Изразите како „поставување граници“, „токсични луѓе“ и „заштита на сопствената енергија“ станаа дел од секојдневниот речник, а прекинувањето контакт сè почесто се претставува како доказ за емоционална зрелост.
Не дека нема добри страни оваа промена - со децении, многу луѓе останувале во нездрави односи поради чувство на должност, страв од осуда или уверување дека семејството и долгогодишните пријателства мора да се зачуваат по секоја цена. Поголемата свесност за емоционална злоупотреба, манипулација и лични граници им помогна на многумина да препознаат ситуации во кои дистанцирањето навистина е најздравата одлука.
Но, популарната психологија на интернет понекогаш ја поедноставува сложеноста на човечките односи. На ТикТок и Инстаграм лесно може да се најдат совети според кои секој што не ги почитува нашите очекувања е „токсичен“, секое несогласување е „црвено знаменце“, а секое разочарување е доволна причина да завртиме грб без да гледаме назад. Ваквите пораки звучат ослободувачки, особено кога се сведени на неколку убедливи реченици. Во реалниот живот, сепак, односите ретко се толку едноставни.
Луѓето понекогаш се невнимателни, себични, недоследни или емоционално недостапни. Можат да заборават важен датум, да кажат нешто погрешно, да не одговорат на порака или да нè разочараат во момент кога ни била потребна нивната поддршка. Овие постапки можат да повредат, но сами по себе не мора да укажуваат на трајно нездрав однос. Важно е дали станува збор за повторлив образец, дали постои подготвеност за преземање одговорност и дали двете страни сакаат нешто да променат.
А психологијата што не е само ТикТок и рилс одамна ја нагласува важноста на способноста за поправање на нарушената поврзаност - доверба се гради и преку начинот на кој луѓето разговараат по конфликтот, признаваат грешки и повторно воспоставуваат блискост. Ако секое разочарување завршува со повлекување, исчезнува и можноста да научиме како се надминуваат разликите.
Никој не е должен бесконечно да простува, да трпи непочитување или да одржува однос што му нанесува штета. Сепак, вистинската емоционална зрелост вклучува и препознавање кога вреди да се остане, да се разговара и да се направи простор за несовршеноста на другите.
