Bookbox

Една шише фрлено во море, неколку реченици на хартија и милиони километри неизвесност. Пораките во шише одамна се дел од романтичните приказни и филмовите, но зад нив стои и нешто подлабоко - човечката потреба да оставиме трага, да воспоставиме контакт или едноставно да веруваме дека некој, некаде, ќе нè пронајде.

Филмовите инспирирани од античките митови и епови речиси секогаш отвораат прашања за тоа кој има право да ги раскажува и како треба да изгледа нивното современо претставување. Новата филмска адаптација на „Одисеја“ на Кристофер Нолан не е исклучок. Наместо разговорите да се водат околу продукцијата, вниманието се насочи кон едно друго прашање: зошто во приказна што се промовира како грчко културно наследство речиси и да нема грчко присуство?

Од ризницата на древните лажни вести: Александар Македонски и Кипар

Историјата на Александар Maкедонски е исполнета со битки, освојувања и легенди што со векови ја замаглуваат границата меѓу фактите и митот. Колку повеќе растела неговата слава, толку повеќе приказни почнале да се плетат околу неговото име - некои вистинити, некои преувеличени, а некои целосно измислени. Една од нив е и приказната за неговата наводна посета на Кипар и необичното крунисување на сиромашен градинар. 

Diei duri dox: професорот од 60-тите што ги преведувал Битлси на латински

Учењето странски јазици, дури и на наједноставните, не е лесно. Затоа наставниците со години бараат покреативни начини за приближување на јазиците до учениците — преку серии, стрипови, музика и популарна култура. Но што се случува кога станува збор за латинскиот, јазик кој многумина го доживуваат како далечен, строг и „мртов“? Еден британски професор нашол неочекуван одговор: Битлси.

Човекот што го барал изворот на младоста, а ја нашол - Флорида

Ако постои историска награда за најдолговечна легенда, тогаш онаа за изворот на младоста сигурно би била меѓу фаворитите. Со векови луѓето сонуваат за магично место што ќе ги подмлади, а името на Хуан Понсе де Леон речиси неизбежно се појавува секогаш кога ќе се спомне оваа приказна. Но зад митот за вечната младост се крие многу покомплексна и поинтересна личност - војник, истражувач, колонизатор и човек чиј живот бил исполнет со потрага по нови земји, богатство и слава. 

Голи во музеј

На нова изложба во Музејот на современа уметност во Сиднеј можете да влезете само како од мајка родени. И неа да ја разгледувате со авторот, кој е исто така гол.

Антонио Грамши: „Мразам индиферентни"

Основачот на Комунистичката партија на Италија, во текот на својот живот (1891-1937) не издал ниту една книга, а постхумно објавените текстови главно ги пишувал во затвор. Неговиот неодамна објавен текст против интелектуалната индиферентност во магазинот „Бука" нè потсети на овој неоправдано запоставен автор.

„ПАРЧИЊА МОЗАИК: ЕСЕЈ ЗА СОЗДАВАЊЕТО НА МАКЕДОНИЈА“ од Џонатан Шварц

Можеби, исто како и јас, сте сомничави кога странец пишува за Македонија. И со право – низ земјава во последниве години поминаа толку истражувачи кои академски и финансиски профитираа од нашата историја, култура и политички превирања, што не стигнавме ни кафе да им свариме, а тие веќе објавија книги за македонската „вистина", на кои случајно налетуваме на Амазон.

Колку видови книги има?

Книгата на Итало Калвино, „Ако една зимска ноќ еден патник", е роман во кој еден читател (токму вие) се обидува да купи и да го прочита романот на Итало Калвино, „Ако една зимска ноќ..". Во еден пасус од првото поглавје се наведени следниве типови книги на кои наидувате, додека ја барате онаа на Калвино.

Кој тебе со Коен, ти нему со Вејтс

Во полусатиричната рубрика на booksa.hr, „Ординацијата на др. Остојиќ", ученичка во V-б бара спас од еден специфичен вид малтретирање. Ова е проблемот, заедно со медицинскиот совет, кого целосно го подржуваме.

„Соња" - нов филм за Соња Савиќ

На 30. март во рамки на 59. издание на фестивалот на краткометражен филм во Белград ќе биде прикажан документарецот за прерано згаснатата ѕвезда на југословенската кинематографија, секс симболот, урбаната икона на една генерација и борецот против естаблишментот - Соња Савиќ.

„Јас сум пештерски човек"

Зошто секој може да научи португалски? Дали некои аспекти на природата никогаш нема да ни се разоткријат? Дали Твитер тривијализира? Интервју со Ноам Чомски по повод неговата нова книга „Правење на иднината: oкупации, интервенции, империја и отпор".

Франзен кај Станковиќ

Франзен пред неколку дена беше во Хрватска, промовирајќи ги хрватските преводи на неговите книги. Нормално, Станковиќ не пропушти да го донесе во Дневникот. 

Бродски за #љубов-та

Денешниот, понеделнички наплив на #љубов на Твитер, нè потсети на песнава. Просто човек да посака да го регрутираат, или да е во апс. 

Румено писмо од една Румена

Во продолжение на нашиот „проект", а почитувајќи ги реакциите заради родовата пристрасност на неговиот наслов, „Писмо од вашиот омилен писател", овој пат ви нудиме обраќање од една - писателка.

„И проклет био ко стави Азру на Фејсбук“

Ако и вам ви е понекогаш преку појачало вештачкото одржување во живот на идејата за екс-ју рок, и на кариерата на некои од неговите претставници како Бора Џорџевиќ или Бјело дугме, тогаш песнава ќе ви се свиѓа. Нашата замерка се однесува само на некои од спомнатите имиња, да не ги стегнат стварно изречените клетви.

Духот од Њујоршкото метро

Снимателот и режисер Тим Сеслер едно неделно попладне со камера шета низ њујоршкото метро, и забележува разни звуци, ликови и слики. Краткиот филм кој е притоа снимен делува како прошетка низ нечиј сон.

„Не се сезоните само календар, има едно чувство на пролет“

Постои пролет, со сите нејзини физички манифестации - мирисни зумбули, бистар видик, славеи. Но има и една поинаква пролет, поттикната од оваа првата: внатрешно разденување, оптимистичен полет, убавини. 

30-те техники за пишување на Керуак

Списокот бил наводно нашкрабан на ѕидот во хотелската соба на Гинзберг во Норт Бич, а правилата на него се однесуваат колку на литературата, толку и на животот.

„Единаесет жени“ од Снежана Младеновска – Анѓелков

Искрено, да се има доверба во релевантноста на домашните книжевни награди е прилично тешко.

Чиј е овој потсетник?

Ако се прашувате како да го почнете денот, викендов или пролетта, еве предлог-список на работи кои (не) треба да ги направите.

Белешки на маргините на средовековните ракописи

Историјата на правењето книги и денес не е без предизвици, но времето и вложениот напор во овој занает секако биле најголеми во епохата на илустрираните ракописи. На некои од писарите ама ич не им било до пишување.

TED со нова иницијатива

Посветеноста на TED на „идеите вредни за споделување", кои покриваат теми од невробиологија до кулинарство, сега добива свое продолжение - TED-Ed, проект наречен „Лекции вредни за споделување".

Објавен манифестот на Ками за слободата на медиумите

„Еден новинар во денешно време не треба да падне во бескорисен очај заради работите кои не можат да се променат. Не е проблем како да се зачува слободата на печатот - новинарот мора да најде начин како самиот да остане слободен", напишал Алберт Ками во до скоро непознатата статија, која ја објави Le Monde.

Девојката со бисерниот Фејсбук

Како би изгледала славната „Девојка со бисерна обетка" на Вермер, таканаречената „Мона Лиза на северот", кога таа би била наша современичка, со свој ФБ профил?

За Индијанците и невидливите Македонци

Со приказните на Карл Мај за Дивиот Запад растеа генерации читатели. Неговите собрани дела бројат 120 томови, а зборуваат за земји кои тој ги немал посетено, и за кои ништо не знаел. Меѓу нив, верувале или не, и за Македонија. Пренесуваме делови од есејот на Иван Ивањи, објавен во неделникот „Време", кој се однесува токму на нашава земја.

Како навистина звучел Шекспир?

Британската библиотека издаде ЦД со оригинален „шекспирски" изговор, кое содржи говори и сцени кои наводно звучат исто како што би ги кажал и самиот Шекспир.

„ДРЖАВНИ НЕПРИЈАТЕЛИ: ПИСАТЕЛИТЕ ВО КОСТЕЦ“ од Бернар-Анри Леви и Мишел Уелбек

Во десниот агол, Бернар-Анри Леви, француски филозоф, новинар и активист со еврејско потекло, кој во Франција дури има добиено и сопствен акроним (BHL), што е рамно на споменик. Во левиот агол, Мишел Уелбек, контроверзниот француски писател, чие дело според многумина се надоврзува на провокативноста на еден Маркиз де Сад или Бодлер, најпознат по романите „Платформа" и „Елементарни честички".

Што е среќа?

Можеби затоа што е Британец, па емотивната воздржаност некако му прилега, или пак е заради неговите камео улоги, во кои најчесто сме го гледале со камен израз на лицето како минува низ кадарот, ама Хичкок никогаш не сум го замислувала како некој кој е чувствителен и кој размислува за среќата.