Некаде околу средината на ’60-тите, Анита Паленберг се пикнала на концерт на Ролинг Стоунс и тогаш ја почнала врската со тогашниот гитарист Брајан Џонс. Подоцна, го остава очајниот Џонс за Кит Ричардс.

Два сосема различни светови од модната индустрија.

Фактот што во сиви-то на Тим Хант стои дека е биохемичар, молекуларен физиолог и нобеловец, никако не придонесува кон неговата освестеност дека за да бидеш добар научник, ама ич не е битно дали си маж или жена.

Негде при крај станува и небитно за што е рекламата. Она што е битно е колку многу важи за секое поднебје и секоја мултикултурна земја, без разлика дали е една од најголемите светски сили, или пак, нагалено ја викаат „Папокот на светот“.

Дрвениот бумеранг со логото на Шанел, кој чини 1300 долари е предмет на расправа за вреѓање на домородна австралиска култура. Дали ви се верува?

После „Пепелашка“ и „Убавицата и ѕверот“, се спремаат за филмска верзија на „Аладин“, и просто е возбудливо исчекувањето кога ќе ти текне дека за режија го прибрале Гај Ричи. А Гај Ричи е воодушевен од Том Харди.

...а не „Психологија на нарцизмот“.

Прво, чие е ова дете?

Ич не е фер што штом дојде лето, модните блогови се полнат со инспиративни постови за секакви некои слатки купачи, што де истакнуваат женственост или облини, де се најнов тренд, де „морате ваков, инаку нема да почне летото“. Нели се греота мажите да останат без инспирација?

Сите сме го гледале. Само, дали убаво се сеќаваме на овие зборови, сега попотребни на светот повеќе од кога и да е? Ај да се потсетиме.

„Прајмеров од MAC го купив затоа што една жена ми го продаде против моја волја... И беше многу привлечна и ми беше страв од неа.“

Една од позначајните дискусии (со социјални, психолошки, здравствени и економски влијанија, замислете) во модниот свет е што е дебело, што не, и дали е толку битно. А негде во подлабокото, модели како Мелани Гејдос газат пат за една група на луѓе што модниот свет ја чува во последната фиока.

Изјавата е на Ени Либовиц, за искуството баш на денот кога Марк Дејвид Чепмен реши конечно да стане популарен со тоа што ќе убие славна личност.

Живеела во 19-ти век и им била многу позната на сите кои уживале во нејзината колоритна озлогласеност за време на Втората француска империја. Настапувала како улична куртизана и инстантно се поврзала со еден клиент, Г-н Рубис, кој ја префрлил во стан, ја научил на сите бизнис финти на уличниот занает и ја образувал за да ѝ го прошири спектарот на вештини.

Врската на модата со музичкиот свет каква што ја знаеме денес е заради Џани Версаче. Беше жртва на сериски убиец во 1997-ма, и спин-офот на American Horor Story, со наслов American Crime Story, ќе се бави со тие детали, во третата сезона, едноставно наречена „Убиството на Џани Версаче“.

Емили Нусбаум – телевизиски критичар за Њујоркер, за Сексот и градот и како приказната се изгуби во морето површна публика.

Едно време живи слики беа самите филмови. Во поскоро време - гифови. А во уште поскоро, неговото убаво височество - cinemagraph. Да, форматот е можеби гиф, ама реализацијата е и тоа како е многу повеќе од тоа.

Фино е денес што има канали за шминка на Јутјуб, за кој не знае да си помогне и да не личи на Бабарога. Ама не е тоа ексклузивно само за нашево модерно време.

„Немате никаков, простете, талент.“

-Барбара Волтерс, у фаца на интервју со семејството Кардашијан

Не, не е „На дното“. Не знаев дека на светот ќе му затреба и ВАКВО предупредување, но очигледно мора.

Има една посебна убавина во ова благо без разлика во кој формат е, и има добра причина за тоа.

Или како што му е оригиналниот наслов, Sugar Baby Summit и е од оние настаните кај што сакаш некако да влезеш и да разгледуваш за да видиш – каков е овој нов свет?

Кај им текнуе, бе?

Што не ќе се начиташ. Додека чекаме јули и нова сезона, дознавам дека интернетот веќе подолго време се бави со одредени пропорции на Џон Сноу (не на глумецот Кит Харингтон). И што е најтрагично, продуцентите реагираат на ова. (Пазете, можно е да има спојлер).