Ајфеловата кула р'ѓосува, а лондонскиот Тауер бриџ наскоро ќе падне. Добро, не вистинските.

Деновиве наидовме на две вести кои ако светот се третира ко глобално село, подложно на горе-долу истите трендови, се контрадикторни. Библиотека во Лондон се затвора, а една во Сараево не може да постигне да ги зачлени сите заинтересирани.

Во белградското Атеље 212 завчера е промовирана монографија за Јелисавета Сека Сабљиќ, познатата српска филмска и театарска глумица, која играше и во нашиот „Балканкан".

Кратка хронологија на случајот: во пресрет на овогодишниот Геј прајд во Сплит, група која се претставува како „сплитски интелектуалци" држи прес конференција на која го поврзува исчезнувањето на Антонија Билиќ, со минатогодишната парада.

Во 1959., Бертранд Расел, британскиот логичар, математичар и историчар, кој тогаш имал 90 години и Нобелова за литература, сè уште можел да даде добро интервју. Во ова зборува за еден од неговите (ретки) „конвенционални" пороци - пушењето луле, и како оваа негова навика во една ситуација му го спасила животот.

Можеби темата на текстов и не е баш за Букбокс, но тој е одлично напишан, а темата е важна, и за Европа и за нас. Симпатичниот 37-годишник Алексис Ципрас делува како потомок на силната грчка левица која некогаш мораше од егзил да го води својот отпор против диктатурата. 

Во 1991, контроверзниот скулптор Марк Квин, познат и по 18-каратната златна статуа на Кејт Мос, почнал да изработува автопортрет, и тоа од 4,5 литри сопствена, замрзната крв. До денес има направено четири верзии.

Во 1993., неколку месеци пред објавувањето на славниот албум „Грејс“, Џеф Бакли изглегол на сцена во некој клуб во Њујорк, и инспириран од неговата средба со Дилан претходната вечер, почнал да го имитира.

Зависник, лажго, крадец, социопат, хедонистички кршач на законот - сè на што асоцира на прва рака таткото на Гонзо новинарството е содржано во оваа нова графичка биографија на немиркото од Луисвил, кој стана глобална книжевна икона.

Имам пријатели кои постојано ме пецкаат што во чанта си носам тефтерче, со кожна подврска и пенкалце, кое ми е скапоцен потсетник. Затоа и не е фер што тефтерчињата на луѓе многу попознати од мене се класифицираат како „маргиналија" од нивните животи. Претпоставувам и за многумина од нив, ако нешто не е запишано, исто како да не било, а големи се шансите и да не биде.

Иако не одредивме рок, некако осетивме дека токму денес е добар ден да се објават резултатите од акцијата „Ем згодни, ем начитани“, во која ве повикавме да испраќате фотографии од згодни дечки кои читаат.

Некако чувствуваме дека оваа статија ќе биде масовно шерувана. Зошто? Затоа што е за еден од најоткачените меѓу филозофите, кој со само една објавена книга во текот на животот, и тоа од само 75 страници, оставил траен печат. Нам додуше ни е доволна само една причина за да го цениме, неговото: „За она за што не може да се зборува, треба да се молчи".

Откако се замери со Израел и неговите сојузници заради песната „Она што морам да го кажам", нобеловецот оди чекор понатаму - сега се става на страна на Грција, нарекувајќи ја европската политика кон неа „срамна".

Роден на 26. мај 1926, Мајлс е нарекуван „Пикасо на џезот", „квазар на кулот" и „темниот принц". Еден од пионерите на оркестарскиот џез, фузијата на џезот и рокот, и техно фанкот.

Со оглед на тоа што денес се поклопуваат Towel Day и некогашниот Ден на младоста, предлагаме спојување на најдоброто од двете - младите во главниот и другите градови во Македонија да стопираат по улици покриени само со крпи, кои би си ги поддавале, ко штафети.

Познатото виолончелско дуо од Хрватска објави видео за песната Hurt, која во оригинал ја изведуваат Nine Inch Nails, а дополнително ја прослави Џони Кеш.

Да не беа светите браќа кој знае со кое писмо ќе го пишувавме овој текст. Но најстарата позната словенска азбука која тие ја создале, не е кирилицата, туку глаголицата. Токму на ова писмо е напишано Евангелието од Ремс (Évangéliaire de Reims), богат илустриран ракопис со древно словенско потекло, врз кој се заколнувале француските кралеви.

Рамбо Амадеус и неговото магаре навистина не влегоа во финалето на Евровизија, но затоа добија текст во Економист. Поврзувајќи ги традициите на епската поезија на Његош, со онаа на премиерот на Црна Гора, и конечно со Рамбо, авторот на крај има добра поента - Црна Гора е книжевно село, како впрочем и и Македонија.

Рака на срце, и не сме толку изненадени што фотките од бугарските матурантки доживуваат таква популарност. Бизарното, абјектното, „кемпот" истовремено одбива, но и магично привлекува. Она што на филозофско ниво нè предизвикува е нешто друго. 

Од утре, 24. до 27. мај во Солун се одржува саем на книгата. Почесна земја-гостин е Србија, а со посебни манифестации ќе биде одбележана стогодишнината од раѓањето на еден од најголемите грчки поети, Никифорос Вретакос.

Во Париз е изложена импресивната ролна хартија, на која е напишан оригиналниот текст на култиот роман на Керуак, „На патот". Утре во Кан премиерно ќе се прикаже и филмската адаптација.

Лондонската галерија Хајвард ќе прикаже дела на Јоко Оно, Енди Ворхол и Ив Клајн. Само што тие нема да можат да се видат.