Тврдењата за широко распространета измама со маслиново масло (особено „extra virgin“), вмешаност на организиран криминал, мешање со поевтини масла, лажно етикетирање како италијанско и еколошките проблеми од интензивното производство се потврдени од повеќе истраги, владини извештаи и новинарски текстови.
Според тие наводи, значителен дел од маслиновото масло што се продава како „extra virgin“ (посебно во супермаркетите) не ги исполнува стандардите. Чести практики се мешање со поевтини масла (сончоглед, соја) и лажно потекло: увозот од Тунис, Мароко, Турција или Шпанија се ре-етикетира како италијанско за повисока цена.
Италијанската мафија (како 'Ндрангета и други) често се поврзува со овие операции. Приходите од овој „бизнис“ се споредуваат или го надминуваат профитот од нарко бизнисот.
Италијанската полиција и ЕУ редовно прават рации и заплени, но казните се недоволни за да ги одвратат заинтересираните.
Проценките за процентот на фалсификати варираат: од 50 до 80% од „extra virgin“ маслата во САД и Европа не ги исполнуваат критериумите кои се проверуваат со сензорни или хемиски тестови.
Приказната има и лоша еколошка страна. Традиционалните полиња со маслинки се заменуваат со густи плантажи што бараат повеќе вода и хемикалии. Интензивното производство (особено во Шпанија, која е најголем производител) доведува до ерозија на почвата, исцрпување на водата, загадување од пестициди и отпадни води од преработката.
