Голема бура во македонската јавност предизвика објавувањето на двотомната, пионерска Македонска енциклопедија, во издание на МАНУ во 2008 година. Авторите на одредниците за Албанците ја заборавија методолошката „дневна заповед“ дека треба да се пишува со склад со „политички коректното“ толкување на Охридскиот договор а не на темел на утврдените факти и научната вистина.

Иако издавачот и авторот на инкриминираните одредници на почетокот аргументирано и решително се спротивставија на овие идеолошко-политички а не научно мотивирани напади, Македонската енциклопедија беше повлечена а владата во Скопје се огради од МАНУ.

Од скандалот со енциклопедијата минаа 15 години. Со оглед на тоа што сè се случи со Македонија и Македонците, што од клечечки ја доведе во речиси лежечки став на предавање, има ли место за чудење околу великоалбанскиот спектакл на Албин Курти во Тетово и Скопје?, пишува Даарко Танасковиќ.

Албанците се идеален кандидат на големите сили кои отсекогаш сакале да газдуваат на Балканот и да му ја одредуваат судбината, во склад со своите моментални и трајни интереси. Преку такви незадоволни народи, жедни за за сопствена национална и државна еманципација, моќните држави доста евтино, не валкајќи ги своите раце и не жртвувајќи свои жртви, произведувале кризи, поттикнувале судири меѓу малите и со нив управувале. Денеска тоа би се нарекло „прокси“ делување или „хибридно“ војување.