат победниците на овој необичен натпревар.

Војо Шиндолиќ, новинар, поет и преведувач на импресивен список дела на американската книжевност, неодамна објавува „ексклузивно“ интервју со неговиот (наводен) долгогодишен пријател Дилан. Ама меѓу неговите колеги има некои и музички и новинарски потковани. Па го фаќаат во лага. 

Знаете оние навидум бесмислени линии и форми кои детето ги нанесува на хартија, а потоа вели дека ги претставуваат „мама, тато и јас во парк“? Moжеби ви го кажува тоа само за да ви ја задоволи желбата за реалистично толкување, за што нему не му е многу гајле. Додека во школо не почнат да му бараат поинаку. 

Неговиот буги-вуги пијано стил помогна во воспоставувањето на раниот рокенрол од 1950-тите. Од него велат бил поголем единствено Елвис Присли.

Пред една година Врховниот суд на Индија донесе одлука дека националната химна мора да биде изведувана во секоја кино сала пред прикажување на филмовите, а дека публиката мора да стои на нога. Сега филмски љубители од еден мал град во земјата се обидува да пружи отпор.

Арлин Фајнман починала од туберклоза во јуни 1945, на само 25 години. Година и пол подоцна нејзиниот сопруг ѝ пишува писмо, упатено на непозната адреса. Физичарот - Нобеловец - од кого се очекува да биде студено рационален со оглед на познавањето и на најситните делови од материјата, скршен од болка постхумно ѝ изразува љубов на неговата „жена-идеја“.

Позната како „блекаут“, колажна или редактирана поезија, таа се создава од постоечки текст, со покривање/бришење/сечење на одредени зборови, по што тој добива нова смисла. 

Ѕвездата на „Биг бенг“, чиј заштитен знак во серијата се бапските плетени елечиња, непроѕирните хулахопки и долгите штофени сукњи, во Њујорк тајмс напиша дека токму таквиот вид облека, и смерното однесување ја заштитиле од сексуални напади во филмската индустрија. Нормално, ја раскинаа, и така во сенка падна една друга, исто така важна тема.

Документарец кој го следи животот и делото на шимпанзо по име Ним Чимпски, кој заради научен проект е растен како човечко дете. На крајот од мачната приказна излегува дека таа е повеќе за луѓето околу него, кои се вистинските „мајмуни“.

Главно ветување на сите кандидати кои учествуваа на локалните избори без оглед на нивната партиска припадност беше дека „ќе донесат чист воздух“ во градов. Не знаеме од каде точно мислат да го донесат и како, но ако е за некоја утеха имаме историски пример на град кој барем во тек на неколку денови бил позагаден од Скопје, Велес и Битола.

А зошто на волку убав ден би пишувале за таги? За да се подготвиме за доаѓањето на вистинската есен.

Завчера, 17.10, беше доделено овогодинешното Букерово признание, на американскиот писател Џорџ Сондерс, за романот „Линколн во бардо“. Повод за потсетување за она што стои во основата на славата и парите стекнати со оваа награда - наследството на ропството и на белиот супрематизам.

„Пламенот“, која се планира да излезе на 16 октомври 2018, ќе вклучува завршени песни, како и илустрации, стихови од албуми, прозни парчиња и материјал од бележници на нашиот омилен трубадур.

„Со само еден исклучок, дебитантската збирка на Хенкс би можела да биде дело на самиот Форест Гамп“. Вака ја сосекува книгата критичар на Гардијан, а и останатите не се многу понежни.

Имате ок работа и фин семеен живот, а сепак се чувствувате „празни“? Мислите дека веќе немате време за остварување на соништата од младоста? Ве плаши што повеќе од (замислената) половина од животот ви поминала, и кај и да е се гледа крајот? Добредојдовте во кризата на „средните“ години.