Историски се познати случаи кога економската криза во некое општество поттикнува културен подем. Нешто слично последниве години се случува со грчкиот филм.

Некогашната зграда на БИГЗ (Београдски графички издавачки завод), едно од најпознатите архитектонски остварувања на модерната на Балканот, е изградена во форма на буквата П, како имитација на машина за куцање. Најновите настани кои се случија во оваа зграда повеќе ѝ даваат облик на безбол палка.

Жената која го инспирирала Хемингвеј за еден од главните ликови во „За кого бијат камбаните" почина на 91 година.

На денешен ден, 5. јуни, е роден Федерико дел Саградо Корасон де Хесус Гарсија Лорка, нам најпознат како поет. Покрај сите интересни факти од неговиот бурен живот, еден изгледа неоправдано занемарен - дека бил страствен пијанист.

Eбигејл Вашбрн завршила источно-азиски студии, живеела некое време во Кина, и планирала да стане правник и да ги подобрува односите меѓу оваа земја и Америка, преку спроведување „системски реформи во кинеското судство". Ама...

Како би ви било да имате 10 години, и музичкото парче кое сте го компонирале да го свири Њујоршката, или, зошто да не, Македонската филхармонија?

Пред неколку дена во Музејот Смитсонијан во Вашингтон заврши изложбата „Аџилак" на Ени Либовиц, за веднаш потоа да се пресели на фестивалот Чарлстон во Британија. Жената која стана славна со нејзините портрети на славните, кои беа објавувани во престижните Ролинг Стон, Вог или Венити Фер, престанала да фотографира луѓе.

Иако не е плава, не сака да мислат дека е глупава. Еве ги работите кои Ким Кардашијан (наводно) ги направила во последно време за да биде ко читателките на Букбокс.

Ајфеловата кула р'ѓосува, а лондонскиот Тауер бриџ наскоро ќе падне. Добро, не вистинските.

Деновиве наидовме на две вести кои ако светот се третира ко глобално село, подложно на горе-долу истите трендови, се контрадикторни. Библиотека во Лондон се затвора, а една во Сараево не може да постигне да ги зачлени сите заинтересирани.

Ми се чини дека ниту една друга смрт во современата култура не била толку будно следена, и на некој бизарен начин очекувана, од онаа на Кристофер Хиченс.

Во белградското Атеље 212 завчера е промовирана монографија за Јелисавета Сека Сабљиќ, познатата српска филмска и театарска глумица, која играше и во нашиот „Балканкан".

Кратка хронологија на случајот: во пресрет на овогодишниот Геј прајд во Сплит, група која се претставува како „сплитски интелектуалци" држи прес конференција на која го поврзува исчезнувањето на Антонија Билиќ, со минатогодишната парада.

Во 1959., Бертранд Расел, британскиот логичар, математичар и историчар, кој тогаш имал 90 години и Нобелова за литература, сè уште можел да даде добро интервју. Во ова зборува за еден од неговите (ретки) „конвенционални" пороци - пушењето луле, и како оваа негова навика во една ситуација му го спасила животот.

Можеби темата на текстов и не е баш за Букбокс, но тој е одлично напишан, а темата е важна, и за Европа и за нас. Симпатичниот 37-годишник Алексис Ципрас делува како потомок на силната грчка левица која некогаш мораше од егзил да го води својот отпор против диктатурата. 

Во 1991, контроверзниот скулптор Марк Квин, познат и по 18-каратната златна статуа на Кејт Мос, почнал да изработува автопортрет, и тоа од 4,5 литри сопствена, замрзната крв. До денес има направено четири верзии.

Во 1993., неколку месеци пред објавувањето на славниот албум „Грејс“, Џеф Бакли изглегол на сцена во некој клуб во Њујорк, и инспириран од неговата средба со Дилан претходната вечер, почнал да го имитира.

Зависник, лажго, крадец, социопат, хедонистички кршач на законот - сè на што асоцира на прва рака таткото на Гонзо новинарството е содржано во оваа нова графичка биографија на немиркото од Луисвил, кој стана глобална книжевна икона.

Имам пријатели кои постојано ме пецкаат што во чанта си носам тефтерче, со кожна подврска и пенкалце, кое ми е скапоцен потсетник. Затоа и не е фер што тефтерчињата на луѓе многу попознати од мене се класифицираат како „маргиналија" од нивните животи. Претпоставувам и за многумина од нив, ако нешто не е запишано, исто како да не било, а големи се шансите и да не биде.

Иако не одредивме рок, некако осетивме дека токму денес е добар ден да се објават резултатите од акцијата „Ем згодни, ем начитани“, во која ве повикавме да испраќате фотографии од згодни дечки кои читаат.

Некако чувствуваме дека оваа статија ќе биде масовно шерувана. Зошто? Затоа што е за еден од најоткачените меѓу филозофите, кој со само една објавена книга во текот на животот, и тоа од само 75 страници, оставил траен печат. Нам додуше ни е доволна само една причина за да го цениме, неговото: „За она за што не може да се зборува, треба да се молчи".

Откако се замери со Израел и неговите сојузници заради песната „Она што морам да го кажам", нобеловецот оди чекор понатаму - сега се става на страна на Грција, нарекувајќи ја европската политика кон неа „срамна".

Инспириран од книгата на неодамна починатиот Морис Сендак, Спајк Џонз („Да се биде Џон Малкович", „Адаптација") ја претвора сликовницата од само 40 страници и сосема малку текст во прекрасен филм-фантазија.