Разликата помеѓу катастрофи предизвикани од ентитети кои не можат да бидат одговорни за нивните последици, и такви за кои се виновни луѓето, е важна тема во историјата на филозофијата. Ваквата поделба претпоставува дека светот на „вишите сили“ и оној на човекот се независни, и дека постојат два типа зло, природно и морално. Kласично „иле“ кога треба некој да се оправда, од доцнење на работа, до жртви во земјотрес или поплава. 

Луѓето кои специјализираат во анализирање идеи најчесто се екстремно атипични во нивните општества. Во статистичка смисла тие се необични суштества, фрикови. Во ова помагаат и популистите, кои ги прогласуваат интелектуалците (особено оние кои нема да ги придобијат за нивните каузи) за арогантни и себични „изроди“, кои се вон овој свет. Aма можеби вториве, колку и да претеруваат, се всушност во право.

Древните Олимпијци немале такви хемикалии какви што им стојат располагање на денешните спортисти, но тоа не значи дека не мамеле. 

Вчера пишувавме за советските винили снимени на рентгенски плочи. Продолжуваме со нешто уште помузикално - кремирани остатоци претворени во албум.

Не сме баш сигурни дека ова е вештина која би требало да се препорачува. Ама па ако луѓе паѓаат од карпи и се удираат од автомобили дур ловат Покемони, можете и вие малку да ризикувате читајќи книга по скопските улици.

Стивен Коутс десет години свирел низ Русија со неговиот бенд, а пред четири на бувљак во Санкт Петерсбург наишол на нешто што изгледало како музички албум изрежан на рентгенска плоча. Така почнал неговиот интерес за историјата на овој феномен - пиратирани плочи под име „коски“ или „ребра“ од времето на Студената војна, кои содржеле забранувана западна музика.

Џ. М. Бари е автор на класичната приказна за летачкото момче, кое не сака да порасне. Но иако на прв поглед ова изгледа како бајка, авторот бил всушност многу пред своето време во областа на когнитивната психологија.

По скоро дваесет години откако се купени правата за филмот, Гибсон и Пен ќе играат во „Професорот и лудакот“, за човек кој своите 10,000 лексикографски единици ги испраќал во Оксфордскиот речник од - психијатриска болница.

Во последниве неколку месеци се појавија дури три нови книги кои се занимаваат со средовечноста како со проблем со кој човек (посебно жена) треба лавовски да се соочи. Ако средовечноста навистина „се паѓа“ во средина на животниот век, тогаш зошто се доживува како да е сосема близу до немоќта и до смртта?

Во историјата на музиката имало разни верзии на славните 4 минути и 33 секунди на Кејџ, но колку што знаеме не и ваквa. Ќе си речете тишина си е тишина, ама па жанрот си повлекува.

Германски филм за франкфуртското судење од 1958 на оние кои учествувале во злосторствата во Аушвиц - прво од ваков вид спроведено од германски суд, не според меѓународното право туку според тогаш важечки домашни закони. И покрај моќта на темата, филмот сепак е прилично млак.

Во 1908 Луис Хајн (Lewis Hine), ангажиран од Националниот комитет за детски труд, почнал да ги фотографира децата-курири на велосипеди, кои пренесувале пораки и предмети до фирми, бордели и продавници. Целта била да се обелодени нивната експлоатација, како и да се види во каква средина растат.

Во центарот на Санкт Петерсбург неодамна е поставена копија од славната статуа на Микеланџело. Една повозрасна граѓанка се побунила затоа што е гол. Сега целата работа ќе оди на гласање.

Некролозите кои излегоа по неговата смрт го опишуваат како „актерот од Игра со волците". Но појавувањето во филмот со Кевин Костнер изгледа било најнеинтересното нешто што го направил овој човек.

Сте ја читале „Трималчио во Вест Ег?" А сте го гледале филмот направен според неа? Веројатно да, ама не ја препознавате затоа што тоа бил еден од работните наслови на „Големиот Гетсби".

Знаете она кога другар ви вика дека „се променил" и дека со оваа девојка „ама стварно" ќе биде верен? Си викате „аха, 100%", и веднаш му ја одземате можноста да покаже дека тоа навистина може да се случи. Можеби грешите.

Џулијан Темпл („Апсолутни почетници") има нов документарец. На прв поглед е за Кит Ричардс. На втор, неговиот славен лик е само повод за истражување на социјалната историја на Британија по Втората светска војна, до формирањето на Стоунси.

Да е Цепенков жив на интернет би имал куп материјал за архивирање. Едни такви современи, американски „Цепенковци“ имаат направено изложба за вицови во врска со мајките од различни култури. А мајките, пустите, ни криви ни должни, во нив се и грди, и глупи и дебели.  

На 100-годишнината од неговата прва новинска илустрација, во музејот посветен на Роквел се собраа шест од некогашните деца од неговите слики. Нивните спомени покажуваат колку Америка и светот се смениле во последниве децении. Но и колку некои работи останале исти.

За некои луѓе гледањето на работите „од друг агол" не е метафора - тие навистина можат да ја видат формата на вашите (или на сопствените) идеи и врските помеѓу нив. Нешто како да имаш вграден Пауер поинт во главата.

Огранокот на американскиот ПЕН центар (Меѓународното писателско здружение) од Њу Ингланд доделува „награди за книжевна исклучителност" на музичари кои се истовремено автори на стиховите на нивните песни. Овогодишни добитници се Том Вејтс и Џон Прајн.

Цимане, население кое живее во Боливија, го става под знак прашалник досегашното сфаќање за тоа зошто (и дали воопшто) луѓето повеќе сакаат хармонични созвучја, а не дисонантност.

„Уметноста на договорот", објавена во 1987, која помина 51 недела на бестселер листата на Њујорк Тајмс, направи Американците во Трамп да гледаат шармер со неверојатно чувство за бизнис. Ко-авторот, а всушност вистински автор на книгата, Тони Шварц, сега вели дека со неа ставил „кармин на свиња".