Мегин Кели е едно од оние влијателни медиумски лица кои со систематско мавање по празните (или опасни) агенди на демократите беа клучна поддршка за вториот мандат на Трамп. Таа се најде и во групата за отстрел на Трамп, заедно со Такер Карлсон, Кендис Овенс и Алекс Џонс. Никој од нив (засега) не отстапи ни потклекна. Такер го имавме, да видиме што викаат другиве. 

Само шест часа откако Варуфакис даде оставка во јули 2015 година, премиерот Ципрас му дал зелено светло на Никос Коѕијас да оди во Тел Авив и да потпише прилично колонијалистички договор со кој грчкото небо им се отстапува на изралеските воздушни сили да вежбаат воени комбинации. И без согласност на домаќините. А нас па Грците ќе ни го чувале небото, што нè прави слуги на слугинката.

Поранешниот јапонски премиер Шигеру Ишиба во три наврати се има сретнато со Доналд Трамп. Сосема доволно за да го сконта неговиот бинарен и нарцисоиден табиет. Трамп сака да му ласкаш, да се согласуваш со него, ако му предочиш дека некаде греши, одма се лути и гневи. Затоа Ишиба прво му викал дека е во право, а потоа му редел работи кои треба да се кажат. 

Во местото Тајбе во јужен Либан, живот имало и пред 9.000 години. За тоа сведочат бројните драгоцени наоѓалишта во неговата околина кои датираат од неолитскиот период. Луѓето во Тајбе главно се занимаваат со земјоделство и одгледуваат маслинки, гројзе и портокали. А потоа дојде Израел.  

Марко Рубио, државен секретар на САД: „Замислете еден Иран кој наместо да го троши своето богатство, милијарди долари, на оружје и поддршка на терористи, тоа го насочеше да му помогне на својот народ. Ќе беше тоа многу поинаква земја.“ Два дена подоцна, неговиот шеф, Доналд Трамп: „Не можеме да ја плаќаме здравствената заштита, војни имаме...“ 

Трамп беше многу горд што го срушиле мостот кај Караџ. Тоа го правеа и кога ја нападнаа Југославија. Овој беше недоправен, уште непуштен во употреба а ќе беше најголемиот мост на Блискиот Исток, долг преку километар, висок 132 метра. Солзите на градителот сами по себе се разбирливи. На Иранците им порача: „Господ ако ме поживее, повторно ќе го изградам и ви ветувам дека ќе поминувате по него.“  

Знаете ли дека глобалните прекуокеански ланци за снабдување со нафта се движат со брзина на велосипед? Тоа е брзината на оние огромни танкери што лазат преку океаните. Тоа е и причината што ситуацијата уште изгледа доста нормално иако Ормускиот теснец одамна е затворен. Големите нафтени полжави излезени пред затворањето уште не се стигнати до своите дестинации. Кога таа нафта ќе се потроши, е, тогаш ќе ја сфатиме белјата.

Режимот инкогнито или режимот за приватно прелистување се функции што ги има секој прелистувач, но ни приближно не се ни инкогнито ни приватно. Притоа, Хром е најлош бидејќи упорно не вклучува опции кои корисници со години му ги бараат. Тор му е мајката. Нешто побавен но блиндиран. Прифатливи алтернативи се и Брејв и Фајрфокс, вели дечкото од Privacy Guides.   

За американските војни се води главно погрешна дебата. Главните прашања се дали Трамп ќе успее, кога ќе успеее, во што ќе успее? Никој не прашува колку таа војна е праведна, правична, оправдана, никој не прашува за кој американски интерес загинаа оние 160-170 ученички. И во ова интервју за Венецуела, ни збор за луѓето од Венецуела. Битно нафтата, контролата, битно покажавме дека сме појаки.

Пензионираниот американски дипломат, Роберт Форд, евоцира спомени како бил замолен од МИ6 (преку некое невладино прокси) да помогне во ребрендирањето на некогашниот џелат од Ал Каеда а сега претседател на Сирија. И како овој му се жалел дека методите кои му служеле како терорист веќе не вршат работа кога треба да управува со голем народ.  

Мат Гаец беше пратеник од Флорида, пред две години за малку ќе станеше главен обвинител по предлог на Трамп но се повлече откако му извадија афери со женски и плаќања за секс. Пазете ова: висок офицер му кажал дека на тајни локации се држат заробени вонземјани (?) и се принудуваат да се парат со луѓе (??), кои пак, се набавуваат од воени зони или од мигрантски каравани. Офф, уште тие ни фалат.

Луѓето прибегнуваат кон своите паметни телфони како сигурен штит против краткотрајната анксиозност, самотијата и досадата. Тоа е токму онаа плодна почва на која понекогаш се раѓаат најбрилијантнитe идеи. Некој ќе каже, постојат разни техники за да се исчисти мозокот од дигиталното ѓубре, но, што ако после успешното чистење, човек сфати дека мозокот му е - празен?

Пред четири години, војната во Украина се чинеше при крај, со недвосмислен пораз на Русија. Тоа беше време кога првиот човек на Европската комисија, Урсула фон дер Лејен, тврдеше дека руската армија е принудена да вади чипови од фрижидери и машини за перење. Четири години ништо од тоа. Ни шиткаат долга војна со приказни дека никаква договори и дипломатија со агресор не доааѓат предвид, резимира Глен Дизен. 

Пазете ја оваа силеџиска бесрамност: „Никогаш во историјата една модерна армија не била вака уништена“, вика американскиот министер за војна. „Ова е за во историски читанки, затоа што претседателот ни ги одврза рацете за да го казниме непријателот што побрутално можеме“. А Трамп позади, со говор на тело како дете во градинка кога го фалат.  

Паралелно со онаа вистинската војна, на интернет се води и жестока пропагандна војна меѓу завојуваните страни, Америка и Израел од една и Иран од друга страна. Мора да признаеме дека појма немаме каква е реалната ситуација и кој победува (за разлика од маалските аналитичари кои знаат сè). Но бидејќи западната пропаганда ја гледаме секојдневно, да видиме едно пакетче од другата страна. Заебано.

Независна новинарка која во „мирни времиња“ (во Газа никогаш не се мирни времиња), разговарала со обични луѓе во Израел, била шокирана со каква леснотија застанувааат зад геноцидни идеи. Не се држени во мрак како во Северна Кореја. Напротив, знаат што се случува, гледаат како страдаат деца и невини и - го одобруваат тоа.  Ѝ дошло да се истушира за да ги спере од себе сите гадости кои ги слушнала.

Нашата ментална стабилност се одржува благодарејќи на тоа што сме површни (ок, и што не се  дружиме со сељачаана). Да се нурнеме во сите езотерии на физиката, има да ни летне петлето. А сè започнува со една банална констатација - сè на овој свет се состои од атоми. Пих. Ама потоа се оди во подлабокото. Да го исфрлите празниот простор од сите атоми од кои е составен човечкиот род ќе ви остане - колку коцка шеќер. Гад дем!

Како најголем ропак, Трамп ја коментира оставката на директорот на американскиот Центар за контра-тероризам, Џо Кент, дадена поради несогласување со војната со Иран. Дечкото не сум го сакал многу ама ми беше жал, два пати не го изгласаа па да му дадов да работи нешто... Го вика и ова: „Жена му беше убиена а тој БААГИ БРЗО СЕ ПРЕЖЕНИ“ (?!) Ви се верува ли каков шабан е тоа?

Вакво предвидување нуди пензионираниот американски полковник, Лоренс Вилкерсон, некогашна десна рака на Колин Пауел. Проценува дека Израел ќе лизне во некаков апартхејд, отфрлен од светот како некогаш Јужна Африка. На времето, цел генералштаб го има советувано ХариТруман да не го признава, бидејќи со толку многу антагонизирани Арапи околу него, Израел претставува стратешки хендикеп.

Колумнистката Мелани Филипс (екс Гардијан, лондонски Тајмс, Спектатор...)  ја дијагностицира актуелната состојба на Западот каде поради идеологиите, протерани се фактите, објективната реалност и рационалноста. Ништо не смее да застане на патот на замислениот совршен утописки свет: дека мулти-култи ќе ги елиминира предрасудите, дека зелените агенди ќе ја спасат планетата... Кој извади докази против тоа, го јадел.

„Дали мислиш дека Израел има право да постои?“ Ова прашање - замка често се користи од страна на про-ционистички кругови, особено оние кои правото на Израел го извлекуваат од библиски референци за ветената земја и избраниот народ. Но, Такер Карлсон не паѓа лесно во замки. Правата вредат само ако се универзални. Ваква лекција немаме видено уште од она фамозно интервју на Џордан Питерсон за Канал 4.  

Доналд Трамп во 2020 година: „Потрошивме осум трилиони долари на Блискиот исток а не ги поправаме патиштата во нашата земја? Колку глупо! Колку глупо е тоа?? И не ги поправаме нашите тунели, нашите мостови, нашите болници, нашите училишта? Па тоа е лудило.“

По многу реални проценки, Трамп и Нетанјаху имаат различни проекции околу нивната идиотска војна. Трамп би сакал да може да заврши што побргу (му доаѓаат избори, ако го изгуби Сенатот, толку од неговото шерифување) а Биби би сакал да трае до бескрај. Проф. Мершајмер вади занимлив детал: Трамп тајно му дозволил на Техеран да продава нафта (за да се држи цената под 100 долари) ама Нетанјаху намерно удри по најголемите гасни полиња во Иран. 

Иранската стратегија во случај да биде нападнат од САД и Израел одамна беше позната. На Техеран му е јасно дека Америка e воено супериорен ама затоа може да ја запали чергата регионално, со блокада на теснецот и со напад на околните американски сојузници и нивните бази. Трамп сега демек се чуди што овие нападнале соседни земји. Вика, биле шокирани од тоа. А ние па му веруваме.