„Нека оној кој во животот не напишал ниту еден текст со печатна грешка го фрли првиот коректор", би можела да гласи првата заповед на Божицата на совршениот текст.

Маришка Холубек е родена во едно мало унгарско гратче во 1904., а умрела кога имала 90. На скоро 80 во Копривница, каде живеела, го формирала Маришка бенд. Од тогаш е влезена во легендите.

Познат по неговиот блог Dillicious, Хит Дил сега на Кикстартер собира пари за интересен проект. „Средно печено и обратно: готвач според Толкин".

Во манирите на најдобрите мета-текстови, овој е преведуван во...кафана. Додуше во неа немаше трки на болви, тезгаџијки на наслада, и чаши со дамки од ДНК стари барем девет дена. Кога човек ќе размисли, останаа уште малку вакви вистински кафани - каде лебот е бајат, ама шанкерката сосема свежа.

Роден во древниот индиски град Варанаси, Рави Шанкар најпрвин бил танчар во трупата на брат му, со која го пропатувал светот. Но на 18 години одлучил да се врати дома и да се посвети на учењето ситар.

Пред неколку дена осамна неверојатна вест, особено затоа што доаѓа од цивилизираната Франција - замок од 18. век во селце во Бордо е срамнет со земја. По грешка!

Во Лос Анџелес во јануари ќе биде изведена претстава според антологискиот порно филм од 1972, „Длабоко грло". Влез: само за полнолетни.

Ако имате дилема што да му купите на Букбокс за Нова година, еве идеја: чај. Aма баш ваков.

Хаушка, или како што е неговото вистинско име, Волкер Бертелман, компонира и изведува композиции на „подготвено" пијано. И звучи магично.

Во фолклористиката постои посебен жанр наречен „латриналија" или народни умотворби од јавните WC-иња. Еве мал избор од светските, и повик за регистрирање на нашите.

Ако се препознаете во стрипов, вие сте среќни луѓе. Затоа што сте пронашле некого кого го сакате само затоа што го прави светот поподнослив, а вас подобри луѓе. И со кого ја имате онаа разбирачка која ја имаат само многу, многу добри пријатели.

Во 2002., откако прочитал текст од Џон Дезмор, тапанарот на „Дорс", кој зборува за отстапувањето на авторска музика за реклами, Том Вејтс кој претходно успешно се судел со компанијата Фрито леј за 2 милиони долари (подоцна и со Левис, Ауди и др.) го напишал следново писмо до The Nation.

„То Google" официјално влезе во Меријам Вебстер и во Оксфордскиот речник на англиски во 2006. Но истиот си постои, во идентична или адаптирана форма, и во други јазици. Само прашање на време е кога и тие верзии ќе влезат во нивните стандардни речници. 

Славниот универзитет - симбол на елитистичка и строга академска атмосфера - тукушто откупил огромна збирка книги, постери, филмови, писма и други предмети поврзани со...секс и дроги!

Оскар Рибеиро де Алмеида Нимаер Соарес Фиљо, попознат како Оскар Нимаjер, во 1956. отишол со претседателот на Бразил, Кубитчек, да посети една огромна, сува савана, среде ништо. „Ќе изградам нов главен град и сакам да ми помогнеш", му рекол претседателот на Оскар.

Снимен во 1984., Various Positions беше единствен албум на Коен одбиен од неговата дискографска куќа. Речиси никој не забележал кога песната сепак излегла, под независна етикета. Оттогаш, преку десетици кавери и како дел од филмска или телевизиска музика, „Алелуја" стана антологиска.

Од застапените само за Боуви знаеме дека студирал сликарство, па можеби затоа серијата негови автопортрети од 90-тите минатата недела е продадена за 6,500 фунти. Но и другиве не се лоши.

„Сум бил насекаде", напишана од Џеф Мак во 1959., се однесувала на градови во Австралија, а Хенк Сноу во 1962. ја прилагодил за Северна Америка. Во 1996 Џони Кеш со неа „пропатувал" низ стотина места, кои сега со него можете да ги посетите и вие.

Њујоршкиот музеј на современа уметност најави дека од март 2013. во една од неговите галерии ќе биде сместена постојана збирка на видео игри.

Во Букбокс, а и во off.net, често пристигнуваат текстови на читатели кои од нас бараат мислење за тоа што го напишале, дали „вреди" да се пишува, како „треба" тоа да се прави.

Филмот следи група актери кои ја подготвуваат шекспировата „Јулие Цезар" . Навидум ништо посебно, додека не сфатите дека не се работи ниту за вистински актери, ниту за филмско студио.

Во 1958. Марк Ротко, руско-американскиот апстрактен експресионист со еврејско потекло, бил ангажиран да направи серија мурали за ресторанот „Четири сезони" во Њујорк - место каде според него доаѓале „најбогатите копилиња од Њујорк за да се нахранат и да се фалат". Ја прифатил понудата од инает, за неговите слики да им го расипат апетитот.

Издавачите очигледно полека но сигурно ги трошат адутите за зголемување на профитот од печатење книги, па почнуваат со мерки кои изгледаат ко „како малиот Трпе замислува бизнис атмосфера".