- Да се добие толку престижна награда како Пулицер во областа на новинарството, драмата, поезијата, белетристиката итн., значи дека нивните автори одеднаш ќе станат продавани и богати. Така? Па, зависи.
- Извештај објавен неодамна во Publisher's Weekly открива интересни факти. На пример, победникот во категоријата поезија од 2014, Виџај Сешадри, пред да ја добие наградата имал продадено 11 примерока од својата книга, а по добивањето на Пулицер истата година само 81. „Маргарет Фулер“ на Меган Маршал, победничка во категоријата биографија за истата година, поминала малку подобро - од 62 примерока на 387.
- Најлошо се продаваат токму спомнатите жанрови - поезија, драма, биографија и есеистички книги. Многу подобро поминуваат романите. Откако е обзнанета наградата, продажбата на „Голдфинч“ на Дона Тарт скокнала од 7.095 на 15.079, што е пораст за 113%. До денес книгата е продадена во над 407.000 примероци и се печатат нови изданија. Има и романи кои поминале дури и подобро од ова, како „Олив Китериџ“, победникот од 2009 на авторката Елизабет Траут. Таа до сега се има продадено во речиси милион примероци, но за нејзината популарност веројатно има придонесено истоимена мини-серија на ХБО, со Френсис МекДорманд.
- Во вторник, 28 јули од 20:30 часот во Сули-ан ќе биде промовирана поетска антологиja, подготвена од проф. д-р Иван Џепароски, која обединува избрани творби од македонски и странски автори посветени на Скопje и неговата мемориja. Проектот е надополнет со фотографиите на Сашо Алушевски, кои преку визуелен jaзик сведочат за архитектонското наследство што го преживeaло земјотресот.
- Фотографската изложба опфаќа триесетина фотографии и претставува лична авторска интерпретациja на Скопje како простор во кој минатото и сегашноста постоjaно се преплетуваат. Низ фотографиите се отвораат асоциjaции за времето, сеќавањaта, насобраните конотации и симболите што со децении се таложеле околу градот и неговите обjeкти.
- Посебно место во изложбата имаат фотографии кои се изработени со посебна техника така што под дejство на сончевата светлина со текот на времето постепено ќе исчезнат, метафора за Скопje кое полека го менува своjот лик. На тоj начин, изложбата не е само навраќање кон сеќавањето на земјотресот од 1963 година, туку и размислување за современото Скопje, неговите трансформации и постепеното исчезнувањe на делови од неговиот препознатлив урбан идентитет.
- Утре ( 26 јули) во 20: 30 часот, во Музејот на Град Скопје ќе се отвори изложбата „Архив на тага: Скопје 1963“, со фотографии на етномузиколог и фоклорист Васил Хаџиманов од тажачките обреди по земјотресот. Монографијата „Тажачки песни од скопскиот земјотрес во 1963 година“ од Ана Мартиноска и Жарко Иванов беше промовирана во декември 2023.
- Веднаш по земјотресот во Скопје на 26 јули 1963, Хаџиманов со касетофон ги снимал тажачките песни или редачките на гробиштата на погребите на загинатите, потоа нотно и текстуално ги запишувал, а овие белешки и снимки стоеле долго во архивата на МАНУ, каде што ги однел неговиот син Зафир.
- Утре покрај изложбата, ќе биде промовирано и дополнетото и двојазично (на македонски и англиски) издание на книгата „Тажачки песни од скопскиот земјотрес во 1963 г. (Од архивските материјали на Васил Хаџиманов)“. Настанот се одвива во знакот на одбележувањето на 120-годишнината од раѓањето на Васил Хаџиманов.
