Изразот „ме остави на цедило“ во македонскиот се користи за некој што е оставен сам на себе во тежок и опасен момент, кога му била потребна помош. Но истиот се користи и во други јазици, на пример во српскиот, од каде можеме да ја следиме неговата еволуција. Во својата книга „Српски народни поговорки и други изрази“ од 1849 година, Вук Стефановиќ Караџиќ ја запишал поговорката во нејзината првобитна форма: „Остана како брбушка (брабоњак) на цедило.“
Објаснувањето е сосема буквално. При молзење овци или кози, млекото се процедувало низ специјално цедило. Доколку животното за време на молзењето оставело измет во садот, по процедувањето млекото поминувало низ цедилото, а изметот останувал на него. Токму оваа слика станала симбол за некој што е оставен зад себе, посрамен или без ничија поддршка.
Со текот на времето првиот дел од поговорката исчезнал од секојдневниот говор, а изразот го задржал своето преносно значење.
Иако денес ретко кој го знае неговото вистинско потекло, „останал на цедило“ останува еден од најсликовитите примери за тоа како секојдневните искуства и обичаи на нашите предци се претвориле во изрази што и денес ги користиме речиси несвесно.
