Годината е 1923. Едно девојче седи само во собата, загледано низ прозорецот во шумата зад нејзината куќа. На работната маса стои машина за чукање на татко ѝ, на која таа од време на време нешто запишува. На 12 години од тие записи го објавува првиот роман, „Куќа без прозорци“, кој зборува токму за чудесноста на шумите во нејзиниот роден Њу Хемпшир. Критиката ја нарекува дете-гение, книжевна ѕвезда. Зошто тогаш денес никој не се сеќава на неа?

Кој би можел да тврди дека ставањето во туѓа кожа, и согледувањето на работите од негова гледна точка, би можело да штети? Нели токму сочувството и емпатијата нè прават луѓе, а не себични ѕверови? Епа, не баш.

Не, не е Владо Јаневски пејачот. Овој Владо има заминато од Македонија пред 27 години за далечната Ос(з?)трелија. Доволно време за низ цртеж и текст да се запраша - дали конечно станал „тамошен“?

Кога во утринско бунило пакуваш сендвич со онаа проѕирнана фолија и завршуваш заплеткан во куп пластика. Кога само што си ја поминал со метла терасата, дува ветар и повторно го расфрла ѓубрето. Кога конечно си го нашол норвешкиот филм, ама „ноу сабтајтлс фаунд“. Куп мали животни порази, кои најчесто ги надминуваме со пцовка или со блага воздишка. Ама одиме понатаму, затоа што - живот.

Можеби е заради неговиот карактеристичен мустаќ, или е до фактот дека зборувал во афоризми лесни за цитирање, ама Ниче е еден од најзастапените филозофи во поп-културата. Истовремено е и најнесфатениот.

Повеќе од 100,000 книги ќе станат споменик на интелектуалната слобода во Германија, во инсталација која ќе се постави следната година.

На 87 години, Ноам Чомски, кого го нарекуваат основач на модерната лингвистика, сè уште е активен во американскиот јавен живот. Две нови критички настроени книги деновиве повторно го актуелизираа неговиот лик и дело. Тој пак вели дека успева да остане во форма заради „теоријата на точакот“.

„Ова е кинеско писмо за среќа. Веќе 8 пати го има обиколено светот. Не е шега! Испрати 20 копии, и во наредните денови ќе добиеш добри вести. Не праќај пари, затоа што парите не купуваат среќа.“

Еволутивниот биолог Докинс, заедно со непрежалениот ни Хиченс, се имињата кои први ни паѓаат на памет кога станува збор за кршење копја помеѓу современите атеисти и верниците. Вториов со време се спаси, и замина на оној свет бескомпромисно предаден на неговата невера. Вториов уште ќе го крка.

Човечката коса е чудна материја, истовремено и отпад и скапоцен производ. На местото каде паднало само едно влакно од главата на Буда е изградена златна пагода - ама ако најдете едно влакно во јадењето, тоа е грозно. Перчиња коса се чуваат и како спомен од бебиња, и како реликвија од умрени. Без оглед дали е фетиш или суровина, косата раскажува многу приказни.

Базиран врз вистинска приказна од американската Граѓанска војна, филмот раскажува за гневен земјоделец и дезертер од југот, кој станува водач на пара-војска составена од сиромашни белци и одбегнати робови. Со нив формира слободна територија на која важи едно основно правило - „човекот е човек“.

Од древните грчки оргии и вибраторот на Клеопатра полн пчели, преку смерните викторијанци, до сексуалните вештини на Индија, нашите (човечки) сексуални копнежи и реализирани ќефови отсекогаш биле разновидни. Нов стрип напишан од познат сексолог ја следи не само историјата, туку и можниот развој на настаните на полето на физичкото општење.

Човекот кој гастрономски го прошета цел свет, од пустини, воени зони до забутани села и маалски кафани, конечно се скраси дома. Неговата нова книга е посветена на рецепти кои ги подготвува за неговата 9-годишна ќерка.

„Девојче“ првобитно значело родово неутрално „дете“, облаци „карпи“, а еден момент траел точно 90 секунди. Ама помина тоа време.

Најавенa уште во 2014, „Живот во делови“ е хроника на ликот и делото на човекот кого најдобро го познаваме по улогата на Волтер Вајт.

Кога различни продуценти ќе се фатат да прават биографски филмови за еден ист лик, тоа се претвора во трка кој ќе биде ем побрз, ем подобар. Во моментов интересен за екранизација им стана животот на жената на Ф. Скот, почината пред седумдесетина години.

По 48 години од првото доделување на престижното книжевно признание за проза, на списокот добитници се најде Американец, чија сатира се споредува со онаа на Џонатан Свифт и Марк Твен. 

Во рубрикава често сме пишувале за академски плагијати, објавување чисти глупости како висока наука и, последно но не и најмалку важно, софтвер за генерирање случајни стручни статии. Ама ова е и за нас ново - научен труд напишан со опцијата „аутокомплит“.

Невработен татко на две деца од Петербороу е осуден на 34 години затвор, откако е прогласен за виновен за убиство на дилер на ретки книги од Оксфорд.

„Патинестиов“ маж на сликава тешко ќе го препознаете дури и ако сте пасиониран љубител на неговите филмови. Затоа што ликот не му е главниот актерски „инструмент“. Порно легендата сега е тема на нов документарец.

Во текот на финалната претседателска дебата Трамп ја нарече Хилари „гадна“ жена. Нејзините приврзанички едвај дочекаа повод и самите да изјават - да, и тие се гадни и опасни. Дали ова се навистина навредливи зборови кога се применети на жени?

Мири Регев, од владеачката партија на Нетанјаху, од моментот кога е стапната на функцијата во 2015, постојано ја нервира интелектуалната елита во нејзината земја, или како што таа ја нарекува, „културна хунта“ - левичари, секуларисти, Евреи со европско потекло, луѓе кои мислат дека „класичната музика е подобра од андалузиската“.

Фред Девајлд е еден од преживеаните од нападите во Париз на 13 ноември. По трагедијата во салата Батаклан во која беа убиени 90 луѓе, тој истовремено бил среќен што може да му се врати на семејството и трите деца, но и трауматизиран. Неговото решение - да направи стрип и така да ја раскаже својата приказна.

Многу пред „гонзо“ новинарството на Хантер С. Томпсон, бројни жени влегувале во опасни ситуации за да разоткријат скандали во јавниот живот. Нивните вистински имиња се главно непознати, но нивните написи се важно наследство во борбата за правата на жените и за социјална правда.