Размислување на еден обичен Иранец. Луѓето како него се чувствувааат заглавени меѓу две лоши избори. Од една страна го имаат домашниот режим: неспособен, задрт и морално банкротиран. Од друга, гледаа што се случува во други земји после западните интервенции и како тое држави потонаа во хаос и постојано безредие откако им беше „помогнато“.

Има верници кои во постовите строго се држат само до нутриционистичките препораки, како со тоа да завршиле работа за оној билет во посакуваниот правец. Попат ниедна друга суштинска поента на постот ниту ја почитуваат ниту ја практикуваат. Не ни се верува дека има луѓе кои стварно веруваат дека еден ден, кога ќе се дојде до небесната раскрница, надлежните скретничари ќе му кажат: „Ааа, онојпат во петок се омрси, не играме така“.

Не дека залудни беа стравувањата на Орвел од некој нов тоталитаризам. Денес западните држави во чии елитни клубови копнееме да влеземе се полни со загрижувачки идеи и проекти за гушењето на слободата на поединецот (во име на неговата добробит?!). Но, во меѓувреме тивко се препуштивме на една друга заробеност која е позната околу два милениума. Кога римскиот Колосеум ни се префрли во телефонот.   

Наследниците на соул легендата Исак Хејс (Ајзак Хејс) пред две години го тужеа Доналд Трамп за неовластено користење на неговата песна „Hold On, I’m Coming“. На настани и во видеа ја искористил 133 пати и бараа отштета од 3 милиони долари. Деновиве вонсудски се спогодиле. Сумата не е објавена ама ете фин повод да ја слушнеме песната без Трамп да ни го фалшира впечатокот.

Такер Карлсон на времето тврдеше дека Украина продава добар дел од оружјето кое го добива од Америка и западните сојузници и дека значајна количина од тоа завршува кај мексиканските картели. Го обвинија дека шири лажни вести. Сега, мексиканскиот министер за одбрана, Рикардо Тревиља, открива дека 80% од запленетото оружје од картелите е од американско производство.

За мајтап го есапат луѓето ама него му е гајле. Ѕвезда е по интернет мрежите а и во реалноста стотици луѓе се собираат за да го гледаат. Причината е фудбалот: спорт кој тој го обожава а таа љубов е пропорционална со тоа колкав труп е во фудбал. Особено кога ќе му набацат на глава, кога ни приближно не може да процени како функционира физиката и да ја одреди траекторијата на топката.  

Разводот е чувствителна материја која се комплицира кога во равенкета има и деца. Особено ако се мали па треба да се најде начин да им се објасни зошто тато и мама веќе нема да бидат заедно а тие ќе бидат најчесто и кај едниот и кај другиот (кај нас татковците по дифолт остануваат покуси). Треба внимателно да се најде формата која тие мали и невини суштества ќе ја разберат. Ова е предлогот на Луи СиКеј. 

„Паднаа филтрите“е новото „паднаа маските“ за прилики и ситуации кога некој ќе го покаже своето вистинско лице. Буквално тоа ѝ се случи на една кинеска инфлуерска нан која сред лајв ѝ се случи глич на филтерот кој го користи па наместо млечно белата млада убавица се покажа една постара девојка со сосема поинакво лице и тен. Инстантно изгубила 140.000 следачи.

„Додека топката е во воздух, да ви ги соопштам составите на екипите...“ Така некако, бавно и лабаво некогаш течеше и спортот и ТВ преносите од него. Денес да гледаш тенис од времето на Бјорн Борг и Мекинро, ќе мислиш дека некој те зеза. Знаете како сето тоа е забрзано, но почекајте да ја видите следната фаза. Гледачот ќе има чувство дека е меѓу играчите, дека е влезен во кошаркарски рекет, дека патува заедно со тениското топче... 

Американскиот милијардер Марк Кубан (тежи шест милијарди долари), споделува дека половина од неговата фамилија се Украинци и дека на таа земја „треба да ѝ помогнеме.“ „Ти колку пари имаш пратено во Украина?“, го прашува Такер Карлсон. Овој му вика дека ја нема помагано Украина зашто други работи помага. „Секогаш кога ќе кажуваш што треба да правиме, почни од себе. “

Во ерата на немиот филм, уште во 20-тите години од минатиот век, женските нозе биле еден од ретките начини да се покаже сексуалност без да се прекрши цензурата (која подоцна ќе се преточи во Hays Code). Фала му на Бога, работите се олабавуваат па нозете стануваат еден од највпечатливите филмски симболи на еротика, моќ, ранливост или фетиш. Без разлика дали сте за повеќе за Мерлин Монро, Марго Роби, Салма Хаек, Шерон Стоун... 

Креаторите на JMail (веб-платформа за е-пошта) го клонираа изгледот на Википедија и направија Јикипедија, ВИ генерирана енциклопедија за луѓе, места и настани од Епстин скандалот, базирана на објавените документи. Направена е за полесно истражување на фајловите, со фокус на познатите луѓе поврзани со педофилот. Има профили на личности (пријатели, соработници, жртви...), број на разменети меилови со Епстин, посети на неговите имоти, мрежи на врски....

Слушнете и запамтете го ова, ако сте од оние како нас кои никако да престанат да се чудат од каде толку отров во некои луѓе со кој обилно ги залеваат социјалните мрежи. Што ли мислат, како ли пред себе го правдаат тоа што се зли и пакосни. Правдаат? Никакво правдање нема кај нив, тие се херои кои биле принудени да реагираат, да го спасуваат светот. Се каат евентуално како што се каеше Ал Капоне.   

Иако жестока е конкуренцијата, Каја Калас особено се труди да ја запамтиме по глупоќа. Пазете што им вика на Американците: „Кога Русија оди во војна, оди сама бидејќи нема сојузници. Но, кога Америка оди во војна, многу од нас одат со вас и попат ние губиме луѓе. Затоа ви требаме ние за вие да бидете супер- сила...“   

Кратко наравоучение од видеото кое ќе го видите: Во Англија можете слободно со мачета да уништувате автомобили и шофершајбни, ама ако пипнете џам од паб во кој се гледа фудбал, сте го јаделе. 

Некои во Македонија будалесто се надеваат дека би можеле да влеземе во ЕУ благодарејќи на Украина и решеноста на Брисел да ја внесе по секоја цена (јака унија ќе биде тоа со осакатена, презадолжена и корупирана Украина во неа). Засега има сериозен отпор од неколку земји (Унгарија, Словачка, јавното мислење во Чешка, Австрија, Германија, Франција...) но главното камче во чевелот е Орбан. Фрустрираниот Зеленски не се воздржува да удри под појас. 

Марко Рубио на Европејците во Минхен им дојде како претставник на земја која без големи сомнежи го дигна Нордстрим во воздух, земја која не се откажува од идејата да земе европска територија (Гренланд) како своја, земја која на секаков начин ги притиска „сојузниците“ да купуваат од преценетиот американски течен гас. Европејците во Минхен го пречекаа Рубио со стоечки аплаузи.

До лани роботите одеа ко посрани и мавтаа како дебили, денес веќе вртат нончаки подобро од Брус Ли. На скорешна презентација во Кина демонстрираа до каде се стигнати додека луѓе си постираат ВИ карикатури на Фејсбук. Добро, барем ќе изгубиме од некои подобри, попаметни и посилни од нас а не од некој педерски вирус што не можеме ни да го видиме.   

Кога на протести држиш некој транспарент, како прво, би требало пораката да биде правилно напишана. Како второ, би требало да знаеш да ја објасниш таа порака. Девојка која држи транспарент против фашизмот (неправилно напишан) ја замолија да дефинира што подразбира под фашизам. Што направи прогресивната снегулка? Се расплака. Многу е тоа напнување за неа и веројатно е навредена.

Убаво им кажа Рики Џервејс на познатите Холивудски и шоубизнис фаци на оние Голден Глоуб, да не паметуваат многу за светските проблеми и да кажуваат што треба да се прави, туку да земат награда и да фатат педала. Бидејќи присутните главно имаат помалку акал и школо од оние надвор. Пример: кога Мараја Кери пред камери првпат дозна дека струјата се плаќа и дека за неа доаѓаат сметки.  

Мартин Скорсезе и Френсис Форд Копола имаат помогнато да се реставрира и реобјави филмот „Јас сум Куба“ (1964) на брилијантниот советски режисер, Грузиецот Михаил Калатозов. Како советници на филмот имаат учествувано и Фидел Кастро и Че Гевара. Скорсезе ова дело го смета за мастерпис на светската кинематографија. Пазете го овој кадар:

Фридрих Ниче, заедно со Никола Тесла, Иво Андриќ, Пауло Коељо, Марк Твен, Буковски... се омилени интернет ликови на кои им се припишуваат секакви „цитати“ иако тие немаат врска со тоа. Овој краток состав за свесноста и осаменоста кој би можел да има работен наслов „Така (некако) зборуваше Заратустра“ прилично добро го фаќа „вајбот“ на Ниче. 

Ендрју Тејт е еден од оние машки сировини кои знаат со пување некого да прашаат „Што бе, книги читаш, педерче си?“ Оние на кои им треба константна акција, возбуда и хаос за да се чувствуваат живи. За таквите, Рамбо Амадеус викаше дека се во постојана трка по каква било дразба за да не мораат да се соочат со огромната црна празнина која знаат дека ја имаат во себе. Арпаџик. 

Во австралиска „дебата“ за руско-украинската војна, дечко се јавува за да каже дека работите таму не се толку црно-бели како што ги перцепира Западот и потсетува на тоа што се случуваше во Донбас уште во 2014 година, украинскиот наци-батаљон Азов и други ситници. Што се случи? Шупакот од водител (Стен Грант) го исфрли од емисија.