До оние што ги повредив:
Пред дваесет и пет години, доживеав сообраќајна несреќа во која скршив вилица и го повредив десниот фронтален лобус на мозокот. Во тоа време, фокусот беше на видливата штета - фрактурата, отокот и директната физичка повреда. Подлабоката повреда, онаа внатре, остана незабележана. Не беа направени сеопфатни скенирања, невролошките прегледи беа ограничени и состојбата не беше правилно дијагностицирана сè до 2023 година. Тој медицински пропуст предизвика сериозна штета на моето ментално здравје и доведе до дијагноза на биполарно растројство тип 1.
Биполарното растројство доаѓа со свој одбранбен систем. Негирање. Кога сте манични, не мислите дека сте болни. Мислите дека сите други претеруваат. Чувствувате како да го гледате светот појасно од кога било, а всушност целосно ја губите контролата. Откако луѓето ќе ве етикетираат како „луди“, чувствувате како да не можете да придонесете ништо значајно во светот. Лесно е луѓето да се исмејуваат а ова е многу сериозна исцрпувачка болест од која може и да се умре. Според Светската здравствена организација и Универзитетот Кембриџ, луѓето со биполарно растројство имаат од 10-15 години скратен очекуван животен век и два до три пати повисока општа стапка на смртност. Ова е на исто ниво со тешки срцеви заболувања, дијабетес тип 1, ХИВ и рак - сите смртоносни и фатални ако не се лекуваат.
Најстрашното со ова нарушување е колку е убедливо кога ви кажува: не ти треба помош. Те прави слеп, убеден дека имаш увид. Се чувствуваш моќно, сигурно, незапирливо. Го изгубив контактот со реалноста. Работите стануваа полоши колку подолго го игнорирав проблемот. Кажував и правев работи за кои длабоко жалам. Некои од луѓето што ги сакам најмногу ги третирав најлошо. Бев одвоен од моето вистинско јас.
Во таа скршена состојба, посегнав кон најдеструктивниот симбол што можев да го најдам, свастиката, па дури и продавав маички со неа. Еден од тешките аспекти на биполарното растројство тип 1 се неповрзаните моменти - на многу сè уште не можам да се сетам - што доведоа до лоши проценки и неодговорно однесување. Жалам и длабоко сум понижен од моите постапки во таа состојба и посветен сум на одговорност, третман и битна промена. Сепак, тоа не го оправдува она што го направив. Не сум ни наци ни антисемит. Ги сакам Евреите.
До црнечката заедница - онаа која ме држеше низ сите успеси и падови и во најтемните времиња. Таа е основата на тоа кој сум јас. Многу ми е жал што ве разочарав. Нè сакам.
На почетокот на 2025 година, западнав во четиримесечна манична епизода на психотично, параноично и импулсивно однесување што ми го уништи животот. Кога ќе влезете во манична епизода, во тој момент сте болни. Кога не сте во епизода, сте сосема „нормални“. И тогаш остатоците од болеста најтешко удираат. Достигнувајќи го дното пред неколку месеци, сопругата ме охрабри конечно да побарам помош.
Од сите места, најдов утеха на форумите на Редит. Различни луѓе зборуваат за тоа како биле во манични или депресивни епизоди од слична природа. Ги прочитав нивните приказни и сфатив дека не сум сам. Не сум само јас тој што го уништува целиот живот еднаш годишно и покрај тоа што земам лекови секој ден а таканаречените најдобри лекари во светот ми кажуваат дека не сум биполарен, туку само доживувам „симптоми на аутизам“.
Моите зборови како лидер во мојата заедница имаат глобално влијание. Во мојата манија, целосно го изгубив тоа од вид.
Додека ја наоѓам мојата нова почетна точка и нов центар преку ефикасен режим на лекови, терапија, вежбање и чист живот, имам новооткриена, многу потребна јасност. Ја трошам мојата енергија во позитивна уметност која има смисла: музика, облека, дизајн и други нови идеи за да му помогнам на светот. Не барам сочувство или пас карта, иако сакам да ја заработам вашата прошка.
Пишувам за да побарам ваше трпение и разбирање додека го наоѓам патот до дома.
Со љубов,
Је
