Ништо во моментов не е пошармантно и позанимливо на интернетов, од репортажата на блогерката Messy Nessy Chic за, како што самата кажува, „една од најдобро чуваните тајни на Париз.“

Работам на истата „Олимпија“ машина за чукање од 16-годишна возраст – и сè уште изгледа како нова. Сите мои филмови се напишани на таа машина, но до неодамна не можев ни лентата за боја да ја сменам сам. Понекогаш канев и луѓе на вечера, само за да ми ја сменат лентата. Тоа е трагедија.

Сега откако Макрон победи, а македонската јавност го даде своето скромно мислење за неговата сопруга (нели „бабата на Макрон, хехе“) можеме конечно да направиме муабет за тоа што појавата на Брижит Макрон значи за стилот, модата и влијанието на Првата дама во јавноста.

Лесно ни е на нас, само треба да пазиме да не го ставиме акцентот на А-то во презимето и одма звучиме научено.

Во 1983-та, еден од главните во Hermès, Жан-Луи Дима седнува во авион до Џејн Биркин, која тогаш е веќе врв на париската елита и муза на контроверзниот Серж Геинсбург. Таа вади сламена ташна, од која почнува сè да паѓа и му се жали на Дима дека никако не може да најде кожна ташна што ќе и се допадне.