Натали Портман зборува за предизвиците со кои се соочуваат жените кога ќе се обидат со method acting.

На сликата од 1899 се демонстрира вештината за пукање од грб со помош на огледало.

Не дека не се достапни информациите јавно, ама едноставно, никој веќе не ги спомнува овие работи.

Џоди Фостер „се пожали“ од Генерацијата З што никој сега не ја разбира.

Немаше оваа година масовност од врвни модни дела. Едвај неколку да беа запамтливи, а да не е тоа по сличноста со просечни гостинки на наша свадба. Можеби можат да се поздрават Џулијен Мур, Хелен Мирен, Џилијен Андерсон и Шерил Ли Ралф. И мажите, општо, со некои храбри решенија. Најмногу Бери Кеоган.

Може така ни се чини, а може и треба да си признаеме дека порано беше поинтересно, погледливо и посмешно.

Не го биваше оваа година.

Когнитивниот труд, менталниот товар - како и да се опише, невидливиот труд е неплатеното и невидливо менаџирање за кое што никој се нема пријавено. Ова обично важи за домаќинствата, се спомнува и кај браковите, а по ново - и кај пријателствата.

Прво, да си признаеме дека може не сакаат сите да се сликаат, ама кога веќе ќе ги има на слика, сакаат да излезат добро. Е па, овде има три најдобри начини да се стигне до тоа.

Нема утка со вакви видеа. Таа сериозност, таа режија, тоа сценарио. Безвременските решенија се само бонус.

Од облека, до технологија, до коли - зошто е сè така лошо изработено?

Потенцијал за фраза на годината: ТикТок-мозок. Феноменот е турбо верзија на она што претходните генерации го отфрлаа како „недостаток на внимание“. А има врска и со концентрација и со фокус и со квалитет на сон.

Ем е скеч со семејно славење Божиќ, ем Еди Марфи е стварно дома, во СНЛ. После неколку улоги (што треба да се комични) каде што не е истиот затоа што има смислено дека „нема што од него да се бара тоа што не би се барало од Морган Фримен“, фино е да се потсетиме на глупирање. 

Пишува модната уредничка Аби Хепворт, за PureWow.

Прво беше „застрашувачка шминка“, или попросто шминка поради која ќе им биде страв да ти се обратат, а сега се пробува трендот на лакирање со црно и тоа како филозофија - за моќ и самодоверба.

Не е толку страшно за да биде толку контроверзно и поларизирано, ама ете. Одново, дискусијата ја почнува брачен пар на ТикТок и повторно се раѓаат аргументи за спиење во посебни спални.

Три се, и нема кој да каже дали ги бива.

Со децении, компаниите за храна и козметика правеа шарени, воочливи амбалажи, со впечатливи фонтови, цртани и илустрации за да им привлечат внимание на купувачите. Од неодамна, се придвижуваат кон едноставност.

Видеата за нега се меѓу најгледаните содржини на интернет, но еве, еден доктор тврди дека се лажги со опашки.

Кога излезе „Егзорцист“ пред 50 години, некои гледачи се онесвестуваа, плачеа и повраќаа во кино. Филмот ја имаше Линда Блер како мала - девојче што тврди дека е опседнато од ѓаволот и беше инстантно успешен, во редици се чекаше со часови за карти, а заработи над 440 милиони долари глобално.

Секој Божиќ, светот троши милијарди долари на виткање подароци за да изгледаат што е можно подобро. Потрошените пари одат на хартија, кутии, ленти и машни. Некои луѓе се особено стручни за виткање, но нè има и такви што не нè бива многу, па гледаме да си најдеме друга занимација за да помогнеме во спремањето околу празниците.

Психијатарот Бесел ван дер Колк, автор на The Body Keeps the Score („Телото запишува“) го дискутира раширеното постоење на траумата и како таа се вгнездува во нашите тела.

Ким многу сака да украсува за празници, ама не така како што сите би очекувале. Пред некоја година напика џиновски тампони што требаше да личат на елки, а оваа година има наполнето када со кафеава течност што треба да личи на чоколадо, ама никако да потсетува на нечија несреќа со расипан стомак.

Нетфликс има нов апокалиптичен филм, пригодно за празници и без разлика што е интересен за гледање, припаѓа на категоријата филмови што кога ќе завршат сакаш да го истрескаш телевизорот од земја, да откажеш претплата на стриминг платформи и да се затвориш во куќа на планина со Достоевски.