Ретко кој добива такво чувство на „СÈ САКАМ”, како тинејџерка залепена за излог на Claire’s. Реално, и на 30 тешко се одлепува човек. Сè уште е сето тоа внатре бомбона, само што, малку имат азбест во бомбоната.

Ријана направи парче со новата колекција шминки, влезе во историја на декоративна козметика, стана икона на жените во боја, и не престанува да го воодушевува светот, притоа собирајќи купишта пари. А шминката, и на слепо ја проверуваа - стварно е добра. Само што, да ни кажеше некој дека толку добро ќе изгледа и кога се уништува, немаше да веруваме.

Епска монтажа од Трамп, каде што го местат да каже едно елаборативно извинување за целото непочитување што им го приреди на жените, не само откако е претстедател, туку и многу порано.

Кој би рекол дека во „Зајакот” што се појави во „Сексот и градот” лежи една историска, политичка и социолошка анализа.

Ако веќе се учиме, да почнеме од вистинското место.

Тоа е таа повеќеслојна институција на која Балканците и го гледаат само првиот евентуално вториот слој. Нели, омажи се/ожени се, па ќе видиме. Повторено е милион пати, од многу попаметни од нас, ама еве го пак: не е баш така. И еве ги паметните:

Ви се случило барем еднаш (а најверојатно сто пати): се договарате, па еден не може, па поместувате датум, па тогаш друг не може, па на крај се договарате, па следниот пат исто... И тоа знае да нервира, ама ако сме искрени, нели бе, некако и ти олеснува што не мораш да излезеш? Зошто така?

Не, не е за Македонци. The Cut има своја „Драга Савета” и на нејзе ѝ пишуваат. Баш ова.

Добро де, тоа „швалерски” е крајно безобразно, сепак финото име е „сајт за лични контакти”, само што - не за сите. Особено не за тие со псевдоним како unicorn_jizz. Или нашите од типот nadaren. OkCupid, кој досега дозволуваше криење зад такви имиња при потрагата по љубов, партнер или едноставно, џиз; веќе нема да дозволува такви загонетности. Од сега - по лична карта.

„Да не не е најдобро време за реклама што прикажува колку е јако да те довикуваат мажи на улица?”

И има Инстаграм за тоа, со наслов Witchin' in the Kitchen. Првиот пост, рецепт и сликичка со јајце во авокадо е од пред 5 дена. Што значи почнала тогаш од прилика. Знаете колку следачи има? 56.000.

Има едно незгодно околу темата седење сам за Нова година што почнува некаде после 8-мо одделение. Прво си глуп, па после и на филмови те прават тажен и глуп, па има и други културолошки клишеа што ја повторуваат истата приказна: ако си сам за празниците, нешто ти фали.

Видовме кај слават Њујорчани, за Скопјани знаеме, да видиме што има за правење во Париз.

Whoretography е списание, онлајн платформа и движење преку кое сексуалните работници можат да ги споделат нивните приказни околу моќта, уметноста и политиката на сексуалната работа.

Ќе си бидеш така еден пристоен, јак бренд, ќе си правиш пристојни претстави, и ќе ти влезе Димна Васалија со фиксација на кеси од супермаркет и ќе ти го затресе репертоарот.

Со здружени сили со шпанскиот уметник и илустратор Игнаси Монреал, Гучи ја претставува колекцијата пролет/лето 2018.

Ана Акана како дете за секоја петка добивала по 10 долари. За секоја прочитана страница од книга добивала пени. Нејзините родители ја воспитувале со систем на наградување за секое мало постигнување што денес ја прави човек со стекнати работни навики. Вие добивавте денар за секоја прочитана страница од лектира? Не. Ама не е лошо да се размисли, ако се има дома читач на задолжителни лектири.

Кој друг ако не Кајли Џенер.

Ова како за промена од она нашето „кај за нова година”? Да видиме што се предлага во Њујорк.

Карл Лагерфелд е сериозен и монохроматски од надвор и има еден куп бои од внатре. Веројатно тоа од внатре не му дозволило само „да ја наметне” неговата детска колекција на тие што треба да ја носат, или да дозволи родителите збеснати по неговите креации да си ги облекуваат децата, без децата да знаат колку е тоа значајно. И затоа ја имаме: Најубавата модна бајка на светот.

„Оваа опасна глупост им прави лоша услуга на жените – не сме сите истрауматизирани од секоја будала што ќе нè допре – и ќе ни го доведе до прашање правото на еднаквост.”

Јелена Каракаш е автор на блогот „Ko ne voli cipele, ne voli ni ljude“ од 2010-та, по вокација новинар, а ја имаше по редакциите на L’Officiel, City Magazine, Hello!, Joy, Brava Casa и ELLE, каде што беше уредничка. На крај на 2016-та се повлекува од печатени списанија и скроз му се посветува на блогот, социјалните мрежи и консултантската работа.

Вивиен Вествуд ја обликува британската мода повеќе од 40 години, а покрај тоа, ја користи нејзината платформа за политички, социјален и еколошки активизам. Лорна Такер сега прави документарен филм за неа, со наслов: „Вествуд: Панк, Икона, Активист” и треба да излезе во март, иднава година.

Во својот текст за „12 работи што Брегзит ги уништи”, Френсис Робинсон ги опишува последиците на непријатниот настан во историјата на големата империја, притоа набројувајќи и како влијае на романтичните врски и онлајн запознавања.